Tengri alemlerni yaratqanda, biz uyghurlarni NURDIN apiride qilghan, Turan ziminlirigha hökümdarliq qilishqa buyrighan.Yer yüzidiki eng güzel we eng bay zimin bilen bizni tartuqlap, millitimizni hoquq we mal-dunyada riziqlandurghan.Hökümdarlirimiz uning iradisidin yüz örigechke sheherlirimiz qum astigha, seltenitimiz tarixqa kömülüp ketti.Uning yene bir pilani bar.U bizni paklawatidu,Uyghurlar yoqalmastur!

Sunday, September 09, 2007

Muhakimetul Lugheteyn"din "Meariful Lugheteyn"giche


(Eskertish:Bu maqala paydilinishingiz üchün intayin muhim.Elbette aptur Xitayda yashawatqan bolghachqa, ijadiyet jeryanida köp xil cheklimilerge uchrighan. Maqalini sehipimizge layiqlashturup tehrirleshke waqit chiqmidi. Shundaqtimu bu eserni oqughanda méghizini qobul qilip shakilini chiqirip tashlishingizni, Apturning aqilane sadasigha jör bolishingizni arzu qilimiz-Redaktor)


Maqala Aptori: Dr. Abdurup Teklimakaniy



Kirish Nurghun aliy mekteplerge oxshashla, merkiziy milletler uniwérsitéti uyghur-qazaq –qirghiz til –edebiyat fakoltétimu "newaiy tetqiqati" atliq bir ders tesis qilghanidi. Bu nöwet , teshkil ménimu mushu sahede öz chami we imkaniche tirishchanliq körsitip emgek qilghan we qiliwatqanlarning biri sanap , mezkur dersni manga teqsim qiptu . Teshkilge köp rexmet!Büyük uyghur mutepekküri elishir ibniy ghiyasiddin nawaiy ilim dunyasida 500 yildin buyan tetqiq qilinip kelmekte . Uning kimliki , kishiligi, eser – emgekliri we arzu – armanliri heqqide tom- tom kitaplar yézildi we yézilmaqta. Eger newaiy u qeder aliyjanap örnek insan bolmisa , uning emgekliri u qeder qimmetlik eynek eserler bolmisa idi , ilim ehli uninggha bu qeder ixlas qilmighan bolatti . Aliy mekteplerde "newaiy tetqiqati" dersining tesis qilinishi elmisaqtin buyanqi tunji ish emes. U peqet kona medriselirimizdiki " newaiy" atliq dersning köchürülmisi.xalas. Démekchimenki , biz bu bügünki "newaiy tetqiqati" dersini ötüsh, özleshtürüsh we ünüm qazinish jehetlerde kona medrislirimizdiki "newaiy " dersini bisip chüshelmisek , özimizning " tereqqiy qilip ketken " we "rawajlinip ketken" likimizdin lap urmisaq bolidu .Shu wejidin , men : " nöwettiki (newaiy tetqiqati) dersimizde aldi bilen elishir newaiyning ( muhakimetul lugheteyn) , (ikki til toghruluq muhakime) namliq esirini bügünki künimizdiki (meariful lugheteyn –qosh tilliq maarip) emeliyiti bilen sélishturup tetqiq qilsaq deymen" déwidim , ders anglawatqan oqughuchilirim birdek chawak chélip , qizghin alqish yangratti , qarighanda , yaqti , emisichu?! Mueyyen bir tetqiqat shu tetqiqatchi yashawatqan dewrning emeliyiti bilen birleshtürülmise , sélishturulmisa , uning héchbir ehmiyiti bolmaydu – de ! Shuning bilen "muhakimetul lugheteyn" din "meariful lugheteyn " giche dégen bu mawzu otturigha chiqti . "muhakimetul lugheteyn" dégen eser 15 – esirning 90 – yillirida , erep-pars tilliri islam medeniyiti munberliri we ichiqlirining wastisi arqiliq uyghur – türk tilining sostawigha xuddi seldek éqip kiriwatqan chaghda , öz dewrining shiri atalghan büyük mutepekkür elishir newaiy teripidin yézip élan qilin'ghan . "qosh tilliq maarip " (meariful lugheteyn ) bolsa , 20 – esrning 70 – yillirida , uyghur qatarliq milletlerning tili medeniyet – maarip saheside xenzu tili bilen yanmu yan algha ilgirlewatqan chaghda , uyghur qatarliq az sanliq millettin bolghan oqughuchilargha xenzutili ügütidighan oqutquchi webashqa bilim ademliri teripidin otturgha qoyulghan. Kiyinche , u tereqqiy qilip künimizdiki yash we hayati küchke ige pen_"‎‎‎qosh tilchiliq" ( 双诪媦 ) péni bolup shekillen'gen."muha kemmetul lughetiyn"digen eserning meqsiti öz zamanisidiki uyghur_türük tilining shu dewr otturda asyasning til we edebiyat sahesini kontirol qilwatqan pars tilidin hichbir qalghuchiliki yoq ,belki sözlük xezinisi ,'ipadilesh iqtidari we qollinish epchilliki qatarliq jehetlerde pars tilidin ewzel bir til ikenlikini pakit arqiliq ispatlap ,'alemge jakarlash idi."qosh tilliq maarip"tedbirining ghayisi bolsa memlikitimizdiki azsanliq milletlerning mew jud til _yiziqini ,shu jumlidin az digendimu 1500yildin buyan qollinip kilwatqan uyghur til yiziqi özsaheside ,junggo tupriqida dölet tili qilip qolliniwatqan xenzutili bilen teng barawer qollinilish imkanigha ige qilish we imkaniyet meydanini ebediy qoghdashtin ibaretki hergizmu uyghur til – yiziqini adaqqiy jehette yoqitip tashlash emes. Hergiz! Siz bu chüshenchimizge we yekün hökmimizge " jungxua xelq jumhuriyitidiki milletlerning hemmisi teng – barawerdur. Dölet herqaysi az sanliq milletlerning qanuniy hoquqigha we menpeetlirige kapaletlik qilidu: herqaysi milletlerning barawerlik , ittipaqliq we öz ara yardemlishish munasiwetlirini qoghdaydu... Herqaysi milletler özlirining til – yiziqini qollinish we rawajlandurush erkinlikige ige " (qarang: "jungxua xelq jumhuriyitining asasiy qanuniy" ning 4 – madda xenzuche 10 – bet , xelq neshriyati 1982 – yil neshri) dep belgilen'gen . "jungxua xelq jumhuriyitining asasiy qanuniy"ni , (37-madda: " milliy aptonomiyilik jaylarning aptonomiye organliri milliy maaripni öz aldigha rawajlanduridu, sawatsizliqni tügitidu, herxil mekteplerni achidu , toqquz yilliq mejburiyet maaripini köp xil shekil bilen rawajlanduridu, sharaiti we ihtiyajigha qarap aliy maaripni rawajlandurup , az sanliq milletlerning ixtisasliq kespiy xadimlirini terbiyelep yétishtüridu ... Az sanliq milletler oqughuchilirini qobul qilishni asas qilghan mektepler (siniplar) we bashqa maarip apparatlirining sharaiti yar béridighanliri az sanliq millet tillirida ders ötüshi kirek " ( qarang: " jungxua xelq jumhuriyitining milliy térritoriyilik aptonomiye qanuni" , uyghurche 35-,36 - betler , milletler neshriyati 2001-yil neshri) dep belgilen'gen " jungxua xelq jumhuriyitining milliy térritoriyilik aptonomiye qanuni"ni shundaqla "junggo az sanliq milletler qosh tilliq maarip tetqiqat jem'iyitining nizamnamisi " qatarliq siyasiy we emeliy höjjet,delillerni asas qilip körsitimiz . Biraq , nöwette méni tingirqatqan suallar shu : bezi aliy mekteplerde uyghur til – yiziqini tedrijiy emeldin qaldurush pikrini otturigha qoyghan we uni siyaset derijisige kötürüp , bes-bes bilen emeliyleshtürüshke aldirawatqanlarning delil ispati némidu? Uyghur til – yéziqi deslep aliy mekteplerde emeldin qaldurulsa , uning arqisidin nöwet qeyerge kilidu ? Andinchu ? I, elishir newaiyning ewladliri! Ming yillardin buyan medeniyet we maaripning hemme saheside qollinilinip kiliwatqan tiling emeldin qaldurulsa , emdi sen qandaqmu tereqqiy qilghan , rawajlan'ghan millet bolisenki !?"newaiy tetqiqati" dersini ichip bergen teshkilge ming rehmet deymen , kim bilidu , bu dersni ötüsh jeryanida , 15 – esirdiki "muhakimetul lugheyeyn"ni , xususen uning besh esirdin buyan namayish qilip kilwatqan ghelibe miwisini künimizdiki "mearighul lugheteyn"(qosh tilliq maarip)ning otturigha qoyulishi , emeliy ijrasi we uning nöwettiki yüzlinishi bilen dewr rohigha uyghun we insan wijdanigha munasip halda sélishturup tetqiq qilsaq , belkim yuqiridiki sual tügünlirimiz yéshilip qalar , inshaalla !Méningche , elishir newaiy we uning eserliri dewrimiz duch kéliwatqan réal mesililer bilen sélishturulup tetqiq qilinip , xelqimizge paydiliq bir ünümge érishilmise , newaiy eserlirining bed'iylikini maxtap , nezme toqush bilenla netijilen'gen tetqiqatning héchbir ehmiyiti we emeliy qimmiti bolmaydu , elwette . Shunga , men bu esirimge "elishir newaiy sélishturma tetqiqatigha muqeddime " dep qoshumche mawzu qoydum .1 – Tilimiz , Dilimiz we Bélimiz Büyük mutepekkür bowimiz elishir newaiy özining "muhakemetul lugheteyn " namliq esiride : " söz ünchidur , uning déngizi köngüldur , göher déngizdin ghewwas wastisi bilen chiqip , öz jilwisini namayish qilidu we göherchilerning aldida öz qimmitini tapidu " dégen (qarang : shu namliq eser, qolyazma, 3-bet). Eger biz bu yerdiki "söz " kelimisini omumiyetlik keng menide "til " dégen uqumnimu bildüridu , dep chüshensek , bu halda mezkur bayan bizge bir tilning qimmitini we u tilning özining sahe-meydanida eshundaq bir til bolup we qed körürüp turalishi üchün zörür bolghan maddiy we meniwi desmini tolimu roshen we obrazliq namayan qilip bergen bolidu . Démekchimenki , herqandaq bir til özining istémal meydanida bejayiki bir göherdur . Til sahibi , söz igisi öz tilining bu qeder yüksek qimmitini bilishi kérek. Bu – bir til igisi üchün éytqanda , eng eqelliy sawat , eng bashlan'ghuch bilimdur . Shundaq , bizning tilimiz shu qeder qimmetlik . Chünki u bizning animizning tili . Bizning animiz dunyadiki pütkül anilargha oxshashla eziz . Söyümlük we qedirlik bolghinigha oxshash, bizning ana tilimiz uyghur tilimu alemdiki herqandaq möhterem tillargha oxshashla möhterem , étibarli we bibahadur . Bizning tilimiz shu qeder qimmetlik .chünki elishir nawaiyning "chahardiwan" i, "xemise"si mushu bizning bibaha tilimiz bilen yézilghan . "türkiy tilla diwani" bilen yüsüp xas hajipning "qutatghubilik"imu insaniyet medeniyet tarixining bétige bizning mushu ünche kebi tilimiz bilen tizilghan . Bizning tilimiz shu qeder qimmetlik. Chünki bizning tariximiz kechmishimiz , bizning turmush pelsepimiz , peqet biz chüshineleydighan séhirlik muzika ahangliri bilen orundilidighan jahan'gha dangdar on ikki muqamimizning tékistlirimu ushbu göher misali tilimiz bilen bayan qilin'ghanki, bu ölmes eserlerning qimmiti emeliyette del eshu bizning tengdashsiz méraslirimizning bahasi del bizning durdane tilimizning bahasidur . Emeliy ehmiyetlik yéri shuki , junggoda jumhuriyet qurulghan 53 yil we shinjangda uyghur aptonum rayoni qurulghan 47 yil mabeynide , uyghur tili pütkül jungxua élidiki zang, mongghul we chawshiyen qatarliq yéziqi bar milletlerning tilliri qatarida héchbir sunup qalghini yoq . Uyghur til – yéziqi yérim esirdin buyan kompartiyige we hökümetke héchqandaq bir zerer yetküzgini yoq . Emeliy pakit shuki , uyghurning tili we yéziqi bolghanliqi üchünla parlaq qedimiy uyghur medeniyiti warisliq qilish we tereqqiy qilish imkaniyitige ige boldi. Uyghur til – yiziqi bash belge bolghan rengdar we mol uyghur medeniyiti zang , mongghul we chawshiyen qatarliq milletlerning milliy medeniyitige oxshashla pütkül jungxua élining omumiy medeniyet xezinisige bir töhpikar milliy medeniyet bolup qoshuldi . Hetta iqtisadi ünüm aldinqi orun'gha qoyuliwatqan bügünki kündimu , uyghur til – yéziqi héchbir pétidin chüshkini yoq . Uning bilen yizilghan we neshr qilin'ghan gézit –jornallar , siyasiy , ilmiy we edebiy eserler dunyaning hemme bulung puchqaqlirigha yéyilip , uni ishligüchi neshriyatchi we kitapchilargha iqtisadiy payda yetküzüp , ularni ish we ash bilen teminlep kelmekte , uning bilen nidalandurulghan barliq simliq we simsiz radio – téléwiziye muesseseliri we intérnit torliri özlirining "munbet tupraq " liri , "altun köznek"liri we "köngüldiki sözliri" bilen jilwilinip , kompartiyining edli – adalitini we sotsiyalizimning imkan kapalitini , shundaqla uyghurning iqtidar –qabiliyitini we milliy mewjudluq iradisini namayan qilip kelmekte . Mana bular herqandaq ehwalda köz yumup ötüp ketkili bolmaydighan büyük utuqki , eger uyghur til – yéziqidin ibaret bu asas – bu ul bolmisa , bu utuqning istiqbali tutuq , hetta kélechiki pütünley yoq bolidu . Xalas . Bu nuqtini , bu addi zakonni jezmen pikir birliki bilen tonup yéteyli , iy uyghurlar !Bowimiz elishir newaiy: " söz ünchidur , uning déngizi köngüldur " deydu . Bu ikki jümle emeliyette , til bilen dilning organik munasiwitige bolghan eng qisqa , emma eng dana sherhtur. Démekchimenki , til bejayiki göherdur , emme bu göherni göher qilidighan , uning qimmitini heqiqiy namayan qilidighan nerse köngüldur, dildur. Eger déngizning bipayan qoyni we uning xas muhiti we sharaiti bolmisa , uningda ünche –göherning bolushimu bir guman ! Eshundaq qimmetdar , aliy derijilik göher bolup yétilishi mümkin emes . Xuddi shuninggha oxshash , bir til sahibining könglide , dilida öz tiligha nisbeten yéterlik orun , yéterlik muhebbet we söyük bolmisa u tilning öz saheside qed kötürüp turalishi mümkin emes. Shundaq , bizning uyghur tilimizning emeldin qalmay , öz sorunida ebedil'ebed qed kötürüp turushini köchlük kapaletke ige qilidighan nerse bizning dilimizdur , eger biz uyghur milliy tilimizni chin dilimizdin söysek , söygendimu hemmimiz – reismu , déhqanmu , nazirmu , cholpanmu , mektepdarmu , puldarmu ...birniyette , dil birliki bilen söysek , bizning tilimiz taki qiyametkiche bar bolidu. Eksiche , eger biz öz tilimizni chin dilimizdin bir niyet , bir meqsette söymisek , qedirlimisek , bu halda uning istiqbali barghansiri tar bolidu , hetta axirida yoqilip , pütünley tar-mar boliduki , héchbir uyghur bu aqiwetni xalimaymiz , elwette ! Elishir newaiy bizge örnek . Elishir newaiy bizge eynek . Bowimiz elishir ébniy ghiyasiddin nawaiyning zamanning zori bilen erep – paris tili omumliship ketken eshu 15 – esirde , özimu 40 yishighiche parsche shéir yazghan turuqluq , yazghandimu öz dewridiki herqandaq pars ediblirini qayil qilghudek yuqiri sewiyilik parsche shéir yazghan turuqluq , yazghandimu öz dewridiki herqandaq pars ediblirini qayil qilghudek yuqiri sewiyilik parsche déwan yézip , neshir qildurghan turuqluq , axirida zamanning tetürlük qilishlirigha zamandashlirining mesxire qilishlirigha pisent qilmay , öz ana tili bilen eser yézishni teshebbus qilishi we özi bash bolup uyghur – türk tilida eshundaq alemshumul mol we nadir eserlerni barliqqa keltürüshi emeliyette , aldi bilen uning dilidin urghup chiqqan ana til muhebbitining shanliq mehsulidur . Halbuki , 21 –esirde keng imkanlar ichide yashawatqan biz newai ewladliri , aldi bilen ish béshidiki weliyler , mektepdarlar we pütkül medeniyet – maarip kadirliri bash bolghan barliq ziyaliy uyghurlar eger uyghur tilining qimmitini tonup yetken , uyghur yéziqining qedrini bilgen bolsaq , emdi uni elishir newaiyche söyeyli , uninggha elishir nawaiydek köyeyli . Peqet bizning dil rishtimiz öz til –yiziqimizgha xuddi elishir nawaiyningkidek mustehkem baghlansa , bu halda bizning tilimizni aliy maarip sorunidinmu , ottura maarip sorunidinmu emeldin qaldurushqa hergiz hajet chüshmeydighanliqini chongqur hés qilimiz we bu mesilining tégini ochuq bilip yétimiz . "göher déngizdin ghewwas wastisi bilen chiqip , öz jilwisini namayish qilidu we göherchiler aldida öz qimmitini tapidu " deydu bowimiz elishir newaiy . Bir milletning tili qimmet jehette bejayiki bibaha göherdur . Shunga , bir millet özining medeniyet , jemiyet we qismet ehwalini héch qaldurmay xatirlep kéliwatqan tilini chin dilidin söyüshi kirek . Biraq , bir millette özining milliy tilini saqlap qélish , qoghdash we tereqqiy qildurush üchün u tilning qimmitini tonush we uni muhebbet bilen söyüsh kupaye qilmaydu , belki yene u millette öz tilini qoghdash we uni tereqqiy qildurush paaliyitini emeliyleshtüridighan küchlük , milliy irade , mehkem baghlan'ghan bel bolushi lazim . Mundaqche qilip iytqanda , eger biz uyghur milliti ming nechche yüz yildin buyan dunya medeniyet xezinisige we junggo medeniyet xezinisige oxshashla miqdar we oxshashla iqtidar bilen tégishlik töhpilerni qoshup kiliwatqan göher tilimizni qoghdaymiz we uni öz sahessde yenimu rawajlandurimiz deydikenmiz , emdi bu ghaye uchün bélimizni mehkem baghlap , qanuniy yosunda emeliy herket qilishimiz kérek . Bowimiz elishir newaiy bir uyghur insani bolush süpiti bilen , öz tilining qimmitini tonush , uni chin yürikidin söyüsh jehettila emes , belki yene u qimmetlik tilni we u söyümlük yiziqni qoghdash qoghdash we uni tereqqiy qildurushni emeliy kapaletke ige qilidighan küchlük uyghur iradisige sahip bolush jehette örnek zat idi . Shundaq , u öz hayatida uyghur –türk tilini dilidin qizghin söydi . Andin xuddi ghewwas déngizdin göher süzüp chiqqandek pidakar we neq emgek arqiliq uyghur – türk tilini shu chaghdiki dunya medeniyet saheside tégishlik orun'gha ige qildi . Andin uning tereqqiyatini we ebedil'ebed qoghdilishini bolsa , siz –bizge amanet qildi . Amanetke xiyanet qilish uyghur millitige yat naehliliktur . Halbuki , biz uyghurlar bowimiz elishir newaiyni örnek qilip , öz tilimizning qimmitini tonusaq, uni pikir birliki bilen chin dilimizdin söysek , uni qoghdash we tereqqiy qildurush üchün bélimizni mehkem baghlisaq , bu halda munu heqiqet köz aldimizda namayan bolidu : uyghur milliti elmisaqtin buyan özining tili , özining dini we özining yéri bar mukemmel bir millet . Shunga u dölet tili bolghan xenzu tilini teleptikidek üginip , igilesh (bu heqte esirimizning "zörüriyet , mejburiyet we mes'uliyet " dégen babida dadigha yetküzüp bayan qilimiz) aldinqi sherti astida özining ana tilidin hergizmu waz kechmeydu . Uyghur tili – uyghurning jéni! Jungxua xelq jumhuriyiti zéminide uyghur milliti özining jénini qoghdiyalaydighan bolushi kérek we choqum qoghdiyalaydu ! Chünki , junggoda kompartiyining adaliti bar . Xelq hökümitining " herqaysi milletler özlirining til –yéziqini qollinish we tereqqiy qildurush erkinlikige ige " dégen kapaliti bar !

2. Zörüriyet , Mejburiyet we Mes'uliyet -Qosh Tilliq Maarip we Uyghur Til Yéziqining Teqdiri Mueyyen menidin élip éytqanda , bu alem zörüriyet alimidurki, dunyadiki nurghun shey'iy we ishlar zörüriyet alqinida güllep yashnaydu, meghlup bolghanlar bolsa , axirida yenila zörüriyet ayighi astida yenchilip tügeydu . Nurghun alimlarning birdek qarishiche , uyghurlar islam dinigha étiqad qilidighan bolghandin tartip, 15 – esir newaiy zamanighiche bolghan ariliqta ,türkiy tillar sostawigha erep , pars tilliri amillirining shunchiwala köplep kirip özliship kitishi, hetta medeniyet – maarip saheside türkiy tilni emeldin qalduruwetküdek dehshetlik derijige bérip yétishi pütünley zörüriyettin , ochuq échip éytqanda , zamanning zoridin bolghan. Derweqe, tarixning héchbir bétide , shu chaghlarda birer padishah yaki bashqa birer hökümran teripidin : "bügündin étibaren türkiy til emeldin qaldi . Emdi , türkiyler hemminglar erebche yaki parsche sözlenglar . We yézinglar , dep perman qilghanlighi sözlenmeydu . Emma , alemni we ademni yipyéngi qarash bilen chüshendürüdighan islam dinining türkiy milletler dunyasining idéologiye sahesini heywet bilen petih qilishi , muhemmed peyghember ereb millitidin bolghanlighi üchün , allah teripidin erep tili bilen nazil bolghan "qur'an kerim " we ularning telimatlirining uyghur –türk musulmanlirining könglige yaghdek yéqishi we némila dégenbilen türkiy milletlerdin burun musulman bolghan pars alimlirining , shairlirining islam pelsepisini teshwiq qilip yazghan türlük janirdiki eserlirining uyghur – türk edipliri we alimlirining qelbini özige ram qiliwélishi... Qatarliq neq amillar bir zörüriyet kelkünini shekillendürüp , türkiy milletlerning medeniyet we maarip sahesini ishghal qiliwalghanliqi rasttur . Ereb islam maaripidin örnek élip we teqlid qilip échilghan mektep – medrislerde on besh –on alte yillap düm yétip düm qopup oqughan türkiy tilliq tashlarning birinchi derijilik dersi " qur'an kerim " , tefsir we hedis sherif bolghanki , bu mutleq zörür derslerning tili erebche bolushi we bolghanlighi munazire telep qilmaydu . Chünki herqandaq bir tilning yene bir til bilen sitilistik özgichilik jehette op'oxshash we barawer bopkétishining mümkin emesliki étirap qilin'ghan teqdirde , erep tilida barliqqa kelgen pelsepe telimatlarni wayigha yetküzüp eng éniq chüshendürüp béreleydighan til eng aldi bilen peqet ereb tili bolidu . Elwette . Mushundaq emeliyet , shundaqla uyghur – türk alimlirining qelbidiki islamiyetke bolghan muhebbet ularni angliq -angsiz halda edebiy tilda ereblishish , yézish emiliyitide bolsa parslishish yoligha yéteklep ketken . Büyük muteppekkür bowimiz elishir nawaiyning " muhakemetul lugheteyn " ni yizishi we ret qilghusiz pakitlar asasida ilmiy muhakime yürgüzüp , axirida "uyghur –türk tili sen'et we sanaet tilidur " (türiy hünerst) dégen hökümni otturigha qoyushimu zörüriyettin bolghan . Elishir newaiy tolimu semimiylik bilen étirap qiliduki , erep tili heqiqetenmu pasahetlik til : oxshashla , pars tili heqiqetenmu güzel we latapetlik til . Wehalenki , méning ana tilimchu ? Allah ménimu erep , pars milletlirige oxshashla özgiche alahidiliklerge sahib bolghan ayrim bir millet qilip yaratqan we özümge xas bolghan milliy til ata qilghan tursa , méning tilim zadi némishqa emeldin qalidiken ?Elishir newaiy zörüriyet tuyghusi öz wujudida barliqqa keltürgen öz ana tiligha bolghan tonush we uning üchün jan pidaliq bilen emgek qilish jeryanini büyük derijide mujessem qilip mundaq deydu : " yashliqimning deslepki mezgilliride aghzim jewherdanidin bezi göherler körülüshke bashlighan bolsimu , lékin bu göherler téxi nezm yipigha ötküzülmigen , peqetla könglüm dingizidin nezm yipigha yüzlen'gen u göherler tebiiyitim ghewwasining ijtihati bilen éghiz sahiligha chiqishqa bashlighanidi . Del shu chaghda , menmu yuqirida éytilghan en'ene boyiche pars tili bilen yézishqa yüzlen'genidim . Biraq , eqil yéshigha qedem qoyghinimdin kéyin , heq sunhanehu wetaala tebiiyitimige bexshende qilghan gharayibchanliq , estayidilliq we mushkülatchiliq rohining türtkisi bilen türkiy til üstide mulahize yürgüzüshni lazim taptim . Malahize qilip körginimdin kéyin , köz aldimda on sekkiz ming alemni bésip chüshidighan bir alem namayen boldi . Men u yerde , toqquz pelektin éship chüshken bir zibu zinnet asminini kördüm . Durliri yoltuzlardinmu julaliq bir yükseklik xezinisini uchrattim . Uning yultürlardinmu güzel güller bilen pürken'gen gülshinige yoluqtum: uning herimi etrapigha adem ayighi tegmigen , gharayibatlirigha héchkimning qoli tegmigenidi . Ema xezinisining yilanliri dehshetlik , güllirining tikenliri san – sanaqsiz idi . Men dep oylidim . Méning yüksek iradem , qorqush we biperwaliqtin xaliy tebiiyitim bu yerdin shundaqla ötüp kitishimge yol qoymidi : men bu yerni tamasha qilip toymidim . Talantim leshker bolup bu alem meydanida at oynatti . Xiyalim qush bolup bu alem asminida égiz perwaz qildi . Dilim serrap bolup , bu jewherler xezinisidin hésabsiz qimmetlik yaqut we durlarni aldi . Könglüm gül tergüchi bolup , bu gülshen reyhanzaridin bihésab xush puraq güllerni yighdi . Bu utuq we bayliqlargha , bu payda we ghenimetlerge ige bolghinimdin kéyin , uning netije gülliri dewr ehli üchün bimalal échilishqa we ularning bashlirigha ixtiyarsiz chéchilishqa bashlidi ". (qarang : muhakemetul lugheteyn",28 - , 29 - , betler , béyjing milletler neshriyati – 1988 – yil neshiri ) démek , zamanning zori shu qeder yaman , weziyetning bésimi shuqeder éghir bolsimu , uyghurgha xas yüksek iradige , qorqushtinmu , biperwaliq qilishtinmu xaliy alijanap tebietke sahib bolghan elishir newaiy hayat – mamat girdabigha kélip qalghan ana tilining teqdiri üstide estayidil mulahize yürgüzüp , bijandil muhakime qilip , eqliy höküm chiqirishning zörüriyitini bilgen we bilginini derhal emeliyetke aylandurup körsetken . Bizning zamanimizda " qosh tilliq maarip " tedbirining emeliy ijragha qoyulishimu zörüriyettin ikenliki hemme ademge besh qoldek ayan . Yeni 1949 – yil 1 – öktebirde jungxua xelq jumhuriyiti quruldi . Junggo ziminide yashawatqan 56 millet xelqi mislisiz birlikke kelgen bir merkiziy hökümetning etrapigha uyushti . Bu dölet , bu hökümetning dölet we hökümet tili emeliyette xenzu tili idi . Xenzu millitining tili emeliyette junggo dölitining dölet tili bolghanlighi üchün , xenzudin bashqa 55 millet kadirliri we ziyalilirining xenzuche üginish zörüriyiti tughuldi . Mushu zörüriyettin merkezde we hökümet zörür dep qarighan jaylarda milletler inistitutliri échilip , u yerlerde xenzu bolmighan yashlargha we kadirlargha xenzu tili we xenzu tilida tüzülüp élan qilinidighan siyasetler ders qilip ötüldi . Yene mushu zörriyettin junggo maarip saheside "q osh tilliq maarip " yeni " junggodiki til – yiziqi bar milletlerge öz ana tilidin bashqa xenzu tilinimu ügitish maaripi" meydan'gha keldi . Derweqe , junggoning bezi rayonlirida milliy térritoriyilik aptonom rayonlar quruldi we mezkur milliy térrotiriyilik aptonom rayonlardiki aptonomiye hoquqigha saheb bolghan milletlerge qaritilghan " jungxua xelq jumhuriyitining milliy térritoriyilik aptonomiye qanuni " tüzülüp , élan qilindi . Meyli " jungxua xelq jumhuriyitining asasiy qanuni" da bolsun ,meyli " jungxua xelq jumhuriyitining milliy térritoriyilik aptonomiye qanuni " da bolsun , oxshashla tarixtin buyan til – yiziqi bar milletlerge qaritilghan ilhambexsh , ilhambexshla emes , belki heqiqetbexsh , höriyetbexsh belgilimiler belgilendi . Bu belgilimilerni qeghez yüzidin oqusaq heqiqetenmu ilham élip , söyünüp , hökümetni küylep kétimiz : heqiqetenmu kompartiyining danaliqidin sözlep kétimiz : ( bu qanuniy belgülimiler esirimizning birinchi babida eqlen körsitilgech , bu yerde tekrarlimiduq ) miningche ellik nechche yildin buyan jungxua xelq jumhuriyitining shanliq ghelibiliri bilen bille yashap kelgen aqköngül uyghur xelqi shu tapta , xenzu tili üginishni zörüriyettin meydan'gha kelgen waqitliq bir ish , ötkünchi bir tedbir emes , belki özlirining bügünki hayati we kelgüsi yashamiiiii üchün jezmen orundashqa tégishlik bir mejburiyet dep qarimaqta . Chünki ,'ellik nechche yilliq emeliyet xenzu tilining junggo zéminide , yalghuz siyasiy til emes , belki pen téxnika tili , pütkül jungxua milletlirining ortaq turmushi üchün zörür bolghan omumiy medeniyet tili ikenlikini delillidi . Mushundaq ehwalda , her bir uyghur insani junggodiki tarixtin buyan özining til – yiziqi bar bopkelgen bashqa qirindash millet insanlirigha oxshashla , özining wetinide ikkinchi yaki üchinchi sinip puqra bopqalmasliq üchün , yeni meyli siyasiy turmushta bolsum , meyli pen – téxnika hayatida bolsun we meyli omumiy medeniyet yashamida bolsun , xenzu xelqi bilen oxshash we barawer bolghan yashash imkanigha ige bolush üchün xenzu tilini mukemmel igileshning bolmisa bolmaydighan muhim ish ikenlikini tonup yetti . Uyghur ziyaliliri , her derijilik kadirlar we mektep oqughuchilirila emes , belki yene " xenzu tili bilmeydiken " dégen banayi sewep we emiliy seweb bilen qaramedikarliqqimu qobul qilinmaywatqan yüzminglighan uyghur dihqan ishlemchilirimu bu zamanda xenzu tili ügenmise zadila bolmaydighanlighini bilip yetti . Bu halda uyghur xelqi nöwettiki qosh tilliq maaripning sewiyisini östürüp , xenzu tili üginishi , ders saetlirini köpeytish yoli bilen bashlan'ghuch mektep maaripidin , hetta yesli maaripidin bashlashqimu razi ,dep qaraymen , biraq, zaman keltürgen zörüriyet , turmush ipadilewatqan mejburiyet shu qeder keskin we shu qeder rehimsiz bolsimu , héchbir uyghur uningliq bilen özining ana til we yéziqidin bir kün bolsimu waz kichishke hergiz raze bolmaydu , chünki méning tetqiqatliq chüshenchemche , uyghur milliti hernémedigen bilenmu undaq mes'uliyetsiz millet emes . Buninggha uyghurning bir ming besh yüz yilliq til –yéziq tarixi guwahliq béridu . Buninggha , islam dini eqidisining nusriti we uningdin kélip chiqqan erep – pars tili meptunluqi her bir musulman uyghurni pütünley dégüdek esir qiliwalghan 14 - . 15 - , esirlerdimu yüksek milliy mes'uliyetchanliq rohi bilen uyghur – türk tilini nabutluqtin saqlap qalghan uyghur ziyaliliri we ularning sep béshida turghan bayraqdari ulugh elishir newaiy shahidliq béridu .Büyük mutepekkür bowimiz elishir newaiyning "muhakimetul lugheteyn" namliq esirini estayidilliq bilen oqup yekdilliq bilen mulahize yürgüzidighan bolsaq , uning her kelime sözidin uyghur – türk tiligha bolghan yüksek mes'uliyetchanliq tuyghusining urghup turghanliqini iptixar bilen hés qilimiz . Emeliyettimu , atmish yilliq ömride atmish üch parche kitap yazghan (qarang: möjiziy: "tewarixiy musiqiyyun " 56 – bet béyjing milletler neshriyati 1982 – yilliq neshri , neshirge teyyarlighanlar :enwer baytur, xemit tömür ) , söz ishlitish jehette , kéyinki chaghlarda yawropaning söz ustiliri bolup dangq chiqarghan mégél di sérwantis (1616-1547), wilyam shékispér (1616- 1564) we aliksandir sérgiyiwich poshkin (1837-1799-yillar) qatarliqlarnimu uzaq arqida qaldurup , pütkül eserliride jem'iy bir milyon üch yüz yetmish sekkiz ming atmish yette söz ishletken (qarang : "büyük elishir newaiy ", 113 – bet , béyjing milletler neshriyati 2001- yil neshri , tüzgüchi : ablimit ehet) , elishir newaiyning hayatining axirida – 1499 – yili, uyghur – türk tilining nusriti heqqide "muhakimetul lugheteyn" atliq kitapni alahide yézip élan qilishining özi uningdiki milliy mes'uliyetchanliq tuyghusining neqeder yüksek ikenlikini delilleydu, elwette . Méningche , büyük uyghur mutepekküri elishir newaiy alemdin ötken eshu miladi 1501-yilidin taki 2001 – yilighiche bolghan saq besh yüz yilning mabeynide yashap ötken uyghur ziyalilirining héchbirsi newaiyning ana tilni jénidinmu eziz körüsh , öz tilini yüksek milliy mes'uliyetchanliq bilen söyüsh rohigha xiyanet qilghini yoq. Ishenmisingiz qarap béqing : ayaz shikestening " jahanname "sidin , müjiziyning " tewarixiy musiqiyyun " ighiche , musa sayramining "tarixiy hemediy " sidin tartip muhemmeimin toxtayéfning " qanliq yer " ighiche , abdurehim tileshüp ötkürning " oyghan'ghan zémin " idin , ehmed ziyaiyning " yüsüp – mehmud dastani"ghiche , téyipjan éliyéfning " tügimes naxsha"sidin , rozi sayitning " dihqan bolmaq tes " ghiche , abdushükür muhemmet'iminning " uyghur on ikki muqami heqqide " sidin , zordun sabirning " izdinish " , " ana yurt " ighiche ...bolghan minglighan tarixiy edebiy we diniy eserlerning héchbirside uyghur tilining ipadilesh jehettiki birer nuqsan yaki ajizlighi körülmeydu . Hetta jumhuriyet qurulghandin buyanqi ellik nechche yilning mabeynide neshr qilin'ghan uyghur tili we edebiyat heqqidiki tetqiqat eserliridimu , uyghur tilining bir zaman kelgende dewrning tereqqiyatigha maslishalmaslighidin , yaki zamaniwilishishqa tosqun bopqalidighanliqi heqqide birer kelime pisharetmu bérilmeydu . Wahalenki , tarix bu miladi 2002 – yiligha kirgende , kün sile –bizning mushu parlaq künimizge kelgende , "bezi aliy mekteplerde uyghur oqughuchilargha ötülidighan tebiiy pen dersining hemmisini , uyghur til – edebiyat dersining %75 xenzuche sözlep ötüsh " , shu arqiliq aliy maaripta uyghur til – yéziqini emeldin qaldurush pilanining emeliy ijragha qoyulishini zadi némedep chüshinimiz we némedep chüshendürümiz ? Ejeba , junggodiki az sanliq milletler rayonlirida yolgha qoyulghan " qosh tilliq maarip " tedbirining tebiiyki yüzlinishi we adaqqi meqsiti mushumidi ? Emdi , bu pilanni uyghur ziyalilirining semige tüzük salmay , keng til ehlining yürek sözlirini anglap baqmay , yeni héchkimni közge ilipmu qoymighan halda , imam expeshning öchkisige oxshashla maqulluq bildürüp , emeliy ijragha qoyghan uyghur kadirlirining bu qilghini zörüriyetmu , mejburiyetmu yaki mes'uliyetmu ?!Men bu soallarni aldi bilen , aldimdiki méning dersimni anglap olturghan oqughuchilirimdin , yeni 21 – esirning resmiy igiliridin soridim . Ular : " muellim , bu soallar unchiwala asan , ongay soallar bolmidi . Shunga , biz bir'az siyaset üginip , matéryal körüp , andim jawap bersek " déyishti . Andin , u soallarni özümdin soridim . Özümningmu uyghur til – yéziqining adaqqi teqdirige munasiwetlik bolghan bu soallargha jawap bérishte sel oyliniwalghum , sel – pel turuwalghum keldi . Emisechu ? Eger "hee , junggoning az sanliq milletler rayonlirida yolgha qoyulghan qosh tilliq maarip tedbirining adaqqiy meqsiti ( qosh tilliq maarip)ni ( yek tilliq maarip )qa özgertip , az sanliq milletlerning til – yiziqini emeldin qaldurushtin ibaret idi " dey désem , "jungxua xelq jumhuriyitining asasiy qanuni " diki " junggodiki milletlerning hemmisi bapbarawerdur . Herqaysi milletler özlirining til – yiziqini ishlitish we tereqqiy qildurush erkinlikige ige " dégen höriyetbexsh rast gepni némedep chüshendürimen ? Bu dana belgilimilerni " shundaqla , anchikimla dep qoyghan , adem aldaydighan quruq gepler !" dégili bolmaydu-de !Bu yerde , uyghur til – yéziqini aliy maarip sorunida tedrijiy emeldin qaldurush pilanigha qoshulup . Uni emeliy ijragha qoyghan uyghur kadirlimizgha he dégendila qattiq gep qilghum yoq . Kim bilidu , ularningmu oylighanliri bardur , halbuki , ularning , shundaqla ularning aldida ötken hoquqdarlarning emel – mensep qolidiki chaghda körsitidighan jasaretlik elpazi bilen , emel – mensipidin chüshkendin kéyinki miskin ehwalini sélishturup tetqiq qilmay turup , aldiraqsanliq bilen tenqid qilsaqmu taza toghra bolmas . Shunga , menche yene ügensem , yenimu chongqurlap tekshürüp , sélishturup tetqiq qilsam . Shu jümlidin hempikir buraderlirimdinla emes , belkim " men uyghur ziyaliysimen " deydighan pütkül qérindashlirimdin ötünüp qalsam , hemmimiz , yeni kona – yéngi reismu , sabiq –sadiq nazirmu , adettiki kadirmu , tilshunasmu , edipmu , dihqanmu , armanmu , cholpanmu ... Barliqimiz imanimimz we wijdanimiz bilen bir pikir qatnashturup baqsaq : zadi uyghur til –yéziqining aliy maarip saheside tedrijiy emeldin qaldurulushi "jungxua xelq jumhuriyitining asasiy qanuni " gha uyghunmu ? Mundaq qilish uyghur millitining jungxua élidiki zang , mongghul we chawshiyen qatarliq ezeldin til – yiziqi bar milletler bilen barawer halda , hem özining milliy mewjudluqini saqlap , hem jungxua chong ailisining ronaq tépishigha tégishlik töhpe qoshush burchini aqlap , sotsiyalizimning daghdam yolida , yoqilish teripige qarap emes , belkim güllinish , tereqqiy qilish teripige qarap , dadil qedemler bilen algha ilgirlesh tüp arzusigha uyghunmu ? Biz bügünki uyghur ziyaliliri , xususen ziyaliy kadirlar peqet herqaysimiz özimizning töt – besh yilliq jiq bolsa on yilliq seltenet orunduqimizning ghémini yep , özimizning xususiy menpeetimizni dep emes , belki pütkül uyghur millitining omumiy jungxua élidiki qérindashliq teqdirining ghémini yep bir pütün milletning omumiy menpeetini dep , yeni yüksek milliy mes'uliyet tuyghumiz bilen ish köridighan bolsaq , bu mesilini kawapmu köymigen , ziqmu köymigen halda , ongushluq hel qilalaymiz . Eng nazuk yéri shuki . " uyghur til – yéziqi aliy maarip we yuquri derijilik idare – organlarda emeldin qaldurulidu " deydighan qizil sellilik höjjet bolmighaniken , bu mesile shu tapta . Sile biz uyghur ziyaliylirining , sekkiz milyun uyghur xelqining janijan menpeetige wekillik qilidighan biz möhterem uyghur kadirlirining " ixtiyar"imiz we " arzuyimiz " diki ish bolup körünmekte . Halbuki , bu mesile bügün hel qilinmay " uyghur tilining aliy maariptiki ornini qoghdiyalmasliq " bolup gewdiliniwatqan bu échiq qoyuwitilse , buningdin kélip chiqidighan zenjirsiman inkas pütkül uyghur medeniyet sahesini moxo qilidu : aldi bilen , aliy mektepte chiqish yoli qalmighan uyghur ottura mektep maaripi tézla chökidu . Arqidinla bashlan'ghuch mektep uyghur tili maaripini nes basidu . Ish buningliq bilenla tügimeydu : maarip asasiy qalmighan neshriyatchiliq sugha chilishidu , uyghurche radio- téléwiziye tügishidu . Eng muhimi , mezkur sahede bimalal ishlep turmush kechüriwatqan pütkül uyghur ishchi –xizmetchiler tilsizliqning derdidin , muqamning mungluq sadasi ichide éghir xursinip , ishsizliq we ashsizliq chölide temtirep yürüshke mejbur boliduki , alla héchbir uyghurgha bu haletni körsetmisun !Xulase kalam , qosh tilliq maarip tedbiri bilen uyghur til – yéziqining teqdirini bir – birige tetür tanasip qilip qoymasliqning peqet birla charisi bar . U bolsimu yüksek milliy mes'uliyetchanliq rohimiz bilen , uyghur til – yiziqining yéngi junggo qurulghan ellik nechche yildin buyan dawamlashturup kéliwatqan qanuniy orunlirining hemmisini toluq qoghdashtin ibaret , bu ishta , eger biz rasttinla elishir newaiyning rohigha warisliq qilishimiz kérekki , u ulugh bowimiz bizge tapshurghan amanetke hergiz xiyanet qilmaslighimiz lazim . Emise , téxi tünügünla béyjinggha bérip chong mejlis échip , " newaiy bizning büyük bowimiz , biz uyghurlar newaiy ewladliri biz ! Dep meydimizge mushtlighan , yighinda oqulghan ilmiy maqalilerni kitap qilip jahan'gha élan qilghan turuqluq , bügün béyjingdin qaytip kélipla , elishir newaiyning til – yéziqini depsende qilip , uni aliy mekteplerdin heydep chiqarsaq , b u büyük bowimiz newaiyning ulugh rohigha we sunmas iradisige qilin'ghan keskin xiyanet bolmasmu ? Bu –aqköngül xelqimizning bügünini we bigunah ewladlirimizning kelgüsini qarilap qilin'ghan neq jinayet bolmasmu ???

4. Yek tilliq emes qosh tilliq we kِp tilliq bolush bizge udumHazirqi dunyada , mueyyen eqide asasida millet bolup uyushqan herqandaq bir xelq öz ziyaliyliridin weten , xelq üchün qilinidighan herqandaq bir ammiwi xizmette yekdilliq bolushni , yeni ortaq ghaye , ortaq istek üchün qiliniwatqan emgekte , jem'iyetning bashqa ezaliri bilen bir dil , bir niyette bolushni telep qilidu . Chünki , bu xil yekdilliq omum üchün , kolléktip üchün nusret qazanduridu . Ortaq küreshni ghelbige bashlaydu. Emma , renggareng medeniyet bilen zinnetlen'gen bu alemde héchbir millet öz ziyaliylirining peqet millitiningla ana tilini bilidighan , özi bilen bille yaki xoshna bolup yashawatqan bashqa milletlerning tilini bolsa mutleq bilmeydighan yek tilliq bopqélishini hergizmu xalimaydu. Chünki , bu xil yek tilliq herqandaq bir insanni yaki insan topini haman yitimlik we nadanliq bulungigha tashlaydu . Shunga , aqköngül uyghur xelqi öz ziyaliylirining öz ana tilini qizghin söyidighan we pishshiq bilidighan bolghinidin bashqa , özi bilen qirindash yaki adash bolup yashawatqan bölek milletlerning tilinimu obdan bilidighan bolushini alqishlaydu. Buningdin chiqtiki , qosh tilliq maarip uyghur xelqining ichide köngül rayi we qelb mayillighi jehette ajayip keng we mustehkem bolghan ammiwi asasqa igidur . Mushu menidin élip éyitqanda , eger rehberlirimizning ghemxorluq bilen tolghan könglide uyghur ziyaliylirining xenzuche sewiyesini yétik derijide östürüsh , xenzu tilini(yeni ni) uyghur xelqi ichidimu omumlashturush arzusi tughulghan bolsa uyghur til – yéziqini emeldin qaldurush üchünla pilan qurmay , toghridin toghra xenzuche sewiyini rasa östürüshning yéngi tedbirlirini küntertipke qoysa boliduki , eger u tedbirler peqet " jungxua xelq jumhuriyitining asasiy qanuni" diki " herqaysi milletler özlirining til – yéziqini qollinish we tereqqiy qildurush erkinlikige ige " dégen dana belgilimige muxalip bopqalmisila , xelq uni kemkütisiz ijra qilidu we uning choqum ünümi bolidu Méningche , bügünki künde uyghurlarning xenzu tili üginishke qarita héchqandaq bir gheyri pikri yoq . Hemme adem shu tapta , ِz ana tilidin bashqa aldi bilen xenzu tilini yaxshi ügen'gendila andin ِzining bügünki junggo tupriqida meydan'gha kiliwatqan siyasi , ijtimaiy we pen téxnikigha ait uchurlarni del waqtida igilesh iqtidarigha érishidighanliqini buning bilen junggoning herqandaq yéride medeniy turmushning herqandaq türige biwaste qatniship , junggo puqrasi bolushning peyzini bimalal süreleydighanlighini chüshinip yetti ! Türlük kechürmishler we réal dersler arqiliq , xenzuche bilmeydighan junggo puqrasi arisida , emeliyette neqeder perq bolidighanliqinimu angqirip ketti . Hékayet : baliliqimdin , abdurehim isimlik bir aghinem bar , kichik waqtimizda ِyimiz tam xoshna bolup anilirimiz her küni dégüdek ash – tamaq sunushup , inaq – ijil ِtüshettuq . Uning dadisi mehellimizdiki chong meschitning imami , méning dadam bolsa yézimizdiki bashlan'ghuch mektepning muellimi idi . Qismet , men chong bolup mektepte oqup , béyjingde muellim boldum , hiliqi aghinemmu chong bolup , dadisida oqup , kéyin dadisining izini bésip mehellimiz mesjidining imami boldi . Balilliqtin kelgen dostluqimiz buzulup ketmidi . Barsaq , kelsek , izdiship , hal –mungliship turduq . Qiyapet jehette , uning béshida selle . Méning béshimda doppa , ya bolmisa yalangbashtaq bolsammu , kِngüller bir – birimizge ochuq we semimiy idi . U imam bolghan aghinemning men muellim bolghan buradiridin birla aghrinishi bar idi . U bolsimu , méning xizmet bilen béyjingda turup qalghanliqim idi , " qaytip kilinglar , adash , emdi , yurtimizgha derhal yénip kilinglar " deytti u herqitim xoshlishish aldida jiddiy qilip : " u yerde hetta uyghurche mektepmu yoq iken , baliliringlar uyghurche oqumisa , xenzuliship kitidu , mushundaq bolsa bolarmu ?!" men elwette uning kِnglige yarisha birnémilerni dep jawap birettim . Emma oshuqche zolunlashmayttim . Yillar bir – birini qoghliship ِtüwerdi . Bir qanche yil burun u aghinem hej qilip " hajim " bopkeptu . Bultur tughqan yoqlap yurtqa barghanidim , u hajim aghinem bilen oxshashla qizghin kِrüshtuq , chongqur ehwallashtuq , soqa – sِhbet arisida u : " men bu yil ikki newremni ichkiridiki ِlkilerde , mexsus uyghur qatarliq azsanli milletlerning perzentliri üchün échilghan xenzuche sinipqa ewettim " déwidi . Qiziqip soridim " sile burun bala –perzentlerni uyghurche mekteplerge bérip toqquz yilliq mejburiyet maaripi burchini ada qildurupla mekteptin chiqiriwilip qol hünerwenchilikke shagirt qilip béridighan kishi idingla bu seper mundaq ِzgirish qilishinglargha néme sewep boldikin? " hajim aghinem méning bu sualimgha mundaq hékaye bilen jawap berdi : " üch yil muqeddem allahning inayiti bilen hej sepirimizni ada qilip kelduq . Allah qobul qilghay . Qaytish sepirimiz türkiye istanbol , rosiye moskiwa arqiliq bopqaldi. Istanbol ayrudurumidin uchqanda tataristanliq kamal isimlik bir hajim bilen yanmu yan olturup qaldim , u kamal hajimning üchinchi qétim hej qilip qaytip kélishi iken . Tonushup hal –mungliship qalduq . U kishining diniy eqide babiidiki etrapliq hemde janliq qarashliri mende chongqur tesir qaldurdi , eslide kamal hajim moskiwada chüshüp tughqan yoqlap bolghandin kiyin, tataristan'gha qaytmaqchi iken, biraq , méning moskiwada yigirme tِt saet toxtaydighanlighimni uqup , men moskiwadin ayrilghuche manga hemrah bolush üchün , men bilen bir méhmansaraygha chüshti . Biz tünni kündüzge ulap mungdashtuq . Bu jeryanda kamal hajimning ِzini izdep kelgenler bilen , shundaqla méhmansaray xizmetchiliri bilen rus tilida rawan sِzlishishi méni bekmu heyran qildi . Ejeplinip :"hajim , men silining u taipiler bilen besh – on minutlap rusche gepliship ketkenlirini kِrüp heyrette qaldim . ضzliri bu orus zuwanini qeyerde ügen'gen?" dep soridim . " mushu rosiyide!" - ayighi astidiki zéminni kِrsitip turup jawap berdi kamal hajim : " biz rosiye grajdanisiz . Halbuki , rusche bilishimiz bir üchün burchtur, sile junggoluq hajim xenzuche bilmemdila , ejiba ?!"men sel toxtiwilip , rast gepni qildim :" men xenzuchini mutleq bilmeymen , biz hetta u yar dindikilerning zuwanini ügenmisekmu boldu dep qaraymiz", gépimning ayighi chüshe – chüshmeyle , kamal hajim biz tonushqandin buyan tunji qétim achchiq bilen towlap ketti :" jahalet! Islamgha ahanet keltürgen jahalet! Hemmige melum , eziz peyghembirimiz janabiy resulillahu eleyhiy wesseleme ِz zamanisida , esirge chüshken yehudiy mushrikliridin ereplerge xet yézishni ügitip qoyushqa razi bolghanlarni esirliktin azad qiliwetken we mubarek ighizidin rehmet shirnilirini tِküp turup otlubul ilim welewbisisiyn) ( ilim eshu yiraq jonggoda bolsimu birip ügününglar ) dégen , halbuki junggoda bügün ilim barmu – yoq ? Bar , junggodiki ilimni xenzuche bilmisiliri qandaq üginidila we ilim ügenmisiliri qandaqmu musulman hésablinidila ?! Shuni bilsek kérekki , iy hajim , bügünki künde xenzu we rus milliti allahning emri bilen sile –bizge hakimliq qiliwatidu , eger siz – biz ularning zuwanini bilmisak , ular bizni ednasi insan qataridimu kِrmeydu jumu!" bolghan gep shu . Bu gepler sel heddidin iship kettimu qandaq . Héch bilelmidim . Emma kamal hajimning ilimsizlik musulmanliq emes , ilim üginish üchün til – zuwan ِtkilidin ِtüsh shert, dégen tüp nuqtiiyneziri shundin buyan méning kِngül alimimde bir üzül – kisil inqilab peyda qildi." yene hékayet : 1997 – yili ِktebirde , dِletlik maarip ministirlikining ijaziti bilen misir ezher uniwérsitétigha bérip " islam dini asasliri " ( usuluddin ) ilmi boyiche bir yil bilim ashurdum . Bu jeryanda mezkur unwérsitétta ِz imkani bilen kélip oquwatqan newrem démetlik uyghur ezheriylerdin atmish – yetmishchisi bilen tonushtum . Sirdashtim , perdisheplik dost bolup dilkeshleshtim . Ariliqta , telepke asasen uyghur yéziqchiliqi boyiche bilim ashuridighan bir kurs achtuq we ismini " nil deryasi boyidiki uyghur enjümeni" dep atiduq . Uqughuchilar qizghin ügendi . Menmu ijtihat bilen ügettim . Shu arida sekkiz – on bala bezi künlerdiki derske top haldila kelmeydighan bopqaldi . Sewebini sürüshtürdüm . Ulardin birsi mundaq ehwalni sِzlep berdi: " muellim , biz wetendiki chaghda xenzu tili ügünüshning qedrige yetmigenikenmiz . Misirgha kelgendin kéyin , bir munche ereb dostlirimiz boldi . Ular hedégendila : " junggo dégen üchinchi dunyadiki ulugh dِlet , siler junggo puqrasi bolghandikin , elwette xenzuche bilisiler , shunga bizge xenzuche gep qilip bersenglar , xenzuche xet ügitip qoysanglar " deydu . Biz : " xenzuche bilmeymiz , biz musulman bolghandikin , xenzuche ügenmey erebche üginimiz dep bu yerge kelduq " dések , ularning hemmisi xuddi meslehetlishiwalghandekla oxshash qarash , oxshash pikir bilen qaynap : " silerning musulman bolghandikin qur'anni oqup chüshinish zِrüriyitidin erep tili ügineyli dégininglar xata emes , emma junggo puqrasi turuqluq , junggoning dِlet tilini üginip bilmigininglar peqet qamlashmaptu . Bu halda silerni qandaqmu bilim adimi dégili bolidu ? !" dep kayip kétidu . Erebler bizning ichimizdiki xenzuche bilidighanlarni danglap , sِyüp kitidu . Bizdek xenzuche bilmeydighanlarni bolsa , kِzige ilipmu qoymaydu , uning üstige birmunche misir shirketliri xenzuche bilidighan terjiman yallayttuq dep , izdep yüridu . Shunga , biz ish – emgek tépip üzimizning iqtisadiy qeddini kِtürüsh üchünmu , shundaqla xenzuche bilidighan junggoluq musulman bolup , heqliq haldiki inawitimizni tiklesh üchünmu xenzuche üginishke mejbur bolduq . Shangxeydin kelgen bir proféssor xenzuche üginish kursi achqaniken , shuninggha biriwatimiz . Shu seweptin sizning shu kündiki dersingizge kélelmey qalduq , epu qilghaysiz ! " mana bu jahan kِrgen uyghur oghlanlirining biwaste kechürmishlerdin kéyinki emeliy tesiratliri , bulargha yene obzur yézip , gep yorghilitish ketmes , dep oylaymen . Démek , qeyt qilip éytsaq shu tapta awam xelqmu , ilim ehlimu hemme adem xenzu tili üginishning zamanning teqezzasi , dِlitimizdiki bashqa jungxua milletliri bilen teng algha ilgirleshning zِrür wastisi ikenlikini tonup yetti . Emma bu dégenlik "uyghurlar ِzining ana tilidin bezdi " , " uyghurlar ِz ana tilining héch nersige erzimeydighan yarimas til bopqalghanlighini tonup yetti " dégenlik emes , hergiz! Mundaqche qilip éytqanda , shu turqida . Héchbir uyghur ِz ana tilidin waz kéchip , uning ornigha dِlet tili bolghan xenzu tilini dessitishni xiyalighimu keltürüp baqqini yoq . Chünki , uyghurlarda til mesiliside , shamal qaysi terepke chiqsa shu terepke qingghiyidighan , jahanda qaysi til aqsa shuninggha yétishiwilip , ِzining ana tilidin waz kéchidighan adet yoq . Del buning eksiche herqandaq sharaitta we herqandaq ehwalda , ِz ana tilini xuddi anisidek ezizleydighan , bashqa til herqanche mِtiwer bopketsimu , uni peqet eshu bashqa til salahiyiti bilen üginip , ِzining hajitige xizmet qildurudighan , ِzi bolsa , qosh tilliq insan bolup , meripet bilen yashaydighan pezilet bar . Shundaq . Tarixqa nezer salidighan bolsaq , qaysibir dewrde , hazirqigha oxshash " qosh til bolush " shuari otturigha qoyulghanliqi sِzlenmeydu . Emme emeliyette qosh tilliq bolushning uyghur ziyaliliri arisida elmisaqtin buyan , xususen islamiyettin kéyin , ejdadtin ewladqa üzülmey dawamliship kéliwatqan bir udum halitige kelgenliki kِrülidu . Alayluq , miladi 11 – esirde , bu alemde téxi " qosh til silishturma tetqiqati " deydighan uqummu mewjud emes idi . Eshu chaghda , uyghurlarning ulugh bowisi mehmud kashgheriy on yil ِmür serp qilip dawan éship , derya kéchip , türkiy qebililerni arilap sِz – kelime toplighan , kéchilik bezmidin we kündüzlük seyli sayahettin keskin waz kéchip , ularni tür – türge ayrip retligen , til ilmi boyiche ularni inchikilik bilen tetqiq qilghan we axirida uyghur –türkche kelimilerni ereb tili bilen ochuqlap chüshendürüdighan dunya boyiche tunji qosh tilliq qamush -" türkiy tillar diwani " ni tüzüp jahan'gha élan qilghan . Démek , mehmud kashgheriy jahan qosh til sélishturma tetqiqatining heqliq biri : " türkiy tillar diwani " bolsa aldi bilen , uyghur qosh tilchiliqi ilmining eng qimmetlik , eng nadir shah esiri , shundin buyanet, yeni ming yillar burunqi eshu mehmud kashgheriy zamadin tartip qosh tilliq hetta kِp tilliq bolush uyghur ziyaliliri arisida modigha we normal adetke aylan'ghan . Shunglashqa , yurtimizdiki zamanisining aliy mektepliri bolghan " qeshqer sachiye medrisesi" we " kucha saqsaq medrisesi" qatarliqlarda dersguyluq qilghan ( ders otken ) muderrislerning hemmisi ana til uyghurchidin bashqa , erep tili we paris tilini pishshiq bilidighan kِp tilliq ziyaliylardin bolghan . Mezkur aliy maarip yurtliridiki muderrisaxunumlar (ِz dewrining pirofésorliri ) tefsir , hedis qatarliq derslerni erep tilida sِzlise , " xojapiz" ( xoja hapiz eserliri ) ni parsche . ," newaiy" ni bolsa uyghurche sِzlep taliplarni yétishtürüp , ِz dewrining meripet éhtiyajlirini qamdap kelgen . Uzaq qedimdiki komarajiwa dewrige ketmisekmu , islamiyettin kéyinki uyghur maaripigha nezer salghinimizda , u chaghlarda gerche " qosh tilliq maarip " deydighan términ mewjud bolmisimu , emeliyette ilim –érpan hayatida qosh tilliq maaripning izchil halda uyghur maaripining mueyyet salmiqini igilep kelgenlikini éniq kِrimiz , emdi , bu xil emelyettiki qosh tilliq maaripni dewr alahidiliki boyiche " uyghur –erebche merkez qilin'ghan qosh tilliq maarip dewri " we "uyghurche - xenzuche merkez qilin'ghan qosh tilliq maarip dewri " dégen ikki türge bِlüshimiz mümkin. Uyghurche – erebche merkez qilin'ghan qosh tilliq maarip dewri déginmiz , 10 – esirde , uyghur qarixanilar dِlitining padishahi sultan sutuq abdulkerimxanning bashchilighida , uyghurlar islamiyetke musherrep bolghandin tartip , 20 – esirning 50 – yillirighiche yeni junggoda jumhuriyet qurulghan waqitqiche bolghan ariliqni ِz ichig alidu . Obdan on esir waqitni ِz ichige alghan bu dewrning deslepki mezgilliride (yeni 10 – esirdin 13 – esirlergiche) uyghur maaripi tedriji halda islam maaripining izigha sélin'ghan . Aliy maaripta tefsir , hedis , riyaziyat( matimatika) , ilmiy nujum . ( astironomiye) , teqwim ( kalindarchiliq), qatarliq asasliq penler erepche ِtü lgechke uyghurchidin bashqa erebchidimu kamaletke yetken ziyaliylar terbiylinip chiqqan . Bu mezgilde erebchide taza kamaletke yetken uyghur ziyaliyliridin muhemmed ebu nesir farabidek alimlar hemme eserlirini biwaste erebche yézip , musulman dunyasigha ِzining ereb tili boyiche yétishtürülgen talantini namayan qilghan bolsimu , mutleq kِp sanliq alimlar ِz eserlirini yenila ana tili uyghurche bilen yazghan , buninggha büyük alim yüsüp xas hajipning " qutadghu bilik" atliq shah esiri, shair ehmed yüknekining " etebetul heqayiq " ( heqiqetler bosughisida) namliq yirik esiri qatarliqlar misal bolalaydu . Bu dewrning ottura mezgilliride ( yeni 14 – esirdin 16 – esirgiche bolghan ariliqta ) bolsa , uyghurlardin burun musulman bolghan parslarning islam medeniyitini qobul qilish we ِzleshtürüsh jehette , xususen islamiy til – edebiyat saheside bir qeder aldida méngiwatqanlighi we shu wejidin ulardin chiqqan ebulqasim firdewsiy , xoja hafiz shiyraziy , sheyx muslihuddin sediy we abaurahman jamiy qatarliq shairlarning ِzlirining qayil qilarliq yirik emgekliri arqiliq orta asiya til – edebiyat dunyasida mutleq üstün nopuz tiklep ketkenliki seweplik kِp sanliq türkiy tilliq edipler " yéziqchiliqta pars tilini qollinish aditi ewj élip ketken , bezen türkiy tilliq shairlar xili burunla , mesilen , ezerbeyjan shairi nizamiy genjewiy 12 – esirde , hindistanning déhli shehride yashap ِtken ataqliq türkiy shair emr xusrew déhlewiy 13 – esirde, pars tilida eser yézishni bashlap bergechke , kéyinche meydan'gha chiqqan shairlar , xususen doramchi yash edebler ichide parsguyluq (yeni pars tili bilen eser yézish ) chékidin ashqan derijide edep kétip , ِz ana tili bolghan uyghur tilini " shéir yazghili bolmaydighan qopal til " dep ahanet qilishqa qeder yetken , biraq gerche shundaq bolsimu , bu xil heqsizliq axirqi hésapta uyghur tilini nabut qilalmighan . Xuddi esirimizning aldinqi bablirida bayan qilghinimizdek , bu halgha büyük uyghur mutepekküri elishir ibniy ghiyasiddin newaiy bash bolup qet'iy xatime bergen we ِzining herqandaq parsperesning tilini lal qilidighan nadir eserliri arqiliq yigirme yil harmay – talmay küresh qilip , uyghur tilining ِlmes hayatiy küchini namayan qilghan . Uyghurche – erebche merkez qilin'ghan qosh tilliq maarip dewrining kéyinki mezgili , yeni 17 – esirdin 20 – esirning aldinqi yérimighiche bolghan ariliqqa kelsek , bu mezgilde büyük ejdad elishir newaiyning izini basqan kéyinki ewladlar uyghur tilining medeniyet sahesidiki mutleq nopuzini qoghdap , oqu – oqutush ishlirini uyghur tili bilen élip barghan , ِz eserlirini bolsa , omumen uyghur tili bilen yazghan , buninggha xirqetiy , ayaz shikeste , zeliliy . Newbetiy , abdurehim nizariy , gheribiy , gumnam , seburiy , molla bilal , tejelliy , mِjiziy we musa sayramiy qatarliq namayendilerning edebiy , tarixiy we diniy eserliri , shundaqla qedirxan yarkendiy we amannisaxan nefisiy qatarliqlarning emgiki bilen retlen'gen oyghur on ikki muqamining durdane tékistliri misal bolalaydu . Emdi , uyghurche – xenzuche merkez qilin'ghan qosh tilliq maarip dewri déginimiz 20 – esirning 50 – yilliridin bashlan'ghan we bügü n biz yashawatqan shubu maarip dewrini kِrsitidu . Bu yipyéngi dewrde , uyghur ziyaliliri ِz ana tili uyghurchidin bashqa dِlet tili bolghan xenzuchini üginiwatidu , buningdin bِlek , ilimning türlük saheliri teqezza qilghan éhtiyaj boyiche in'giliz tili , yapon tili , rus tili we gérman tili qatarliqlar boyichimu maarip kِrüwatidu, derweqe , bu sahede , xususen uyghurlarning xenzu tili sewiyisini dِlitimiz we shinjang uyghur aptonum rayonimiz tereqqiyatining nِwettiki sür'et qedimi telep qiliwatqan derijige yetküzüsh jehette heqiqetenmu yétishsizlikler mewjud , bu yétishsizliklerni jiddiy tutush qilip , eng téz sür'ette tügitishimiz kérek (bu heqte esirimizning" tetqiqat we tereqqiyat " dégen bِlümide tepsili toxtilimiz) , biraq , bu yerde biz muhakimige qoyuwatqan mesilining jan yéri shuki , tedbir qollinip uyghurlarning xenzu tili sewiyisini ِstürüp dِlet telep qilghan ِlchemge yetküzüsh bir mesile , uyghur til – yiziqini deslep aliy maarip sahesidin bashlap , tedrijiy halda emeldin qalduruwétish bolsa , mahiyet jehettin tüptin oxshimaydighan bashqa bir mesile , biz bu ikki mesilini hergizmu arilashturup qoymasliqimiz yaki birini yene birining ornigha dessitip qoymaslighimiz lazim . Yene dések , yuqurida qisqiche bayan qilin'ghan tarixiy pakitlar ochuq halda chüshendürüp turuptuki birinchidin , uyghur ziyaliylirining qosh til boyiche maarip kِrüshi yalghuz bügünla boluwatqan ish emes , belki u ming yillardin buyan dawamliship kéliwatqan , uyghur xelqi üchün adet bopketken bir ish . Ikkinchidin , uyghurlar herqandaq ehwalda ِz ana tilidin hergizmu waz kechmeydu , eyni waqitta qosh tilliq maarip telep qilghan burchni ada qilip , medeniyet tereqqiyati nishan qilghan pelligimu choqum yételeydu . Bu mesilini yenila büyük ejdadimiz elishir newaiy eng méghizliq bayan arqiliq qayil qilarliq halda chüshendürgenki , u ِzining qutluq esiri " muhakimetul lugheteyn" ( ikki til toghriliq muhakime ) de , uyghur xelqining tebiiyitidinla qosh tilliq bolushqa layiq qilip yaritilghan , til üginishke mahir bir millet ikenlikini ima qilip mundaq dégen: " uyghurlarning uyghunlishish iqtidarining tebiiytidinla parslarningkidin üstün ikenlikige delil ispat buningdinmu qayil qilarliq bolmayduki uyghurlar bilen parslarda yashlarning , qirilarning , chonglarning , kichiklerning ِz ara munasiwiti oxshash derijide bolup ular ِz ara arilishidu , geplishidu , yene kilip parslarda bilim we zéhin ehli kِprek uyghurlarda bolsa bilimsiz we sadde kishiler parslargha qarighanda kِprek , shundaq bolushigha qarimay uyghurlarning chongidin kichikigiche , bégidin puqrasighiche dégüdek pars tilidin behrimen bolalaydu . Hemmisi ِz haligha yarisha sِzliyeleydu . Hetta uyghur shairliri paris tilida güzel shéir we shérin maqalilernimu yazalaydu ..." ( shu namliq eser , 7-,8- betler, béyjing milletler neshriyati 1988-yil neshri )qisqisi , bügünki kündimu holuqup , bir qutuptin yene bir qutupqa yügürüp ketküdek ish yoq . Ishinish kérekki on esirdin buyan namizini erebche , duasini uyghurche qilip kéliwatqan xelqimiz , bügünki yéngi eewr teqezza qilghan uyghurche – xenzuche qosh tilliq bolushning hِddisidinmu yüzde yüz chiqalaydu. Shunglashqa , weliylirimiz maarip pilani tüzgen chaghda , hem uyghurche hem xenzuche maarip kِrse , xelqning yüki éghir bopkétermikin dégen yaxshi niyet bilen bolsimu , janijan uyghur til – yéziqini emeldin qalduruwétidighan hem bihude , hemde xelqning nepritige , tarixning lenitige qalidighan naehli ishni qilip tashlimasliqliri kirek dep qaraymiz .

4. Tetqiqat we Tereqqiyat - Qosh tilliq maarip we uyghur til – yéziqining istiqbali Büyük uyghur mutepekkuri elishr inbiniy ghiyasiddin newaiy özining "muhakimetul lugheteyin "(ikki til toghriliq .muhakime ) atliq mubarek esiride , 15 – esirdiki tۉrkiy tilliq ziyaliylarning til – edebiyat saheside pars tilini qollinishqa qiziqip kétishi we " türkiy til pars tiligha yetmeydu" dégen bimene qarashning jemiyette xéli keng kölemde bazar tépip kétishining seweblirini tehlil qilghanda , buning til tetqiqatigha ehmiyet bermigenlikining netijiisidin , yeni tetqiqat arqiliq türkiy tilning emeliyette herqandaq tildin qalghuchiliki yoq, kamil iqtidargha sahib bir til ikenlikini ispatlap körsitip bermigenliktin bolghan ish ikenlikini körsetken . U bu heqte mundaq deydu:" shu qeder mol nazuk uqumlarni ipadileydighan bu söz – ibariler birer kishi teripidin mulahize qilinip , heqiqiy haliti körsitip bérilmigenliktin taki mushu kün'giche yoshurun halette turup qalghan . Bilimsiz hem béli bosh türk yégitliri asanliqni qoghliship , pars tili bilen shéir yézishqa kiriship ketken . Wehalenki , eger ular yaxshi mulahize qilip körgen we ishning heqiqitige chongqur chökken bolsa idi , öz tilidiki shu qeder keng imkaniyetni tapqan we bu tildiki herqandaq pikirni ipadilesh , xosh sözlük , shairliq we dastanchiliq sen'etlirini bimalal jewlan qildurush téximu asan ikenlikini bilgen bolatti ","hemme seweblerning eng muhimi shuki , türkiy tilning pars tiligha qarighanda shunche artuqliqi ,'uning emeliyettiki shuqeder nazuk we ewrishim terepliri nezm qaidilliri terqiside namayan qilnmighan, ekisiche , mexpiyetxanigha tashlinip qilip untulushqa az qalghan"(qarang:shunamliq eser ,26_,28_betler . Esli metn 77_,78_,79_betler .biyjing milletler neshiriyati1988_yili neshri ) .dimek . Elishir nawaiyning qarshiche ,bir tilni tereqqiy qildurush we uning heqliq ornini ebediyetlik qoghdap qélishta , uninggha taliq tetqiqatni estayidilliq bilen yaxshi ilip birish yaki barmasliq ,'ajayip muhim rol oynaydu.Emdi, 21_esirdiki öz ehwalimizgha kelsek , bügünki qosh tilliq maarip jüsh urup rawajlinwatqan bu yingi dewrimizde ,hich oylimghan bir ehwal "aliy mektep ,'inistitot we ottira tixnikomlarda pewqul'adda kesiplerdin bashqa kesiplerning hemmiside qedemmu qedem xenzuche oqu_ oqutushni yolgha qoyush kirek " (qarang :"shinjangda azsanliq milletlerge qarita ilip birilghan qosh tilliq oqu _oqutishi we tetqiqati "19_bet ,biyjing milletler neshiryati 2001_yili neshri) digen pikirning otturgha qoylushi we bupekirning "qedemmu _ qedem " digen waqit jedwili qismimu ilip tashlinip ,'opul __tupulla ijragha perma nqilinishi bizde :"mezkur pikir we iralarmu tetqiqat asasi taza mukemmel bolmighan ehwalda otturigha we ijragha qoyulup qaldimu _qandaq ? Digen semimiy oyni peyda qildi . Esirimizning bu qismida mushu heqtiki izdinishlik mulahizimizni ilim we emel ehlilirining muhakisige mundaq qoyimiz :1. Qosh tilliq maaripning memlikitimiz miqyasidiki omumiyetlik ehwali Shuni bilish kérekki , qosh tilliq maarip bügünki künde , yalghuz uyghur xelqiningla béshigha kéliwatqan toy emes . Belki u jungxua xelq jumhuriyiti zéminida yashawatqan , xenzulargha silishturghanda sanda az bolghan 55 az sanliq milletning omumiy medeniyet turmushigha ortaq chüshken bir merikidur . Halbuki bu omumiyetlik telim – terbiye hadisisining pütkül memlikitimiz miqyasidiki omumiyetlik tetqiqat ehwalini üginip we chüshinip otüshimiz heqiqeten zörür . Bizning üginishimizche 1979 – yili mayda , " junggo azsanliq milletler qosh tilliq oqu – oqutush tetqiqat jem'iyiti " qurulghandin kéyin junggoning qosh tilliq maaripi yildin yilgha öz sewiyisini östürüp , bügünki kün'ge kelgende , u omumiy junggo maaripining muhim terkibiy qismi bopqaldi . Téximu ehmiyetlik yéri shuki , qosh tilliq maaripning yigirme nechche yilliq tetqiqati junggo zéminide tilshunashliq ilmigha tewe yéngi bir tarmaq ilim "qosh tilliq ilmi" ni barliqqa keltürdi . Mezkur qosh tilliq ilmi shu turqta- bashta qabil péshqedem alimliri , ayaghda mahir yash izbasar mutexessisliri bolghan zor hayati küchke lige bir ilim salahiyiti bilen junggoning , shundaqla dunyaning ilim sorunlirida közge körünerlik rollarni oynimaqta . Mezkur qosh til ilmi özining nezeriye asasliri we emeliy xizmetliri arqiliq ilmy yosunda sherhilep krliwatqan qosh tilliq maariping pütkül memlikitimiz miqyasidiki omumiyetlik tetqiqat ehwalini eng qisqa jümliler bilen yighinchaqlap , tüwendikidek bir qanche tereptin chüshinishimiz mümkin : Birinchi , qosh tilliq maaripning nezeriye asasliri boyiche tetqiqat , bu sahede , memlikitimizning ataqliq tilshunasliri bolghan yen shüjün ependim we mashülyang ependi qatarliqlarni junggo azsanliq milletler qosh tilliq maaripi nezeriyisi tetqiqatining serdarliri déyishke bolidu , chünki , ular uzun yillar japaliq emgek serp qilip ilmiy tekshürüsh élip birish netijiside yézip chiqqan bir qatar eserliri arqiliq , memlikitimizdiki azsanliq milletlerge qarita élip bériliwatqan qosh tilliq maaripning nezeriye mesililirini tetqiqat yükseklikide yorutup bergen . Alayluq , yen shüjün ependim özining " junggo sélishturma tilshunasliqi heqqide qisqiche bayan " ( ottura junggo sanaet inistitoti neshriyati 1985 – yil neshri) namliq kitabida , memlikitimizdiki xilmu xil murekkep tüs alghan qosh tilliq , hetta köp tilliq bolush hadisisisni sistémiliq halda tehlil qilip , junggo sélishturma tilshunaslighining nezeriye asasliri we tetqiqat uslubini etrapliq sherhilep körsetken , u mezkur esiride , yene memlikitimiz miqyasida qosh tilliq maarip tüzümini yolgha qoyush , buninggha munasip kélidighan yéngi tiptiki dersliklerni tüzüp chiqish , qosh tilliq maarip qanunini yolgha qoyush , shu arqiliq junggoning milletler maaripini rawajlandurush qatarliq mesililerning nezeriye asaslirini tünji bolup yorutup bergen . Mashülyang ependi bolsa özining "qosh tilliq bolush mesilisige bolghan tetqiqatqa ehmiyet bérish kérek" ( "xenzuche ügünüsh" jornili 1981-yil 1 – san ) , " qosh tilliq bolush we qosh tilliq oqu – oqutush " ( "milletler til – yéziqi" jornili 1986 – yil 2 – san ) , " qosh til tetqiqatidiki qosh sözler mesilisi " ("milletler maaripi" jornili 1988-yilliq 6 – san ) , " qosh til hadisisi we qosh til tetqiqatidiki bir nechche mesile " ( béyjing til inistitoti neshriyati1988 – yil neshri) qatarliq bir qatar muhim ilmiy eserliride shundaqla " milletler yéziqi we qosh tilliq oqu-oqutush heqqide " , " qosh tilliq bolush mesilisi heqqide sözlen'gen nutuq " , qosh tilliq oqu-oqutushni tiriship yaxshi qilayli " qatarliq muhim nutuqlirida ( bu nutuqlar merkizi milletler unwérsititi neshriyati neshr qilghan " mashülyang milletler tetqiqat eserliri " namliq toplamgha kirgüzülgen ) qosh tilliq bolushning tedbiri , memlikitimizde qosh tilliq bolush ijtimaiy hadisisining shekillinish sewebliri , azsanliq milletler rayonliridiki qosh tilliq bolush hetta köp tilliq bolush hadisisi we partiyening milletler til – yéziq siyasiti , qosh tilliq bolush we az sanliq milletler rayonliridiki zamaniwilishish qurulushi qatarliq mesililerge qarita özining izdinish we chüshenchilirini sherhilep , memlikitimiz qosh tilchiliq ilmining nezeriye asaslirini téximu toluqlighan . Undin bashqa , yéqinqi yillardin buyan proféssor gey shingjj ependi yazghan " qosh tilliq oqu – oqutush asasiy bilimliri"qatarliq qosh tilliq maaripqa ait bir qatar eserler neshr qilinip , memlikitimiz qosh tilchiliq ilmining kündin kün'ge piship yétiliwatqanliqini namayan qilmaqta ( qarang : " qosh tilliq oqu-oqutush we tetqiqat " , 2 – tom 10-, 11 – betler , merkiziy milletler unwérsititi neshriyati 1999 – yil neshri) . Ikkinchi , qosh tilliq maaripning meqsiti we ghayisi heqqidiki tetqiqat . Junggoda yolgha qoyulghan qosh tilliq maaripning nöwettiki maqsiti we uning adaqqi ghayisi zadi néme ? Bu mesile junggodiki pütkül azsanliq milletler , xususen tarixtin buyan özining til – yéziqi bar bolup kéliwatqan millerler eng köngül bölüdighan eng muhim we eng nazuk bir mesile bolup , memlikitimiz alimliri bu heqtimu köp tereplimilik izdinip , özlirining tetqiqat semerilirini otturigha qoyghan . Alayluq . " junggo milletler tilshunasliqi tarixi " we " milletler tilshunasliqi nezeriyisi we emeliyiti " qatarliq xas eserliri , shundaqla özi neshrge teyyarlighan " qosh tilliq oqu-oqutush we tetqiqat " namliq töt tomluq ilmiy maqalilar toplimi arqiliq ilim sahesige tonulghan milletler maaripi nezeriyichisi we qosh tilliq oqu – oqutush emeliyetchisi , proféssor , doktngr wang yüenshin ependi mundaq yazidu : " memlikitimizdiki az sanliq milletler rayonlirida emeliyleshtürüliwatqan qosh tilliq maarip tüzümi bolsa az sanliq millerlerning til we medeniyitini saqlap qélish , qoghdash we tereqqiy qildurush , shundaqla azsanliq milletlerning mewjudluqi we tereqqiyatigha bérip taqilidighan köz aldidiki neq menpeet bilen kelgüsidiki menpeetni öz ara birleshtürüsh chiqish nuqtisi qilin'ghan tüzümdur " , " qosh tilliq maarip emeliyitide qolliniliwatqan türlük oqutush uslubliri shekil , jeryan we ders saetlirining orunlashturulushi qatarliq jehetlerde perqliq bolsimu , adaqqi ghaye birla , u bolsimu , birinchidin , azsanliq milletlerning tili bilen medeniyitini saqlap qilish , qoghdash we güllendürüsh , ikkinchidin , azsanliq milletler tilliri bilen xenzu tilini oxshash derijide pishshiq bilidighan qosh tilliq xadimlarni terbiylep , azsanliq milletler rayonlirining iqtisadi we medeniyet ishlirini tereqqiy qildurush üchün xizmet qilishtin ibarettur " ( wang yüenshin : " junggo milletler tilshunaslighi nezeriyisi we emeliyiti " , 322-, 323 - , betler , béyjing milletler neshriyati 2002 – yil neshri ) . Üchinchi , az sanli milletlerning til – yéziq qollinish mesilisige dair qanun we siyasetler heqqidiki tetqiqat . Memlikitimiz alimliri partiye we hökümitimizning azsanliq milletlerning til-yéziq qollinish mesilisige dair chiqarghan qanun we siyasetliri , shundaqla her derijilik partiye – hökümet dairilirining qosh tilliq maaripni emelileshtürüshke qarita qollan'ghan tedbirliri üstidiki tetqiqatimu alahide ehmiyet bérip kiliwatqanliqi körülidu . Alayluq , özining " medeniyettiki özgirish we qosh tilliq maarip " we milletler , medeniyet we maarip " qatarliq wezinlik xas eserliri bilen ilim ehli arisida shöhret qazan'ghan proféssor , doktor téng shing ependining bashchilighida , maarip ministirliki filologiye penliri boyiche nuqtiliq tetqiqat élip bérish merkizining hawalisi boyiche yézilghan " 20 – esir junggo azsanliq milletliri we maarip –nezeriye , siyaset we emeliyet " namliq yirik xas eserde " azsanliq milletler qosh tilliq maaripigha dair siyasiy nezeriyiler we siyasetler " dep mexsus bir bap échilghan . Mezkur bapta , junggodiki azsanliq milletler rayonlirida yolgha qoyulghan qosh tilliq maaripqa dair asasiy nezeriyler nisbeten tepsili bayan bilen chüshendürülgendin bashqa , junggoda jumhuriyet qurulghandin buyanqi milletler til – yéziqigha dair chiqirilghan qanun , siyaset we belgilimiler yil tertipi boyiche tizilip , birmu bir sherhilen'gen . Shu bapning junggo milletler til – yéziq xizmitining fangjén , wezipe we tedbirliri üstide toxtalghan qismida mundaq déyilidu : " 1991 – yili gowuyüen teripidin testiqlap tarqitilghan dölet miller ishliri komitétining ( azsanliq milletler til- yéziq xizmitini téximu yaxshi ishlesh toghrisida koklet ) ida , junggodiki az sanliq milletler til – yéziq xizmitining réal ehwali obyéktip halda tehlil qilinish bilen bir chaghda , 1990 – yillar junggo milletler til – yéziq xzmitining fangjéni , wezipisi we qollinilidighan tedbirler otturigha qoyulghan . Qisqiche qilip éytqanda mundaq:memlikitimiz milletler til – yéziq xizmitining emeliyiti shuni toluq ispatlidiki , muwapiq bir terep qilish , milletler barawerlikini , milletler ittipaqliqini we milletlerning ortaq güllinishini qoghdash we ilgiri sürüsh , shundaqla azsanliq milletler rayonlirining muqimliqini saqlash qatarliq jehetlerde oxshashla muhim ehmiyetke ige . Bu heqte töwendiki pikirler otturigha qoyulidu : 1. Yéngi dewr milletler til – yéziq xizmitining yétekchi idiyisi we asasiy fangjéni bolsa , marqisizmning til – yéziq barawerliki prinsipida ching turup , azsanliq milletlerning özlirining til – yéziqini qollinish we tereqqiy qildurush erkinlikige kapaletlik qilish , her millet xelqining ittipaqliqigha , algha bésishigha we güllinishige paydiliq bolushni chiqish nuqtisi qilip ish körüsh , heqiqetni emeliyettin izdesh , ayrim – ayrim yétekchilik qilish , aktip , éhtiyatchan we muwapiq usul bilen milletler til yéziq xizmitini qanat yaydurush , shu arqiliq azsanliq milletler rayonlirining siyasliy , iqtisadi we medeniyet ishlirining omumyüzlük tereqqiy qilishini ilgiri sürüsh , shundaqla döletning sotsyalistik zamaniwilishish qurulushini ilgiri sürüsh üchün xizmet qilishtin ibarettur . 2 – yéngi dewr milletler til – yéziq siyasitini emeliyleshtürüsh : milletler til – yéziq xizmitining qanun – tüzüm qurulushini kücheytish , markisizimliq milletler til – yéziq nezeriyisi we siyasitini teshwiq qilish , milletler til – yéziqi boyiche qaidileshtürüsh , ölchemleshtürüsh we üchurlashturush xizmitini obdan ishlesh , milletler til – yéziqi boyiche terjime qilish , neshr qilish , maarip élip bérish , xewerlishish , radio anglitish , téléwizor we qedimiy eserlerni retlesh qatarliq ishlarning rawajlinishini ilgiri sürüsh , milletler til – yéziqi boyiche hemkarlishish we öz ara ilim almashturush qilalaydighan xadimlarni terbiyleshni kücheytish , shundaqla herqaysi milletlerni öz'ara til – yéziq üginishke righbetlendürüsh qatarliqlardin ibaret . 3. Milletler til – yéziq xizmitining fangjén we wezipilirini emeliyleshtürüsh üchün qollinidighan tedbirler bolsa , emeliyetni chiqish nuqtisi qilip ayrim – ayrim yétekchilik qilish , az sanliq milletler til – yéziqlirining qollinilish we yolgha qoyulush xizmitini heqiqiy rewishte yaxshi ishlesh , qedimdin bügün'giche omumyüzlük qollinilip kelgen milletler yéziqlirigha nisbeten üginish , qollinish we tereqqiy qildurush xizmitini dawamliq yaxshi ishlesh , milliy til – yéziqning shu millet milliy térritoriyilik aptonomiye yürgüzüwatqan rayonning siyasiy , iqtisadiy we medeniyet qatarliq herqaysi saheliride omumyüzlük qollinilishigha heqiqiy rewishte kapaletlik qilish , shundaqla milliy yéziqning qaidileshtürülüshi we ölchemleshtürülüshini ilgiri sürüp , uni künsayin mukemmelleshtürüsh ..." qatarliqlardin ibaret . ( qarang : téng shing : " 20 esir junggo azsanliq milletliri we maarip – nezeriye , siyaset we emeliyet " , 351- , 352 - , betler. Béyjing melletler neshriyati 2002 – yil neshri)démek , yuquridiki neqillerdin körüwélish tes emeski, qosh tilliq maarip memlikitimiz miqyasida , ,meyli nezeriye asasi jehettin bolsun ,meyli meqset ,nishani jehettin bolsun we meyli siyaset jehettiki qanuni kapaliti jehettin bolsun omomyüzlük mukemmel tetqiqat asasigha ige .emdi bu tetqiqatlar emeliyette, qosh tilliq maaripning dölitimiz azsanliq milletler rayonlirida omomyüzlük saghlam tereqqiyatqa ige bolishini zörür asaslar bilen hisaplindu .eng muhimi ,bu neqillerning hich birside melum basquchqa kelgende ,'az sanliq milletler til _yiziqlirning cheklesh we mueyyen daire ichide boghup qoyushqa uchraydighanliqigha ima . Isharet qilidighan birer jümlimu uchrimayduki , bu hal bizni mezkur tetqiqatlarning rohini shinjang uyghur aptonom rayonimizning bügünki ehwaligha tedbiqlap körüshimizge ündeydu .2. Qosh tilliq maaripning nuqtiliq tetqiqat ehwali,Bu yerdiki nuqtiliq tetqiqat déginimiz , memlikitimizdiki azsanliq milletlerning hemmisige emes , peqet ularning ichidiki mueyyen bir milletkila qaritip yaki ayrim bir azsanliq milletningla emeliy ehwalidin ilip qilin'ghan tetqiqatni körsetmeydu . Bu xil tetqiqat herqandaq bir azsanliq milletning öz ezaliridin bolghan alimlar teripidin qilinishimu yaki bashqa millettin bolghan alimlar teripidin qilin'ghan bolushimu mümkin . Memlikitimizde qosh tilliq maarip tetqiqatining bu türimu xéli mukemmel derijide élip bérilmaqta . Biz bu yerde , mexsus chawshiyen millitining qosh tilliq maarip ehwali tetqiq qilinip yézilghan " chawshiyen millitide qosh tilliqlishishning shekillinish jeryani " dégen kitap we uningdiki munasiwetlik mezmunlar arqiliq bu témini chüshendürüshke tirishimiz . Bu kitabni manju millitidin bolghan doktor güen shinchyu xanim yazghan . Güen xanim özining bu besh babliq xas esiride , chawshiyen millitining qosh tilliq maarip tarixini tetqiq qilip , junggodiki ellik besh azsanliq millet bolup yashawatqan herqaysi el insanliri üchünmu örnek bolghudek tolimu ehmiyetlik tejribe we sawaqlarni yekünlep chiqqan . Aptor bu esiride , chawshiyen millitidiki qosh tilliqlishish ehwalining pütkül jeryanini tetqiq qilip chiqishning réal ehmiyitini mighizliq bayan qilghandin bashqa , " chawshiyenche – xenzuche qosh tilliq maarip tüzümining yolgha qoyulishidin chawshiyen millitining qosh tilliqlishishini shekillendürgen ichki amillargha nezer " , "chawshiyenche – xenzuche qosh tilliq maarip tüzümining yolgha qoyulishidin chawshiyen millitining qosh tilliqlishishini shekillendürgen tashqi amillargha nezer " dégen mexsus ikki bapni échip , azsanliq ornidiki bir millet ezalirining hem öz ana tilini hemde öz dölitining asasliq pikir – alaqe qorali bolghan bashqa bir tilni oxshashla pishshiq derijide igileshni kapaletke ige qilidighan ichki –tashqi amillar we ularning rolini ajayip tesirlik we qayil qilarliq teswirlep körsetken . Doktur güen shinchyu xanimning tetqiqatigha asaslan'ghanda , chawshiyen millitini memlikitimizdiki til – yéziqi bar milletler ichide eng yuquri sewiyilik qosh tilliqlashqan millet qilip chiqishqa achquchluq rol oynighan ichki amil mundaq töt terepni öz ichige alidu : birinchi , chawshiyen millitigila xas bolghan küchlük milletperwerlik éngi , ikkinchi chawshiyen millitigila xas bolghan ep bilen öz mewjudluqini saqlash éngi , üchinchi xenzu medeniyitige bolghan qayilliq ,'emma köngül azadilikige sahip bolghan qosh tilliqlishish idiyisi , ümidwar , aktip we tirishchan til üginish pozitsiyisi , emdi chawshiyen millitining qosh tilliqlishishini emeliyetke aylandurushta muhim rol oynighan tashqi amillar bolsa : birinchi , chawshiyen til – yéziqi boyiche oqu-oqutush élip bérishni qoghdaydighan we tereqqiy qildurudighan qanun – tüzüm turghuzush , ikkinchi , qosh tilliq maarip tüzümi astidiki asasiy maaripni eng yüksek sewiye bilen omumlashturush , üchinchi , qosh tilliq maarip bilen alaqidar bolghan seremjanlashturush qurulushini yaxshi ishlesh , tötinchi , öz – özini tereqqiy qildurushqa paydiliq bolghan yéngi shey'iyler we yéngi özgirishlerni qobul qilip , bu arqiliq chawshiyen millitining qosh tilliq maaripini ilgiri sürüsh ( qarang : shu namliq eser,51-,64-, 74-,90-,115-,141-,155-,182-, betler ) . Biz bu yerde doktur güen shinchyu xanim yazghan " chawshiyen millitide qosh tilliqlishishning shekillinish jeryani " namliq kitapning munasiwetlik bap we mezmun halqilirining mawzulirinila terjime qilip qoyduq . Ümid shuki , uyghur qosh tilliq maaripi we uyghur til – yiziqining teqdirige köngül bölidighan barliq bilim ehliliri mezkur kitapni estayidilliq bilen , köngül qoyup bir oqup chiqsaq, kitapta bayan qilin'ghan munasiwetlik jeryan we ehwallarni özimizning mewjud halitimiz we turqimizgha tedbiq qilip , sélishturup baqsaq , eger perq tapsaq , özimizning yétersizlikimizni bayqisaq héch ikkilenmey , biz bilen teqdirdash bolghan u ilghar az sanliq millettin ügensek . 3. Özimizning tetqiqati we bizge taliq tetqiqatlar , Qosh tilliq maarip heqqide özimiz élip barghan tetqiqatlar shundaqla qérindash milletlerge mensup bashqa alimlarning uyghur qosh tilchiliqi toghrisida xalisane élip barghan tetqiqatliri babida öz imkanimche izdendim . Proféssor , doktor wang yüenshin ependi neshrge teyyarlighan " qosh tilliq oqu – oqutush we tetqiqat" namliq töt tomluq ilmiy maqaliler toplimini birmu bir waraqlap chiqtim . Tapalighinimche , munasiwetlik gézit – jornallar we kitaplarni tépip , mutalie qildim . Bu yerde , eshu oqup körgenlirim ichide wekillik xaraktérgha ige dep qarighan üch eser üstide toxtilip , öz mulahizemni qisqiche qoyup ötimen : birinchi , shinjang kespler unwérsitéti din gaw xuychéng ependi yazghan " shinjangda qosh tilliqlishishning kélip chiqishi , tereqqiyati we roli heqqide yüzeki tehlil " namliq eser , töt bap we alte paragraftin teshkil tapqan bu eser " qosh tilliq oqu-oqutush we tetqiqat " atliq ilmiy maqalilar toplimining üchinchi tomigha kirgüzülgen bolup , uningda " shinjangda yashawatqan milletlerning nopusi , olturaqlishishi we til qollinish ehwalliri " , " shinjangda qosh tilliqlishish hadisisining meydan'gha kélishi we tereqqiy qilishi " , " qosh tilliq maarip we qosh tilliqlashqan xadimlarni terbiyileshning asasliq yoli" dégen mawzular boyiche méghizliq bayan bérilip , shinjangdiki qosh tilliqlishish mesilisi nisbeten toghra qarash bilen lilla meydanda turup sherhilen'gen , alahide tilgha élishqa erziydighan yéri shuki , eserning " döletning til – yéziq siyasiti qosh tilliqlishishni dawamliq saqlap qalidu we uni tereqqiy qilduridu " dégen paragrafida, shinjangdiki qosh tilliqlishishning memliketning bashqa azsanliq milletler rayonliridiki qosh tilliqlishishqa oxshashla , " jungxua xelq jumhuriyitini asasiy qanuni " " jungxua xelq jumhuriyitining mejburiyet –maaripi qanuni " we " jungxua xelq jumhuriyitining milliy térritoriyilik aptonomiye qanuni " qatarliq dölitimizning herqaysi rayonlirida oxshash qimmette aqidighan döletlik qanunlar , shundaqla " shinjang uyghur aptonom rayoni til – yiziq xizmitining belgilimiliri" qatarliq yerlik aptonomiye hökümiti teripidin chiqirilghan mexsus belgilimilerning qoghdishi astida , yene dawamliq mewjud bolup turidighanliqini , shundaqla qosh tilliq maarip arqiliq uning yene heqliq rewishtiki tereqqiyatlargha érishidighanliqi qanun asasiy bilen ilmiy halda sherhilep körsitilgen . Méningche gaw xuychéng ependining qosh tilliqlishish we qosh tilliq maarip mesilisige nesbeten chüshinish we chüshendürüshliri iliy , semimiy we bir tereplimiliktin xaliy , halbuki ilim ademlirimizning hemmisi mushundaq tonushta bolsa , shinjangdiki qosh tilliqlishish , shundaqla qosh tilliqlishishni qoghdaydighan we uni tereqqiy qilduridighan uyghurche – xenzuche qosh tilliq maaripi tuyuq yolgha kirip qalmay , saghlam yol rawajlinalaydu . Ikkinchi , qirindishimiz nusret turdi yazghan " qosh tilliqlishish we ana tilimiz " dégen maqale , bu maqale mubarek jornal " shinjang medeniyiti " ning 2000-yil4-5 (qoshma) sanining 103- bitige échilghan "til we tereqqiyat " dégen sehipisige birilgen . Aptor nusret turdi jahan qosh tilchiliqi ilmining serdarliridin bolghan chin'giz aytmatofning "köp tilliq bolush sherapet , emma ana tilini bilmeslik jinayet" dégen meshhur üzündisini öz maqalisige sehipe béshi qilish arqiliq , muhakimige qoyulghan qosh tilliqlishish mesilisining heqiqetenmu shereplik , emma nazuk bir ish ikenlikini oqurmenlerge uqturghan omumiy mezmun oramidin élip éyitqanda , bu maqale qosh tilliqlishishning némilikini , qosh tilliq bolushta ana tilimiz bolghan uyghur tilining qandaq orun we qimmetke ige ikenliki mesilisini muhakime merkizi qilghan bolup , axirida " ana tilimizni asasiy orun'gha qoyghan halda , qosh tilliq bolushtin ibaret bu yéngi dewr telep qiliwatqan ijtimaiy emeliyetke aktip qatnishayli " dégen xulasini chiqarghanliqi bilen mueyyen ehmiyetke ige . Aptorning bügünki künde yalghuz uyghur tilila emes , belki pütkül uyghur medeniyiti duch kéliwatqan ," qosh tilliqlishish" bolup ipadiliniwatqan bu mesilige jiddi nezer aghdurup , aktip izden'genliki we bu hektiki köz qarishini dadil otturigha qoyghanliqi heqiqetenmu teqdirleshke erziydu . Shunga , men bu maqalini uyghur qosh tilchiliqi ilmining emeliy riqabette nusret bilen ronaq tépishi üchün bash qaturghan yaxshi eser , dep bahalidim . Emma , maqilini tekrar oqughinimda , uyghur medeniyitining tereqqiyat dawamida asta-asta asasiy medeniyet bolush ornidin chüshüp qélishigha egiship , uyghur tilimu turmushimizdiki özining muqeddes ornidin ayrilip qélishqa yüzlendi . Uyghurlarning medeniyet jehettin janlinalmasliqi , tereqqiyar sewiyisining izchil töwen bolup turushi ..." dégen ikkinchi abzasning emeliyette tolimu passip qarashliq bihude waysash bolghanliqi sézilip könglimizni ghesh qilidu . Melumki , bügünki jungxua xelq jumhuriyitide yashawatqan uyghurlar bir qirindash millet , halbuki on milyun'gha yéqin nopusluq bir qirindash millet bolghan uyghurlarning medeniyiti bir milyardtin artuq nopusluq xenzular asasiy gewde bolghan junggoning asasliq medeniyiti bolushi mümkin emes , elwette , emma , pütkül uyghur millitige nisbeten éytqanda , uyghur medeniyiti uyghurning özi üchün ebedil'ebed asasiy medeniyet boliduki , bashqilarning medeniyiti herqanche altun medeniyet bopketsimu , uning üchün beribir üginish we paydilinish matéryali boludighan qoshumche nersidinla ibaret . Xalas , mushu nuqtidin élip éytqanda , uyghur medeniyiti bügün asasiy medeniyet bolush ornidin chüshüp qalmidi we menggü chüshüp qalmaydu!."uyghur tilimu turmushimizdiki özining muqeddes ornidin ayrilip qélishqa yüzlendi" dep betdua awliyaliq qilishning asasiy zadi némidur ?! Bizningche , uyghur millitining bir millet bolup turush salahiyitila boludiken , uyghur tili özining uyghur turmushidiki muqeddes ornidin ayrilip qélishqa hergizmu yüzlenmeydu, bu bir terep , yene bir tereptin , siz-biz özimizni " men uyghurmen " dep meydimizge mushtlap yürgenikenmiz , tirikla bolsaq uyghur tilini turmushimizdiki , muqeddes ornidin ayrilip qélishqa hergizmu yüzlendurmeymiz : bizche uyghur tilini qoghdash démek uyghur millitini qoghdash démektur , eng muhimi , uyghurni , uyghur tilini mewjudluq kapalitige ige qilish bizning eng iptidaiy heqqimizdurki , bu heqqimizni qoghdash üchün , gézi kelse héch ikkinenmey jénimizni pida qilimiz! " uyghurlarning medeniyet jehettin janlinalmaslighi, tereqqiyat sewiyisining izchil töwen bolup turushi " dégende néme közde tutulghankin? Eger junggoda jumhuriyet qurulghandin buyanqi ellik üch yil nezerde tutulghan bolsa , qarap baq : turdi aka qatarliq bir qanche pishqedemning éghizidila qépqalghan uyghur on ikki muqami deslep simgha élindi , andin notilashturuldi , andin uning durdane tékistliri tom tomi bilen neshr qilindi , andin türlük tillargha terjime qilinip , dunya medeniyet xezinisige élindi . Edebiyat gülzari en'eniwi shéiriyetchiliktin hékayichiliqqa , hékayichiliqtin powéstchiliqqa , powéstchiliqtin romanchiliqqa baldaqmu – baldaq örlep , xélila mezmut we yaman emes sür'etlik qedem bilen tereqqiy qilip bügünki kün'ge keldi. Herketlik sen'et bolsa , bashtiki leper éytishish we sehne esiri oynashtin , qurulmisi mukemmel bolghan zamaniwi dirammilarni oynashqa , uningdin téléwiziye , kinolishishqa tereqqiy qildi . Eslidiki mehelliwi newruz qutlashliri we meshrep chayliri bügünki künde shinjang uyghur aptonom rayonimiz hetta pütkül memliket miqyasida birla chaghda körsitilip , xelqialemge hozurlinish béreleydighan kölem we sewiyini yaratti , tereqqiyat edebiyat – sen'et sahesidin halqip , sanaet ,tébabet we téjaret , saheliridimu özining algha basqan , ilghar gewdisini körsetmekte , alayluq , "arman" bash bolup yol achqan uyghur yimek – ichmek sanaeti bügünki künde özining "amine" teyyar chöpliri, "ablajan" nanliri we "idris" qaymaqliri bilen riqabet beygiside zeper boyini körsetse , aptonom rayonluq uyghur shipaxanisi zerbidarliqidiki uyghur tébabiti özining dorigerlik , dawalash we késellikning aldini élish qatarliq hemme tarmaqliri boyiche mas qedemde tereqqiy qilip , xuddi " mongghul tébabiti" we zangzu tébabiti" dégen'ge oxshashla , özining jungxua tébabiti sorunidiki ornini " uyghur tébabiti" dégen altun nam bilen yazdurush üchün boshashmay küresh qilmaqta . Uyghur tijaritimu , burunqi yekke tijaret we kichik yaymichiliq, cherchenchiliktin , " izchilar " soda cheklik shirkiti , " ismayil" üzüm padishahi cheklik shirkiti , dégendek shirketlishishke , tenha shirketlishishtin ,shirketler goruhi gewdisi hasil qilishqa , tereqqiy qilip , ishsiz we ashsiz qalghan qérindashlirining béshini özliri siyliyalighudek kölem we derem shekillendürüsh üchün chélishmaqta we élishmaqta . ...mana bular uyghur til-yéziqi yadroluqidiki uyghur medeniyitining tomurida mehmud kashgheriy , elishir newaiy kebiy ejdadlarning qéni urghup turghan bash egmes , boy bermes uyghur ziyaliylirining boshashmastin körüsh qilishi arqisida , tereqqiyat sewiyisini her'amal bilen yuquri kötürüp , algha siljitip kéliwatqanliqining ayanchliq misalliri , xalas , démekchimenki , tetqiqet réalliqni étibargha élishi , " birni bir dégülük " dégen uyghur semimiyiti bilen emeliyetni lilla eks ettürgen bolushi lazim , elwette . Üchinchi , wang jénbén we abla emet yoldashlar yazghan " shinjangda azsanliq milletlerge élip bérilghan qosh tilliq oqu – oqutush we tetqiqatlar" ( biyjing milletler neshriyati 2000- yil neshri) namliq xenzuche xas eser, bu eser mezkur témidiki tunji xas e ser bolush süpiti bilen tebrikleshke erziydu , mubarek bolsun! Shundaqla , eserning birichisi babida bérilgen " shinjangdiki azsanliq milletler we ularning til-yéziq ehwali" , " partiye we hökümet izchil halda azsanliq milletlerning xenzuche oqu-oqutush xizmitige ehmiyet bérip kelmekte" qatarliq paragraflarda , shinjangdiki milletlerning til-yéziq ishlitish ehwali , partiye we hökümetning shinjangdiki milletlerining til – yéziq qollinish mesilisige qaritip chiqarghan qanun , siyaset we belgilimiliri höjjetlik mol neqiller bilen bayan qilin'ghan bolup , bular tolimu muhim bolghan matéryal qimmitige ige . Biraq , " shinjangda azsanliq milletlerge élip bérilghan xenzuche oqu-oqutushning tarixidin eslime" , " jenubiy shinjangdiki üch rayonda azsanliq milletler ottura – bashlan'ghuch mektepliride élip bérilghan xenzuche oqu-oqutush xizmitini tekshürüsh we mulahiziler" , " shinjangda azsanliq milletlerge élip bérilghan xenzuche oqu-oqutushning hazirqi ehwal we chare –tedbirler" , " xenzuche oqu-oqutushning exlaqiy terbiye roli we eqliy terbiye roli", " xenzuche oqu-oqutushta , oqughuchilarning sobyéktip rolini toluq jari qildurush kérek " , " til iqtidarigha taliq oqu-oqutush " , "xenzuche oqu-oqutushning jeryanigha dair bir qanche mesile","sinaq ilish","xenzuche derslik matéryalining yézilishi","xenzu tili oqutquchilirining terbiylinishi we tetqiqat xizmiti ","chet el tili oqu-oqutush sahesidiki éqimlarheqqide omumiy bayan" bolup jem'iy on ikki baptin teshkil tapqan mezkur "shinjangda azsanliq milletlerge élip bérilghan qosh tilliq oqu-oqutush we tetqiqatlar " namliq bu kitapta , emeliyette qosh tilliq oqu-oqutush emes belki yek tilliq oqu-oqutush , yeni xenzuche oqu-oqutushla sözlen'gen . Mundaqche qilip éytqanda , mezkur kitap shinjangdiki xenzu bolmighan milletlerge qarita élip bérilghan xenzu tili oqu-oqutushini we tetqiqatinila bayan qilghan . Shunga , bu kitapning qayta neshride kitap ismini " shinjangda azsanliq milletlerge élip bérilghan xenzuche oqu-oqutush we tetqiqatlar" qilip özgertken tüzük . Peqet shundaq bolghandila, kitapning ismi jismigha layiq , yeni kitap mawzusi bilen ichidiki bayan qilin'ghan mezmun muwapiq boliduki , buni xenzuchida ,(nami yolluq bolghandila , gep aqidu) deydu!Bu yerde , köngül bérip mulahize qilip körüshimizge we estayidil tetqiq qilip béqishimizgha erziydighan mesile shuki , shinjangda uzun yillar til-yéziq xizmiti bilen shughullan'ghan ilim ehlilirimiz yazghan nopuzluq xas eserde , " qosh tilliq oqu-oqutush" emeliyettiki " xenzu tili oqu-oqutushi" dep qaralghan . Bashqiche qilip éytqanda , mezkur kitapning uyushturghuchi we aptorlirinimu öz ichige alghan bir munche alimlirimizning neziride , " qosh tilliq oqu – oqutush " we qosh tilliq maarip" dégen gep emeliyette " xenzuche oqu-oqutush "we "xenzu tili maaripi " dégen bolidiken . Emdi , bu chüshenche bilen " junggodiki azsanliq milletlerge qarita élip bériliwatqan qosh tilliq maarip asasliqi xenzu tili (junggo milletler aratili)bilen azsanliq milletler tillirida élip bérilidighan maariptur" ( qarang : " 20 – esir junggo azsanliq milletliri we maarip " ,337-bet, béyjing milletler neshriyati2002-yil neshri),"qosh tilliq maarip junggodiki azsanliq milletler topliship olturaqlashqan rayonlarda yolgha qoyulghan azsanliq milletler tilliri we xenzu tilida élip bérilidighan maariptur" (qarang: yuqurdiki eser 342-bet) dégen chüshenchini sélishturup körsek , otturidiki perq némedégen zor –he?! Démekchimenki , mana buningdin shinjang uyghur aptonom rayonimizning qosh tilliq maarip yaki qosh tilliq oqu-oqutush sahesidiki tetqiqatning sewiye jehettin memlikitimiz miqyasidiki omumiyetlik tetqiqatlardinmu , nuqtiliq tetqiqatlardinmu neqeder töwen turidighanliqi ochuqla körünüp turidu. Halbuki , biz jezmen emeliy tirishchanliq körsitip qosh tilliq maarip tetqiqati jehettiki yétersizliklirimizni tüzitip , tetqiqat sewiyimizni memlikitimizdiki omumyüzlük tetqiqat we nuqtiliq tetqiqat sewiyisige choqum yetküzishimiz we uningdin ashuruwétishimiz kérek , shundaq bolghandila , shinjang uyghur aptonom rayonimiz qosh tilliq maaripining istiqbali parlaq iqbal taman güldek échilidu . Xulase qilip éytqanda , yuquridiki pakitliq bayanlar sélishtürüp tetqiq qilishlar we üginishlerdin yekün chiqirip éytalaymizki , qosh tilliq maarip yaki qosh tilliq oqu-oqutush déginimiz azsanliq milletler tilliri bilen xenzu tilida oxshash qimmette élip bérilidighan maarip we oqu-oqutushni körsitidu , qosh tilliq maaripning axirqi meqsiti hergizmu azsanliq milletlerning til-yéziqini emeldin qaldurush we yoqitish emes , belki azsanliq milletlerning til-yéziqlirini qoghdash we tereqqiy qildurush aldinqi sherti astida , xenzu tili bilenmu oqu-oqutush élip bérip , azsanliq milletler ziyaliylirini " ana tili bilen xenzu tilida oxshashla mahir " qilip yétishtürüp chiqishtin ébaret . Halbuki , qosh tilliq maaripta , azsanliq milletler til – yéziqliri boyiche oqu-oqutush élip bérish bilen xenzu tilida oqu – oqutush élip bérishta teng qimmette oxshash ehmiyet bergendila, andin azsanliq milletlerning til-yéziqlirini qoghdash we uni tereqqiy qildurush meqsitige yetkili bolidu . Eng muhimi , qosh tilliq maarip peqet azsanliq milletler til-yéziqlirini qoghdash we uni tereqqiy qildurush aldinqi shertige kapaletlik qilghandila , andin u "jungxua xelq jumhuriyitining asasiy qanuni"da belgilen'gen " junggodiki herqaysi milletler özlirining til – yéziqini qollinish we tereqqiy qildurush erkinlikige ige " dégen qanuniy belgülimige uyghun ish bolidu . Buning eksiche , eger azsanliq milletlerning til-yéziqliri herqandaq bahane we sewep bilen cheklense we emeldin qaldurulsa , bu , jungxua xelq jumhuriyitining asasiy qanunigha xilapliq qilin'ghan xata ish bolidu. Mushu menidin élip semimiyet bilen éytimizki, bügünki shinjang uyghur aptonom rayonimizda " aliy mektep, inistitot we ottura téxnikomlarda , pewqul'adde kesplerdin bashqa barliq kesplerde xenzu tili bilen oqu-oqutush éli bérishni qedemmu qedem ishqa ashurush kérek" dégen pikir boyiche yolgha qoyulghan, emeliyettiki aliy mekteplerde uyghur til-yéziqini emeldin qaldurush tedbiri "jungxua xelq jumhuriyitining asasiy qanuni" da belgilen'gen " azsanliq milletler özlirining til – yéziqlirini tereqqiy qildurush erkinlikige ige " dégen qanuniy belgülimige éniq halda xilapliq qilin'ghan xata tedbirdur . Shunga , uning imkan bar baldurraq tüzitilishini chin könglimizdin ötünüp soraymiz. Chünki , bir milletning til-yéziqi aliy maaripta qollinish hoquqidin mehrum qilindi dégenlik , emeliyette u milletning til-yéziqi tereqqiy qilish imkanidin mehrum qilindi dégenlik bolidu . Pakit shuki , bügünki dunyada heqiqiy tereqqiyat peqet aliy maarip arqiliqla ishqa ashidu , elwette, halbuki , biz uyghurlarmu öz ana tilimizning yadroluqida shekillen'gen we uyghur tébabiti , tijariti , sanaiti we edebiyat –sen'iti ... Qatarliq köp shaxchilar bilen ipadilen'gen bir pütün uyghur medeniyitimizning jungxua élidiki zang, mongghul, we chawshiyen qatarliq qérindash milletlerning medeniyitige oxshashla aliy maarip sorunida öz til – yéziqimiz bilenmu oqu-oqutush élip bérish , shu arqiliq heqiqiy yosundiki tereqqiy qilinish imkaniyitige ige bolushini januköngüldin xalaymiz.Yene shundaq qaraymizki shinjang uyghur aptonom rayonimizda , emeliyettiki uyghur til – yéziqini maarip sorunida emeldin qaldurushtin ibaret xata tedbirni yolgha qoyushning heqiqiy jawapkari bizning rehberlirimiz emes , belki biz ziyaliylar , xususen , biz til – yéziq xizmiti we tetqiqati bilen shughulliniwatqan ziyaliylar bolushimiz kérek . Chünki eger biz til – yéziq xadimliri tetqiqatni yaxshi qilip , memlikitimizde yolgha qoyulghan qosh tilliq maaripning emiliyette azsanliq milletlerning til – yéziqlirini qoghdash we tereqqiy qildurush asasida , xenzu tili maaripinimu mas qedemde kücheytip , azsanliq milletler ziyaliylirini hm öz ana tilini hem xenzu tilini oxshashla sudek bilidighan we maharet bilen qollinalaydighan qosh til ehli (zul-lisaneyn)qilip yétishtürüp chiqidighan aqilane yaxshi maarip ikenlikini heqiqiti bilen , deslep özimiz yaxshi chüshinip , andin uni bashliqlirimizghimu obdan chüshendüreligen bolsaq , belkim rehberlirimiz undaq xata perman chüshürüp tashlimighan bolatti we bizmu bügünki bu bejayiki ana tilning cheklinishidek rahetsiz we endishilik éghir weziyetke qalmighan bolattuq . -xeyriyet! "qotandin bir qoy qachqandin kéyin tüzetsengmu kéchikken bolmaysen"deydu uyghur bowaylar , hélihem bolsimu derhal özimizge kélip héliqidek bihude , tapa –tenilik waysashlarni qoyup , tetqiqatni wijdanen yaxshi élip barsaq , yeni qanun –siyasetlerni xelqimizning arzu – arman arzusinimu , ewladlirimizning güzel kélechek yaritashqaatighan qet'iy iradisinimu yaxshi tetqiq qilsaq , tetqiqat bilen emelyetni chemberches birleshtürüp , riqabet ichide dolqun yérip algha élgirlisek , bu halda , uyghur til-yéziqining aliy maarip munbirinimu öz ichige alghan pütkül medeniyet sorunidiki heqliq ornini jezmen qoghdap qalalaymiz we uni heqliq rewishtiki tereqqiyat istiqbaligha yüzlendüreleymiz. Biz uyghurlar kompartiyining adalitidin hichqachan sheklen'gen emesmiz . Ellik üch ylliq shanliq musapilik yolda , gahi-gahi yolgha qoyulup qalghan xata siyaset we tedbirlerni kompartiyining hemishe waqti – waqtida tüzitip kelgenlikini obdan bilimiz . Halbuki bügünki künde shinjang uyghur aptonom rayonimizda sewenlik tüpeylidin yolgha qoyulup qalghan mezkur uyghur til-yéziqini aliy maarip sorunida ishlitishtin qaldurushtek tedbirnimu jezmen waqtida tüzitip béridu . Dep yüzde yüz ishinimiz!Xatime derweqe , bizde qanundin tolaraq siyaset boyiche ish béjirilidu . Yerlik partiye we hökümet organliri teripidin höjjet qilip chüshürülgen bir qararning memliketlik xelq qurultiyida maqullan'ghan qanun maddilirigha uyghun bolghan yaki bolmighanliqini sürüshtürüsh goyaki puqralarning qilidighan ishi emestek körülidu we körsitilidu. Biraq bash shuji jyang zémin yéqinda : "jungxua xelq jumhuriyitining qanun xezinisi" dégen kitapqa yézip bergen kirish sözide " döletni qanun arqiliq idare qilish " dégen stratigiyilik idiyni alahide tekitlep körsetken .
Dahimizning bu dewr bölgüch ehmiyetke ige ulugh telimatining righbetlendürüshi bolghachqa bu eserni yézip , xelqning ochuq muhakimisige qoyushqa jür'et qilduq . Eger dégenlirimiz toghra bolsa , awaz qoshushqa musherrep bolsaq , nawade xata dep tashlighan bolsaq tenqidke muyesser bolsaq . Bu her ikki ehwalda el xumar qolimiz xelq söyer köksimizde . Mana bu bizningki köngüldiki sözimiz . Teb'iyki , buninggha jawapkar wijdanimiz özimiz!.



2002-yil 5- Noyabir shehri Béyjing





Doğu Türkistan Tarihi [1]

Dr.Erkin Emet



1. Uygur Türkleri ve Doğu Türkistan

1.1. Uygur adı ve Uygurlar
Uygur adı Türkçe kaynaklarda, Orhon yazıtlarında ilk defa 716 yılındaki olaylar sırasında, Uygur İlteberi'nin ismi vasıtasıyla zikredilmiştir. Bu sırada Uygurlar, Kök Türk hâkimiyetini tanımak istemeyerek Kök Türk ülkesinin doğusuna, muhtemelen de Çin sınırlarına doğru kaçmış olsalar gerek.[2]
Çin kaynaklarında Uygur adı Hui-hu, Hui-he, Wei-hu, Wei-wu[3] gibi çeşitli şekillerde yazılmıştır. Bundan başka, 1283 Numaralı Pelliot yazmaları içinde, 787-843 yılları arasında Tibet'e giden beş Uygur elçisinin raporları münasebetiyle, Uygur adı Tibetçe Ho-yo-hor şeklinde yazılmıştır.[4] Bütün bu değişik yazılışlar Uygur adını ifade etmektedir.
Uygur adının anlamı ve etimolojisi hakkında çeşitli görüşler vardır. Uygur'un manasının "şahin gibi hızla hücum eden, orman halkı",[5] "çukur" anlamlarında olduğu söylenmiştir. Gy. Németh'e göre Uygur adı, uy- "uymak, takip etmek"[6] fiilinden türemiştir. Ebulgazi Bahadır Han da Uygurların adını "uymak, yapışmak"[7] fiiline dayandırır. Kâşgarlı Mahmut'ta ise, "kendi kendine yeter" manasında kullanıldığı[8] anlatılmaktadır. Kelimenin genellikle Uy+gur şeklinde geliştiği, "akraba, müttefik" anlamında olduğu, On Uygur adının da "On Müttefik"[9] anlamına geldiği yolunda açıklamalarda bulunulmuştur.
Çin kaynakları, Uygurların Kök Türkler gibi Hunların neslinden olduğu yolundaki haberlerde hemfikirdirler ve Kök Türkler gibi onların da kurttan türediklerini söylerler. Fakat bunun yanı sıra Uygurların ağaçtan türediklerine dair efsaneler de vardır[10]. Uygurlara ait en eski kayıtların M.Ö. 176 ve 43 yıllarında Issık-Köl civarlarındaki kalıntılarda bulunduğu söylenmektedir.[11]
Çin'deki Türk Tabgaç hanedanı sırasında Uygurlar Gao Che adıyla anılmışlardır[12]. Daha sonra da, 5. yüzyılın ikinci yarısından sonra, Tölöslerin bir kabilesi olarak geçmektedirler.[13] Bununla beraber İslâm coğrafyacıları, Tokuz-Oğuzlarla Uygurları eş tutmuşlardır.[14]
Elimizde bulunan Karabalgasun yazıtı Çince yüzünde Uygurların dokuz aileden meydana gelmiş oldukları zikredilmiştir,[15] fakat bu "dokuz aile"nin adı tek tek sayılmamıştır. Çin kaynaklarının yardımıyla Uygurları meydana getiren dokuz aileyi şu şekilde sayabiliriz: 1) Yüe-lo-ko (Yaglakar), 2) Hu-to-ko (Uturkar), 3) To-lo-wu/Hou (Kürebir), 4) Mo-Ko-si-k'i (Bakasıkır), 5) A-vu-ti (Ebirçeg), 6) Ko-sa (Kasar), 7) Hu-Wu-su, 8) Yüe-wu-ku (Yagmurkar), 9) Hi-Ye-Vu (Aymur/Eymür).[16] Bunların liderliği ise Yaglakar ailesinin elinde bulunuyordu.
Uygur adının siyasî bir addan ziyade, kabile ve bölge adı olarak kullanıldığı yolunda görüşler de vardır.[17] Kök Türkçe kitabelerden ve Çin kaynaklarından öğrendiğimize göre, Uygurların tarih sahnesine çıktıkları ilk yurdun, Selenge nehrinin doğu kısımları olduğu anlaşılmaktadır.[18]
Hun İmparatorluğundan sonra Doğu Türkistan, M.S. 93-121 yılları arasında Çin istilâsına uğradı. Bu yıldan M.S. 220'ye kadar bölgede Kuşan hâkimiyeti kuruldu. Bu devletin çekilmesinden 360 yılına kadar Doğu Türkistan'da bulunan Yarkent, Lop, Hoten, Kâşgar, Kuça ve Turfan gibi şehir devletleri müstakil oldular. Bu tarihten itibaren Doğu Türkistan bölgesine sırasıyla Şiyenbi, Toba, Cücen, Kök Türk, Türgiş, Uygur, Karluk, Karahanlı ve Karahıtay hanedanları hâkim oldular.


1.2. Uygur Türkleri ve Doğu Türkistan'ın tarihine dair

1.2.1. Ötüken Uygur Kağanlığı dönemi


742 senesinde Basmıl, Uygur ve Karluklardan müteşekkil boylar Kök Türklere hücüm ederek Kök Türk kağanını öldürmüşler ve yerine Basmılların lideri olan Shie-tieh-i-shih kendini kağan olarak ilân etmiştir. Ötüken'de kurulan bu yeni "Kağanlık"da Uygurlar "Sol Yabguluk" Karluklar da "Sağ Yabguluk" mevkiine gelmişlerdir.[19] Bu arada 742 senesinde "Yabgu" ünvanını taşıyan Uygurların reisi Çin'e elçiler yollayarak Çin İmparatorundan "Adaleti kabul eden reis" ünvanını almıştır.[20] 743 senesinde Uygur Yabgusu Kök Türklerin son kağanı olan Wu-Su-Mi-Shi (Ozmış) kağana hücum ederken diğer taraftan dokuz-oğuzların başında bulunan oğlu da Oğuz kuvvetleri ile birlikte savaşa katılır. Bu savaşta Ozmış kağan ağır bir yenilgiye uğrar ve karısı da Uygurlara esir olur.
Kök Türk devletinin tamamen tarih sahnesinden silinmesine sebep olan en son darbe 744 yılında yine Kök Türkler gibi "Aşina" soyundan gelen bir hükümdara sahip olan Basmıllar tarafından vurulur. Basmıl Kağanı, Ozmış Kağan'ın başını keserek Çin sarayına yollar. O zamana kadar Uygurların hâkimiyetinde olan Basmıllar bu başarılarından dolayı bağımsızlıklarını ilân ederler ve hükümdarları Ötüken'de Kağan olarak başa geçer. Fakat Uygurlar bu kağanı tanımazlar ve Uygur Yabgusu Karlukların yardımıyla da Basmıl Kağanını yener ve kendisini öldürür. Böylece Ötüken bölgesinde yeni bir Kağanlık kurulmuş olur.
744 senesinde Ötüken'de kurulan yeni devletin ilk kağanı Çin tarihlerinde Ku-tu-lu Pi-Chia Chüeh Ko-han olarak geçen "Kutlug Bilge Kül Kağan"dır. Tang imparatoru tarafından kendisine "Feng-ı Wang" adı ve daha sonra da "Huai-jen" ünvanı verilmiştir.
Tang Sülâlesi tarihçileri, Kutlug Bilge Kül Kağan zamanında Uygurların, Altay dağlarından, Baykal gölüne kadar uzanan bir bölgede hüküm sürdüklerinden bahsetmektedirler. Uygurlar bu devirde, kendilerine başşehir olarak, o zamanlar "Ordu-balıg" denen ve Hunlar zamanından beri bilinen, Yukarı Orhun nehri üzerinde bulunan "Kara Balgasun" şehrini seçmişlerdir.
Kutluk Bilge Kül Kağan 747 senesinde ölünce yerine oğlu Moyunçor Kağan başa geçmiştir. Bu Kağan zamanında Uygurlar, Batı'da Türgeşlerle mücadele etmişler ve bunları hakimiyetleri altına alarak sınırları batıda Sir-Derya nehri boylarına kadar genişletmişlerdir. Kuzeyde ise, Kem nehri aşılarak Kırgızlar ile kendilerine bağlanmıştır. Moyunçor zamanında en önemli siyasi münasebetler Çinliler ile olmuştur.
759 senesinde Moyunçor Kağan ölünce yerine Uygurlardaki veraset geleneklerine göre büyük oğlunun geçmesi lâzımdı. Fakat büyük oğul bilmediğimiz bir sebepten dolayı öldürülmüş ve yerine Moyunçor'un küçük oğlu Kağan olarak başa geçmiştir. Çinliler tarafından "Teng-li Mou-yü" (Tengri Mou-yü) diye isimlendirilen bu kağanın birkaç tane isminin olduğunu biliyoruz. Bu isimlerden en tanınmışları "Bugu" veya "Bögü" ile "Tengri"dir.
780 senesinde Tun Baga Tarkan, Bögü Kağan'ı öldürerek kendisini kağan ilan etmiştir. Kağan olduktan sonra, ilk iş olarak derhal Çin ile siyasî münasebetlerinin düzeltilmesi yolunu seçmiş ve bunda da muvaffak olmuştur. Çinliler tarafından kendisine "Alp Kutlug Bilge Kağan" unvanı verilmiştir.
Kutlug Bilge Kağan'ın başlıca faaliyetlerini şöyle sıralayabiliriz. Tibet ve Karlukların Uygurlara karşı teşkil ettikleri çeteleri ortadan kaldırmış, Karlukları tamamen kendine tâbi kıldıktan sonra, Turfan bölgesine inmiştir. Burada da Tibet ve Karluk çeteleriyle karşılaşmış ve bunları da tamamen ortadan kaldırdıktan sonra, şehirleri geri alarak asayişi bozmayan bölge halkını ödüllendirmiş, asayişi bozanları ise şiddetle cezalandırmıştır.
Kutlug Bilge Kağan'ın en büyük icraatı Kırgız seferidir. Kırgız seferi kendi adını ebedîleştirmiştir denilebilir. Orta Asya'nın kuzeyinde oturan ve bir Türk boyu olan Kırgızlar, cesur ve kuvvetli idiler. Uygurlar bugünkü Turfan bölgesine kadar hâkim olunca, Kırgızların güney bölgeleriyle ilişkileri hemen hemen kesilmişti. Bu yüzden Kırgızlar daha kuzeye çekilmek zorunda kalmışlardır.
Kutlug Bilge Kağan 805 senesinde ölünce, yerine "Ay Tengride Kut Bulmış Alp Külüg Bilge Kagan" geçmiştir. Bu Kağan'ın önemli faaliyetlerini şöyle sıralayabiliriz. Doğu Türkistan'ın önemli şehirlerinden birisi olan Kuça'yı Tibetlilerin elinden kurtarması ve Maniheizm'in Uygurlar arasında yayılması içingöstermiş olduğu gayret.
Ay Tengride Kut Bulmış Alp Külüg Bilge Kağan ölünce, yerine bir evvelki kağan'ın küçük kardeşi 821 senesinde kağan olmuştur. Bu kağan'ın unvanı "Ay Tengride Kut Bulmış Bilge Kağan"dır. Uygurların ilk devrinden itibaren 21. kağanı olan bu kişinin bir başka ismi de "Kasar Tegin"dir.[21]
Kasar Tegin başa gelince Çinlilerle bir evlilik yoluyla akrabalık kurmak istemişti. Daha önceleri de gördüğümüz Çinli prenseslerle evlenerek bir akrabalık bağı tesis edilmesini her iki toplum, özellikle Çinlilere yararlar sağlayacağı aşikârdır. 821 senesinden sonra, Uygurlarda siyâsi yönden genel bir bozukluk görülmektedir. Uygurlardaki bu iç karışıklıkları Mani dinine bağlayanlar olduğu gibi, meydana gelen sülâle değişmesinin de rol oynadığını ve Çin'in olumsuz etkisinin de olduğunu söyleyenler vardır.
Kasar Tegin bütün maiyetiyle birlikte öldürülmüştür. Yerine 832-839 seneleri arasında başa geçen manevi oğlu "Hu-te-le" kağanlık yapmıştır. "Ay Tengride Kut Bulmış Alp Külüg Bilge Kağan" unvanını almıştır. Bu dönemde iç karışıklıklar hat safhaya gelmiş ve bu arada büyük bir kış mevsiminden sonra, hayvanların pek çoğu telef olmuştur. Bu durum ise Uygur ekonomisini oldukça sarsmış ve Çin'e satacak mal bulamaz duruma gelmişlerdir.
Hu-Te-le kağan 839 senesinde ölünce yerine Wu-Tu-Kung ile aynı senede Wu-Chie Kağan başa geçmiştir.[22]
840 senesine gelindiğinde, 100 bin kişilik bir Kırgız ordusunun Uygur başkenti Karabalgasun'u kuşatarak, son Uygur kağanı olan Wu-Chie'yi öldürdüklerini görüyoruz. Uygurlar, Kırgızlar tarafından büyüklü küçüklü kılıçtan geçirilmişlerdir. Kırgızlar böylece belki de Moyunçor ve Kutluk Bilge zamanlarında uğradıkları yenilgilerin intikamını almış oldular. Bu savaştan kurtulan Uygurlar çeşitli yönlere hareket ederek yeni yurt edinmek için çaba harcamışlardır


1.2.2. Hanlıklar Dönemi


1.2.2.1. Şa-Çu (Sha-Chou) Uygurları


Kırgız yenilgisinden sonra oturdukları bölgelerden hareket ederek Asya'nın daha güney bölgelerine, Çinin Batısı'na gelip yerleşen Uygurlardan bir grup Sha-Chou şehrine gelmişlerdir.[23] Sha-Chou Uygurlarına Çinliler, Maniheizm dinini benimsemiş olmalarından dolayı ve bunların beyaz elbise giymelerinden kendilerine "Beyaz giymiş göğün oğulları" ismini takmışlardır.[24] Ayrıca bu bölgenin çok önemli şehirlerinden biri olan Dun-huang'ın Sha-Chou'ya çok yakın olması zaman zaman Sha-Chou şehrine Dun-Huang denmesine yol açmıştır.
Sha-Chou Uygurları hakkında kaynaklarda pek fazla bilgi yoktur. Bunların siyasî hâkimiyetleri çok kısa sürmüştür. İlk önce Liao (Kıtan)lara ve daha sonra da Şi-Şia (Tanggut) devletlerinin hâkimiyetlerini tanımışlardır. Diğer taraftan Sha-Chou Uygurları ile Kan-Su (Kan-Chou) Uygurları arasında muhtemelen Mani dininden dolayı zaman zaman anlaşmazlıklar çıkmıştır. Öyle anlaşılıyor ki, Mani dinini kabul etmeyen bir kısım Sha-Chou Uygur halkı, Kan-Su Uygurlarından yardım istemişlerdir; onların Kan-Su Uygur kağanına mektup yazarak kendisinden yardım istediği bilinmektedir.[25] Bu bölgenin önemi Çin ile Orta Asya arasındaki ticaret yolunun üzerinde bulunmasından ileri gelmektedir.



1.2.2.2. Kan-Su Uygurları



Bugünkü Kansu şehrinin yakınında kurulan Kan-Su Uygur devleti, bilhassa X. yüzyılın ortalarından itibaren Uygurların kuvvet merkezi hâline gelmiştir. Bu Uygurlar da Sha-Chou Uygurları gibi, XI. yüzyıldan sonra, Tangut ve Kıtanların hâkimiyetlerini tanımışlardır. Kan-Su Uygurlarına aynı zamanda "Sarı Uygurlar" da denilmektedir.
840 tarihinden sonra Uygurların bir kısmının Tibet ve An-Shi bölgesine göç ettikleri bilinmektedir. Bu bölgenin merkezi ise, Kansu (Kan-Chou) şehri idi. Kansu şehri bilhassa, Çin ile bugünkü Doğu Türkistan arasındaki ticaret yolu üzerinde bulunuyordu. Uygurlar bu bölgeye gelmeden önce, bu bölge ve ticaret yolu, Tibetlilerin eline geçmişti. Bu bölgeye gelip yerleşen Uygurların askerî bakımdan çok zayıf olduklarını Çin kaynakları bahsetmektedirler.
Bu bölgenin asıl özelliği Budizmin en fazla yayılmış olduğu bir yer ve Dun-huang mağaralarının bulunmasındandır. Bu sebeple Uygurların eski dini Maniheizmin burada daha çok yaşanmış olması ve Uygurların yeniden Budizm dinine bir dönüş yapmış olmaları çok muhtemeldir. Budist kitaplarının Sarı Uygur Kağanını "Gök Hükümdarı" diye anmaları ve onuncu yüzyılın başında buradan Çin'e gelmiş olan rahiplerin yeşil cübbe giymiş olmaları da, onların çoktan Budist olduklarını gösteren deliller olması lâzımdır.
Dokuzuncu yüzyılın sonunda Turfan Uygurları tarafından Doğu Türkistan'dan kovulan Tibetliler Kansu'ya gelmişler ve Sarı Uygurların başına ciddî olarak dert olmuşlardır. Çinlilerle beraber Tibet tehlikesini de atlatan Sarı Uygurlar, ancak onuncu yüzyılın başlarında rahat nefes alabilmişlerdir.
911 tarihinde Sarı Uygurların ilk defa olarak askerî bir harekete geçtiklerini ve mabetlerin bulunduğu Dun-huang (Bin Buda) şehrini zaptettiklerini Çin kaynaklarından öğreniyoruz. Bu hareket daha ziyade, Maniheist bir geleneğe sahip olan ve Sarı Uygurlarla Turfan Uygurları arasında kurulmuş küçük bir Çin devletine karşı yapılmış akındır. Bu devletçik "Beyaz elbise giyen imparatorun devleti" idi. Sarı Uygurların bu başarıları üzerine itibarları da çok artmıştır.[26]
923 senesinde Kan-Su veya Sarı Uygurların başında Jen-Mei kağan bulunuyordu. Jen-mei kendileri için büyük tehlike oluşturan Tibetlilere karşı Çin'le bir anlaşma yapmıştır. Çinliler de sınırlarının güvenliolması için Sarı Uygurlara güvenmişler ve bu anlaşmayı imzalamışlardır.
924 senesinde Jen-mei ölünce yerine kardeşlerinin en küçüğü Tegin "kağan" oldu. 924 ile 928 seneleri arasında Uygurlar arasında karışıklıkların çıktığını görüyoruz. Artık Sarı Uygurlar, kendi iç işleriyle uğraşmaya başlamışlardı. Öyle anlaşılıyor ki, Sarı Uygurlar, batıdan gelen malları alıyorlar ve kendi kervanları ile Çine götürüyorlardı. Dar bir sahada yaşayan bu Uygurların hayatlarını devam ettirebilmeleri için ticaretin büyük önemi vardı.
933 senesinden sonra, Tibetlilerin Uygur kervanlarını soymaları üzerine başlayan Tibet harpleri, Uygurların kendi menfaatlerini korumak maksadıyla yapılan mücadelelerdir. Diğer taraftan Çinlilerin bu savaşlarda Uygurların yanında olması da kendi çıkarlarını Tibetlilere kaptırmamak içindir.
Sarı Uygurların daha önce kurulmuş olan Türk devletleri gibi fütuhat politikası yoktu. Belki bunun tek sebebi Sarı Uygurların artık yavaş yavaş yerleşik hayata geçmiş olmalarıdır. Onların tek amacı Kan-Chou (Kansu) şehrinde barış içinde oturup, yabancıların baskın ve istilâsına uğramadan kervanlarını gönderebilmekti. Bu sebeple Çin ile daima dostluk içinde yaşamışlar ve kendileri için en büyük tehlike olan güneydeki Tibetlilere karşı cephe almışlardı.[27]


1.2.2.3. Turfan Uygurları


840 tarihinden sonra güneyde yeni bir devlet kuran Uygurlar arasında Orta Asya Türk tarihinde çok önemli bir yeri olan Gao-Chang şehrinde yerleşen Uygurlar olmuştur. Bu Uygurlar "... artık Bozkır Türk devletinden farklı idiler: hâkimiyeti genişletme düşüncesinde olmamış, büyük siyasî çatışmalara girmemiş, başta Çin hükûmetleri olmak üzere, komşuları ile dostluk ve ticaret münasebetlerini devam ettirmeyi tercih etmişlerdir".[28]
Batıya gelmiş olan Uygurlar, başlangıçta yalnız Turfan ve Beş-Balık bölgelerinde yerleşmişlerdi. Çin sınırında sayısız felâketlere uğrayan 13 Uygur boyu da batıya geçmiş ve Turfan Uygurlarına karışmışlardır. Turfan bölgesine gelen Uygurlar son Uygur kağanının kız kardeşinin oğlu olan, Mengli Tigin'i[29] 856 yılında kağan seçmişlerdi. Mengli Tigin'in kağanlığı Çin tarafından da tanınmıştı. Çin kaynaklarında Turfan Uygurları için "Shi-Zhou" Uygurları da dendiğini görüyoruz. Bunun sebebi ise, Tang sülâlesi zamanında Gao-Chang olarak bilinen şehrin 460 senesinde Çin'in bir eyaleti hâline getirildiği zaman, isminin Shi-Zhou olarak değiştirilmesindendir. Mengli Tigin Uygur kağanı olunca Ulug Tengride Kut Bolmış Alp Külüg Bilge Kagan unvanını almıştı.[30] O da tıpkı ataları gibi bir unvan taşıyordu.
866'larda Turfan Uygurlarının başında Bugu Chün bulunmaktadır ve o Turfan'ı fethetmiştir. Batıdaki sınırlarını Tanrı dağları üzerindeki Ürümçi şehrine kadar uzattılar. Kansu'daki Çin askerî kuvvetlerinin Çin İmparatoruna isyan etmeleri üzerine Uygurlar sınırlarını doğuda Çin topraklarına genişletme imkânına sahip oldular. Böylece Tanrı dağlarının doğu ucunda ve ticaret yollarının geçtiği Kumul şehri de Uygurların eline geçmiş oldu.[31] 947'lerde Turfan bölgesi Uygurlarının başkentinin Koço olduğu ve 948 yılında başa geçen Uygur hanının unvanının İdikut olduğu Koço'da bulunan bir kitabeden anlaşılmaktadırve başkente de İdi Kut şehri deniyordu.[32] Turfan ve Beş-Balık'taki Uygur hanedanının sınırları kesin olarak çizilemiyorsa da, bu hanlığın dâhilinde birçok Türk boyu yaşıyordu.
981 senesinde Kara-Koço'ya gönderilen Çin elçisi Wang Yen-te'nin seyahat notları kültür tarihimiz açısından oldukça önemlidir. Wang Yen-te Uygurlara Sung devleti tarafından, Kıtanların kuvvetlenmesi üzerine gönderilmişti. Sunglar Kıtanlara karşı Uygurlarla andlaşma yapmayı plânlıyorlardı. Ancak Çinliler fazla birşey elde edemedi. Çünkü bu yıllarda savaştan çok ticaretle uğraşan Türkler, hem Çin'i açıkça reddetmişler, hem de onlarla andlaşma yaparak Kıtanları kızdırmamışlardır. Bu Uygurlar 10. yüzyıldan itibaren gelişen ve 11-12. yüzyıllarda olgunluğa erişen Türk medeniyetinin kurucusu olmuşlardı. Bilhassa Mani dini Turfan ve Beş-Balık Uygurları arasında epeyi rağbet görmüş ve birçok eser bırakmışlardır.[33] Turfan Uygur devleti önce Kara-Hıtay devletine bağlandı (1206). Uygur kağanı, Kara Hitay hükümdarı Yeh-lü Ta-Shi'yi kendi başkentinde üç gün misafir etmiş ve Yeh-lü Ta-Shih ülkesine döndüğü zaman 600 at, 100 deve ve 3.000 koyun hediye etmiştir.
Hitay devletinin kurucusunun karısı da bir Uygur prensesi idi. Devletin idaresinde ve savaşlarda kocası kadar rolü olan bu imparatoriçe, 924 senesinde kendisine gelen Uygur elçisine özel bir karşılama yapılmasını istemişti. Bu arada Uygur alfabesinin Hıtay devletinin resmî yazısı olmasında da büyük tesir yapmıştır. Hıtay devletinin ileri gelenleri arasında da birçok Uygur vardı.[34]



1.2.3. Karahanlı dönemi



Karahanlılar tabiri Doğu ve Batı Türkistan'da hüküm sürmüş olan ilk İslamî Türk sülâlesine (840-1212) Avrupalı oryantalistler tarafından kendi unvanlarındaki kara "kuvvetli" kelimesinin çok sık geçmesinden dolayı verilen bir isimdir. Bu sülâle için ilmî eserlerde kullanılan diğer bir isim, yine karakteristik bir unvandan dolayı, ilek (ilig) Hanlar tabiridir. Ayrıca bu sülale muasır İslâm kaynaklarında el-Hakaniye ve Al-Afrasiyab gibi isimlerle de zikr olunmuştur. Onların menşei hakkında 7 muhtelif nazariye vardır ve Karahanlılar tarihi üzerindeki başlıca otorite O. Pritsak bu sülâleyi A-shi-na hanedanının bir kolu olan Karluk hanedanına bağlamaktadır.
840'da Uygur Devletinin Kırgızlar tarafından yıkılması üzerine Karluk Yabgusukendisini bozkırlar hâkiminin kanunî halefi ilân ederek Karahanlılar Devleti kurdu. Bir başka iddiaya göre Karahanlılar Devleti Yağmalar tarafından kurulmuştu[35]. Bu devlet kavimleri yarı yarıya bölen Altay sistemine uygun olarak iki kağan idaresinde iki kısma ayrıldı. Arslan Kara Hakan unvanını taşıyan doğu kısmının hâkimi büyük kağan, nazarî olarak , bütün Karahanlıların hükümdarı idi ve Kara-Ordu'da yerleşmişti. Buğra Kara Hakan unvanını taşıyan batı kısmının hâkimi ise, ortak kağan olarak önce Taraz'da oturmuştu. Bu iki kağandan başka devlet idaresinde dört alt kağan ile altı hükümdar vekili yer almakta idi. Bu hükümdarlar zümresi aynı hanedana mensup idiler ve birbirine bağlı olarak kademe kademe yükselmekteydiler. O. Pritsak'ın bu görüşüne karşı, ülkemizde bu konudaki araştırmaları ile tanınan Reşat Genç'in tezi başka şekildedir. Ona göre, Karahanlıların Türk idare geleneğinin bir icabı olarak "ikili teşkilât" esasına göre idare edildiği ileri sürülmüştür. Buna uygun olarak devlet, doğu ve batı olmak üzere iki idarî kısma ayrılmıştı. Doğu kısmının hâkimi büyük kağan bütün Karahanlıların hükümdarı idi. Batı kısmı ise büyük kağanın yüksek hâkimiyetini tanımak kaydıyla başka bir hanedan azası tarafından idare ediliyordu. Devletin her iki kısmındaki müstakil vilâyetler ise hanedana mensup şehzade veya askerî valilerin idaresine veriliyordu. Karahanlı Devleti 1041/1042 yılarında doğu ve batı olmak üzere ikiye ayrıldıktan sonra da, her iki devlette de ikili idare geleneği bir süre devam etmişti. Doğu ve Batı Karahanlı devletleri içindeki vilâyetlerin idaresinde yine hanedan üyesi şehzadeler görevlendirilmekteydi .
Karahanlıların ilmî bakımdan pek aydınlık olmayan başlangıç devresi için tespitedilebilen ilk kağan Bilge Kül Kadır Han'dır ve Samanîler ile mücadele etmiştir. Onun iki oğlundan Arslan Han Bazır büyük kağan sıfatı ile Balasagun'da, Kadır Han Oğulcak ise ortak-kağan olarak Taraz'da devleti idare ettiler. Samanilerden İsmail b. Ahmed (892-907) uzun bir muhasaradan sonra Taraz şehrini zaptetmişti (Mart-Nisan 893). Bu durum karşısında Oğulcak merkezini Kâşgar'a naklederek Samanî hâkimiyeti altındaki bölgelere akınlara başlamıştır. Onun yeğeni Satuk Buğra'nın, Karahanlılara sığınmış EbüNasr adlı Samanî prensi veya İslâm sufî vaizleri ile karşılaşması İslâmı kabulüne sebep olmuş ve devletin kaderini değiştirmişti. Belki de Taberistan'daki Ali evlâdından İmam el-Hasan b. Ali'nin kumandanı Leyla b. Numan'a karşı Samanilere yardım eden Buğra Han idi. Eğer kaynaklarda adı geçen Buğra Han, Karahanlılar hükümdarı ise 921 yılında Samanî emiri II. Nasronu yardıma çağırmıştı. Merv şehri civarında yapılan savaşta aralarında Buğra Han'ın da bulunduğu Samanî kuvvetleri Leyla b. Numan'ı mağlup ve esir ettiler. Leyla b. Numan daha sonra öldürüldü. Satuk Buğra amcasına karşı tahtmücadelesini kazandıktan sonra kendi devleti içinde İslâmiyeti resmen kabul etmiştir (muhtemelen 333/944-45). Bu olay Batı Karahanlıların dinî durumunu değiştirdi. Satuk Buğra Müslüman ismi olarak Abdülkerim'i almışti O aynı hanedan idaresindeki gayr-i Müslim Karahanlılara karşı mücadelede Müslüman gönüllülerden de istifade etmişti. Satuk Buğra 344/955-6 yılında öldü ve Kâşgar'ın kuzeyindeki Artuç'da gömüldü .
Satuk'un oğlu Musa, doğu kağanı Arslan Han'ı yenerek sülâlenin bu kolunu ortadan kaldırmış ve bütün Karahanlı Devletini İslâmlaştırmaya muvaffak olmuştur. Bundan sonra İslâm dininin Türkler arasında yayılması artık bir cihat mahiyetini almıştı. Bir diğer görüşe göre, Musa çok kısa bir hükümdarlıktan sonra ölmüş, yerine kardeşi Baytaş Arslan geçmiş ve Karahanlı Devletinin bütünüyle Müslüman olması Baytaş Han zamanında olmuştu. Ayrıca 349/960 yılında Müslümanlığı kabul eden 200.000 çadırlık Türk halkı, Karahanlılar hâkimiyeti altındaki topraklarda yaşamaktaydı. Baytaş'ın (veya Musa'nın) yerine geçen oğlu Ebu'l-Hasan Ali'nin Karahanlı Devletine komşu sahalarda yaşayanları İslâmlaştırmak için açılan, savaşların birinde şehit düşmüş olması muhtemeldir (998). Bu sırada devletin batı kısmını idare etmekte olan yeğeni (veya kardeşi) Buğra Han Hatun 990'da İsficab'ı zabtetmiş ve daha sonra da Samaniler'in başkenti Buhara'ya girmiştir (Mayıs-Haziran 992). Onun bu şehre gelişinde Samanilerin Horasan valisi Ebu Ali Simcuri'nin rolü olmuş ve aralarında gizli bir anlaşma yapmışlardı. Buna göre her ikisi Samanilerin arazisini paylaşacaklardı. Buğra Han daha sonra bu anlaşmaya uymamış, fakat hastalanarak bu şehri terk etmek zorunda kalmıştı. Onun bu şehirden ayrılışında muhtemelen Samanilerin yardımına gelen Arslan b. selçuk'un idaresindeki Oğuzların da rolü olmuştur. Buğra Han Kâşgar'a dönerken yolda ölmüştür .
998'de ölen büyük kağan Ebu'l-Hasan Ali Arslan Han'a oğlu Ahmet halef oldu . Ahmet Karahanlı hükümdarları içinde Abbası halifesini ilk tanıyandır. Onun zamanında Samaniler ve öteki vassallarr ile münasebette olan ve batı kısmını idare eden kardeşi Ebu'l-Hasan Nasr b. Ali idi. Nasr Özkend'de oturmaktaydı ve daha önce 996'da Samani kumandanlarından Faik'in teşviki ile bu devlet topraklarına hücum etmişti. Fakat Gazne hâkimi Sebüktegin (977-997)'in aracılığı ile bu iki devlet anlaşma yaptılar. Bu anlaşmaya göre, Samanîler Sir Derya (Seyhun) sahasını Katvan çölüne kadar Karahanlılara bırakıyorlar, Faik ise Semerkand valisi oluyordu. Faik daha sonra Karahanlı kuvvetleri ile Buhara'ya girdi ise de (997), Samanî emiri II. Mansur ile anlaşarak onun tekrar adı geçen şehre dönmesini sağladı. Nihayet Nasr 999 yılında Buhara'yı zabt etti ve Samanî hanedanı mensuplarını Özkend'e götürdü. Daha sonra Samanilerden İsmail el-Muntasır'ın hapis olduğu yerden kaçarak atalarının devletini diriltmek için giriştiği teşebbüsler başarısız kaldığı gibi, bu hareket ölümüne de sebep olmuştu (1005). Nasr b. Ali'nin Gazneli Sultan Mahmud (998-1030) ile yaptığı anlaşmada ise, iki devlet arasında hudut Amu Derya (Ceyhun) olarak tespit edildi (1001). Ayrıca aradaki dostluğu kuvvetlendirmek için Mahmut (998-1030) ile yaptığı anlaşmada ise iki devlet arasında hudut Amu Derya (Ceyhun ) olarak tespit edildi (1001). Ayrıca aradaki dostluğu kuvvetlendirmek için Mahmud, Nasr'ın kızı ile evlendi. Fakat Nasr, Samanilerin bütün mirasına konmak ve Horasan'ı ele geçirmek istiyordu. Sultan Mahmud'un Hindistan'da meşgul olmasından faydalanarak bu arzusunu gerçekleştirmek üzere harekete geçti. Bu maksatla kardeşi Ca'fer ve Sübaşı Tegin idaresinde Horasan'a gönderdiği kuvvetler Sultan Mahmud ile kardeşi Nasr tarafından mağlûp edildi (1006). Nasr b. Ali aileden Hotan hâkimi Yusuf Kadır Han b. Harun'dan yardım istedi. Gazneli Sultan Mahmud Belh ovasındaki savaşta bu birleşik Karahanlı kuvvetlerini tekrar hezimete uğrattı (5 Ocak 1008). Bu muvaffakiyetsizlik Karahanlılar arasında aile kavgalarına yol açtı. Nasr b. Ali bağımsızlığını ilân etmek istedi. Büyük kağan Ahmed b. Ali (Toğan Han) ise ona karşı Sultan Mahmud'la dost oldu. Neticede iki rakip, Mahmud'un aracılığına başvurdular. Nasr b. Ali 1012/1013 tarihinde öldü ve yerine üçüncü kardeşi Mansur geçti.
Ahmed b. Ali'nin ağır hastalığı sırasında muhtemelen kardeşi Mansur kendisini büyük kağan ilân etti. Öteki kardeşi Muhammed de Mansur'un hâkimiyetini tanıyordu. Ahmed bu iki kardeşine karşı harekete geçti. Onun tarafından Yusuf Kadır Han ile Ali Tegin vardı. Ali Tegin bu mücadele sırasında Mansur b. Ali'nin eline esir düşmüş olmalıdır. Karahanlılar Harezmşah Ebul'-Haris Muhammed ile gazneliler arasında önce arabuluculuk yaptılarsa da, daha sonra Mahmud'u Harezm'i işgalini kabul etmek zorunda kaldılar (1017). Büyük kağan Ahmed b. Ali hasta yatağından kalkarak Balasagun'a 8 günlük mesafeye yaklaşan 100.000 çadırdan fazla gayri müslim göçebeyi yendikten sonra, 3 ay müddetle Turfan'a kadar takip etmişti. o, bu zafer dönüşünden kısa bir müddet sonra ölmüştür (1017/1018).
Ahmed b. Ali'nin ölümünden sonra yerine geçmek isteyen iki namzed vardır. Bunlardan Yusuf Kadır Han Gazneli Mahmud'dan yardım istedi ise de, umduğunu bulamadı. Sultan Mahmud ona yardım için göstermelik bir sefere çıkmış, fakat Ceyhun nehrini geçtikten sonra geri dönmüştü. Neticede Yusuf Kadır Han rakibi Ebu'l - Muzaffer Mansur b. Ali ile anlaştı. Bu iki Karahanlı hükümdarı birleşerek Horasan'a bir sefer yaptılarsa da, Belh civarındaki savaşta Sultan Mahmud onları ağır bir mağlûbiyete uğrattı (1019/1020). Karahanlı kuvvetlerinin dönüşü sırasında pek çok asker Ceyhun nehrini geçerken boğuldu. Bu durumda Yusuf, Sultan Mahmud ile tekrar barışmak zorunda kaldı.
Arslan İlig Ebu Muhemmet b. Ali devlet içinde en kuvvetli duruma gelmişti ki, Ahmet b. el-Hasan ona karşı çıkarak Özkend'i zapt etti (1019/1020). Bu sırada Mansur b. Ali'nin elinden kurtulmaya muvaffak olan Ali Tegin, Arslan b. Selçuk'un yardımı ile Buhara'yı ele geçirdi (1020/1021) ve burada hüküm sürmeye başladı. Öte taraftan sofi bir zat olduğu anlaşılan Mensur b. Ali kağanlığı terk ederek derviş oldu (1024/1025). Onun yerine Yusuf Kadır Han geçti. Muhammet b. Ali'nin ise ağabeyinin tahttan ayrılmasından önce Ali Tegin ve Arslan Yabgu önünde mağlûp ve aşağı yukarı bu sıralarda ölmüş olduğu anlaşılıyor. Yusuf 'a karşı iki kardeşin birleştiğini görüyoruz; bunlardan Ahmed kendisini büyük kağan ilân ederken, Ali Tegin de ona yardımcı oldu. Yusuf için tekrar Gazneli Mahmud ile anlaşmaktan başka bir çare kalmamıştı. Samarkand civarında buluşan bu iki hükümdar, Karahahlıları ilgilendiren meselelerin yanı sıra Arslan b. Selçuk ve emrindeki Oğuzların da Horasan'a nakledilmesi hususunda karara vardılar. Ayrıca iki hanedan arasında akrabalık tesis edilmesi kararlaştırıldı (1025). Sultan Mahmud bir hile ile Arslan b. Selçuk'u yakalattı ve Hindistan'da Kalıncar kalesinde hapsettirdi. Ali Tegin ise bozkırlara kaçtı, ancak Mahmud'un ülkesine dönmesi üzerine tekrar Buhara ve Samarkand'a hâkim oldu. Sultan Mahmud eski Samanî topraklarını hâkimiyeti altına aldı ve Karahanlıların Abbasî halifesi ile münasebetlerinin kendisi vasıtası ile olacağı hususunda onlarla bir anlaşma yaptı. Öte taraftan Yusuf Kadır ve oğullarının talihleri açılmıştı, önce Özkend'i (1025), sonra da başkent Balasagun'un ele geçirmeyi başardılar (1025). Ahmed b. el-Hasan da Yusuf'un hâkimiyetini tanıdı.
Gazneli hükümdarı Mahmud 1030 yılında ölmüş ve yerine oğullarından önceMuhammed, kısa bir mücadeleden sonra da Mes'ud geçmişti. Sultan Mes'ud'un 1031 yılı baharında, tahta çıkışını haber vermek ve iki hanedan arasında dostane münasebetler kurmak için gönderdiği, elçilik heyetini Yusuf Kadır Han iyi karşılamadı. Ancak onun ölümü (Aralık 1032/Ocak1033) ve yerine oğulları Arslan Han Süleyman ile Buğra Han Muhammed'in geçmesi üzerine Sultan Mes'ud'un gönderdiği elçi heyeti anlaşmayı yapmaya muvaffak oldu. Daha sonra Gazneli prensesi Zeyneb'in Buğra Han Muhammed'e eş olarak verilmemesi sebebiyle iki hanedan arasında çıkan anlaşmazlığı da, Mes'ud yeniden gönderdiği bir elçi heyeti ile bertaraf ederek iki kardeşle tekrar anlaştı.


Ali Tegin ve Karahanlı Devleti'nin Bölünmesi:


Gazneli Sultan Mes'ud tahta geçmeden önce Ali Tegin'den yardım istemiş, buna mukabil de ona Huttal'i va'd etmişti. Ancak Mes'ud tahta çıktıktan sonra sözünde durmadığı gibi Maveraünnehr'i Ali Tegin'den alarak oraya Buğra Han Mahmud b. Yusuf'u yerleştirmeğe karar verdi. Ali Tegin'e karşı Harezmşah Altuntaş idaresinde kuvvet gönderdi. Altuntaş, Ali Tegin'le Debusiye'de savaştı ve ağır bir şekilde yaralanmasına rağmen, müsait bir anlaşma yapmaya muvaffak oldu ve bundan hemen sonra öldü (1032). Altuntaş'ın halefi Harun ise Sultan Mes'ud'a karşı Ali Tegin ile avlaştı (1034). Ali Tegin'in ölümünden (1034) sonra yerine Yusuf geçti. Yusuf, Harun ile beraber, Sağaniyan'ı zabtederek Tırmiz'i muhasara etti. Ancak Harun'un, Gazneliler tarafından tertiplenen bir suikast sunucu öldürülmesi (1035), Yusuf'un geri çekilmesine sebeb oldu. Bunda onun beraberindeki Selçukluları darıltmasının da rolü vardı. Yusuf bundan sonra anlaşmak için Sultan Mes'ud'a müracaat etti. O Huttal'dan vaz geçiyor ve kendisini Arslan Han Süleyman b. Yusuf ile barıştırması için Mes'ud'un aracı olmasını istiyordu. Ayrıca iki hanedan arasında tekrar evlenme yolu ile akrabalık tesis edildi. Yusuf'un durumunu tehlikeye sokan başka bir olay da Nasr b. Ali'nin iki oğlu Muhammed b. Nasr 1036/1037'de Özkend'de sağlam bir şekilde yerleşmeğe muvaffak oldu.
İbrahim'in Vahş ve Huttal gibi şehirlere akınlar yapması üzerine, Sultan Mes'ud ona karşı kuvvet sevk etti ise de, bir netice elde edemedi (1038/36). İbrahim Türkmenlerden de yardım aldı ve Ali Tegin oğullarının elinde bulunan Kiş ,Soğd ve Buhara'yı zabt etti. Ali Tegin'in oğulları Yusuf Kadır Han'ın oğullarının yanına sığındılar. Muhammed büyük kağan unvanı alarak kardeşi İbrahim ile kendilerini Yusuf Kadır Han kolundan ayırmışlar ve bu suretle aşağı- yukarı 1041/1042'den itibaren doğu ve batı olmak üzere iki Karahanlı Devleti meydana gelmiştir.
Batı Hanlığı Maveraünnehir ve Hocend'e kadar batı Fergana'yı içine almaktaydı. Büyük Kağan'ın merkezi önceleri Özkend, sonra Semerkand olmuştu. Doğu Hanlığı'nın hududları içinde Talas, İsficab, Şaş, doğu Fergana , Semireçye ve Kâşgar bulunmaktaydı. Büyük Kagan'ın başkenti Balasagun idi. Doğu Hanlığı'nın dinî ve kültür merkezi ise Kâşgar idi. Bilhassa bu şehir Ebu Ali el-Hasan b. Süleyman zamanında en parlak devrini yaşamıştır.



1.2.4. Kara Hitaylar dönemi



Liao hânedanının inkirâzı üzerine, Çinlilerin büyük bir kısmı gâlip Cürcenlerin (Müslüman kaynaklarında: Çürçit) hâkimiyetini kabul etmiş ve Ye-Lu-Ta-Shi idâresi altında bulunan küçük bir kısmı Batı Moğolistan'daki birçok kavimleri içine almak ve onlar tarafından desteklenmek suretiyle, Asya'nın merkezi olan Türkistan'da Kara-Hitay ismi altında, 1124-1211 yılları arasında 88 yıl süren bir imparatorluk kurmuştur. Coğrafî sahası ve içtimaî teşekkülü ile Çinlilerinkinden tamamiyle farklı olan bu devlet, Moğol istilâsından önceki Orta Asya'nın siyâsi, askerî ve kültür durumunu aydınlatması bakımından mühim bir yer işgal etmektedir. Çin kaynaklarında Kıtay kavmine VIII. asırdan itibaren tesâdüf edilmektedir. Orhon kitabelerinde Kıtay (Kıtan) kavmi, Türk sahasının doğu kısmında yaşayan ve Türklerin düşmanı olan bir kavim olarak birçok defa zikredilir. Çinlilerin verdiği malûmata göre, bunlar Mançurya'nın güney kısmında yaşıyorlardı.
X. asrın başlarında Kıtaylar fatih olarak ortaya çıktılar ve Çin'in güney kısmını hâkimiyetleri altına alarak, orada Liao ismiyle, bir hanedan tesis ettiler(916). 840'ta kuzey Moğolistan'da Uygurların yerine geçen Kırgızlar da bu hanedan'ın müessisi olan Apaoki'nin hâkimiyetini tanımağa mecbur olmuşlardır. Bu zat 924'te bizzat Karakorum'da bulunduğu sırada bir Arap, yani bir Müslüman, sefâret heyetini kabul etmiştir. Bu kayıt Müslümanların havaliye gelişini dair ilk malûmatı teşkil eder. Mamafih bu bir sefaret heyeti olmayıp sadece bir tüccar kervanından ibaret de olabilir. Liao hanedanı 960'tan beri Çin'in güneyinde baş kaldıran millî Sung hanedanına karşı muvaffakiyetler kazanmıştır. Ancak 1125'te Kıtaylar bir diğer bir Tungguz kavmi olan Cürcenler tarafından mağlûp edilmişlerdir. Daha sonra Cengiz han devrinde bir fırsatını bularak Cürcenlere karşı ayaklanmışlar ve Moğollara tâbi bir devlet olmak üzere Kıtay imparatorluğunu ihya etmişlerdir. Bu hanedan Cürcenlerden önce ve sonra da Çin kaynaklarınca bir Çin hanedanı gibi telâkki edilmiş ve adları Çin imparatorlarının lâkap ve alâmetleri ile anılmıştır. Yabancı menşeden olan bu hanedan mümessillerinin birer Çin imparatoru gibi telâkki edilmesi Çin tarihinin biricik istisnasını teşkil eder.
Çin'e yerleşmeden önce de Kıtaylar Çin kültürünü, diğer göçebe kavimlere nispetle, daha çok benimsemiş bulunuyordu. Çok miktarda şamanizm unsurları ile karşılaşmış olan Budizm, gerek Liao ve gerek Kara-Hitaylarda makbûl bir din olmuştur. Cürcenlerin de daha sonraları yaptıkları gibi, Hıtaylar da, esâsı Çin hiyerogrifleri olmak üzere, hususî bir yazı sistemi vücûda getirmişlerdir. Marquart (SPAW, 1912, s.500 v.d.) tarafından, menşe' itibârı ile garplı (belki Uygur örneğine göre) bir yazı sistemi tarzında tefsir edilmiştir. Bugüne kadar bu yazı ile yazılmış hiçbir vesika bulunamamıştır. Fakat Çin yazısı örnek tutularak vücûda getirilmiş işâretler ile yazılı eserlere mâlik bulunuyoruz[36]
Kara-Hıtay bu tâbirin ne zaman ve nasıl ortaya çıktığı mâlûm değildir. Bu tabirin meydana çıkmasının Kara-Hanlılar devletinin yıkılması ile ilgili olması muhtemeldir. Bu tâbirin, bir taraftan Kara-Hıtayları eski Kıtaylar ile bağlamak ve diğer taraftan bunları şarkî Kıtaylardan ayırmak üzere, iki vazife gördüğü anlaşılıyor.
Kara-Hıtay devletinin hudutları hakkında kaynaklardaki mâlûmat birbirinden az-çok farklıdır. 1219'da Orta Asya'yı ziyaret etmiş olan Yeh-lu Chu'u-ts'ai birkaç 10.000 li'den bahsediyor. Onun muâsırı olan Chang-Chun "her tarafı 10.000 li" olarak göstermekte ve daha sonra Ting Chien bunun 6.000 li genişliğinde ve 7.000 li uzunluğunda olduğunu tahmin etmektedir. Büyük olduğu işaret edilmek istenilen bu imparatorluğun batı hududu ¥güneyini ¥(Uygurlar da dahilinde kalıyor) ve kuzey hududunu ¥ediyordu. Buna göre, Kara-Hıtay devleti, merkezi Balasagun olmak üzere, geniş bir sahayı kapsamıştır.
Müslüman kaynaklarında Kara-Hıtay hukümdarları hakkında bilgi az ve eksiktir. Çin ve Müslüman kaynaklarında mevcut mâlûmatın birleştirilmesinden, Kara-Hıtay hükümdarlarının sırası ve saltanat devirleri aşağıdaki şekilde tespit edilebilmektedir. Yeh-lü-Ta-Shi daha önce idareyi eline almış ve Türkistan'a geçerek, Semerkand'da düşmanlarını mağlup ettikten sonra, imparator ilân edilmiştir. Çin kaynaklarınca kendisi 1124'ten beri hükümdar olarak tanınmaktadır.
1. Yeh-lü Ta-Shih 1124-1143 (20 yıl) (Te-Tsung)2. Kan-tien (kadın) 1144-1150 (7 yıl)3. İ-lieh 1151-1161 (13 yıl) 4. Cheng ¥5. Chih ¥


1.2.5. Cengizliler Dönemi


Cengiz devrinde bölgenin kuzeyinde Uygur, güneyinde de Doglat sülâleleri oluştu. Cengiz'den sonra da bu sülâleler Çağatay Hanlığına bağlandı.
Temuçin Moğol kabilelerini birleştirdikten sonra, 1206 yılında açılan kurultayda Cengiz Han unvanını alır[37], Cengiz Han'ın bu kurultayda kabile beylerine söylediği "Gökte iki güneş ve bir kında iki kılıç olmadığı gibi, bir hanlıkta da iki han olmaz. Gelin benimle birleşin ve benim sağ elim olun" şeklindedir.[38]
Temuçin'i Cengiz Han yapan bu kurultay öncesinde, yıl 1204, Temuçin ile Nayman kabilesinin beyi Tayang Han arasında savaş çıkmıştı.[39] Savaşta Nayman kabilesi yenilir ve dağılır. Ağır yara alan Tayang Han, kaçıp sığındığı yerde çok geçmeden ölür. Bu savaşta Cengiz Han'ın eline esir düşenlerin arasında, Tayang Han'ın yüksek dereceli beyi Uygur Türklerinden olan Tatakun da vardır. Tatakun, yanından çıkardığı altın damgayı Cengiz Han'a teslim ederek, kendisinin bu görevi yerine getirmek için, isteyerek kaçtığını ve esir düştüğünü anlatır.
Cengiz Han, bu altın damganın kendisinin adına kullanılması, aynı zamanda, Türk-Uygur dilinin, yazısının, kanun ve âdetlerinin oğulları ve beylerine öğretilmesi için Tatakun'u görevlendirir. Tatakun hizmetiyle kendini kanıtlar ve Cengiz'in halefi Ögedey'in büyük rütbeli devlet memuru olur. Tatakun'dan sonra da, Cengiz oğulları ve beylerine Uygur yazısını öğreten Uygurların adı kayıtlarda geçmektedir: Karayagaç Buyruk, Mihg Seris, Yolun Timur, Sucis, Şiyban.[40]
Cengiz Han hanlığını genişletmek amacıyla, 1210 yılında Alp Utuk ve Darbay adlı iki kişiyi elçi olarak Turfan Uygurlarının İdikut devletine gönderir. Turfan İdikut'u (Hanı) Barçuk Art Tegin, Cengiz Han'ın elçilerini kabul eder ve Cengiz Han'a biat ettiğini belirtmek için, gelen elçiler ile beraber Moğolistan'a elçi gönderir. Kendisi 1211 yılında Cengiz Han'ın Kerülen nehri boyundaki karargâhına giderek, Cengiz Han'ı ziyaret eder. Cengiz Han, Barçuk Art Tegin'e hediyeler verir ve kızı İl Altun Hanım'ı ona eş olarak vermeyi kabul eder.[41] Böylece Barçuk Art Tegin 10.000 kişilik birlik ile katılır. Üstün savaş yeteneklerinden dolayı Cengiz Han'ın takdirini kazanır.[42]
Türkistan, Cengiz İmparatorluğuna katılınca, Cengiz ve halefi Ögedey, imparatorluğun idaresi için, Ürgençli Türk Mahmut Yalavaç ile onun oğlu Mesut'tan faydalanırlar. Mesut'u Moğol beyleri ile beraber Türkistan'ın idaresine bırakıp, Mahmut'u Ordubalık (Pekin) şehrine götürürler. Mesut Beyin iyi bir idareci, iyi bir eğitimci olduğu, Buhara'da ve Kâşgar'da Mesudiye Medresesini kurduğu bilinmektedir.[43]
Cengiz Han ömrünün sonuna doğru, 1225 yılında imparatorluğunu dört oğluna paylaştırırken, Moğol geleneğine göre, Cengiz Han'ın esas mülkünün en küçük oğula kalması ve her oğlun arazisinin merkeze uzaklığının da yaşı ile uygunluk sağlaması lâzımdı. Cuci'nin büyük oğul olması itibarıyla en uzak bölgeyi alması gerekirdi.[44] Böylece, büyük oğul Cuci'ye Deşti Kıpçak (Kıpçak Bozkırları), ikinci oğul Çağatay'a bütün Türkistan, üçüncü oğul Ögedey'e Altay, Tarbagatay dâhil Batı Moğolistan, dördüncü oğul Tuluy'a Cengiz'in asıl yurdu verilir.[45]
Baba mülkü yukarıda bahsettiğimiz geleneğe göre taksim edilse bile, büyük han seçiminin bu gelenek ile ilgisi yoktur. Cengiz Han hayatta iken, halef olarak üçüncü oğlu Ögedey'i tayin etmiştir. Böylece 1227'de, Cengiz'in ölümünden sonra, Ögedey büyük han olarak babasının yerine geçer. 11 Aralık 1241'de, 56 yaşında Ögedey ve yine aynı yıl Çağatay ölürler. Bir müddet Cengiz'in evlâtları arasında taht kavgaları sürer. Ağustos 1246'da yapılan kurultayda Güyük babası Ögedey'in yerine büyük han seçilir. Çağatay hayatta iken, tahtına vâris ettiği büyük oğlu Kara Hülegü'nün yerine, Güyük'ün desteğiyle Kara Hülegü'nün kardeşi Yesü Möngke oturur. Mesut Bey, bu yeni hükümdarlara güvenemediği için Cuci'nin vârisi Batu'ya sığınır. Fakat, Güyük'ün ölümü üzerine, Tuluy'un büyük oğlu Mengu 1252'de açılan kurultayda büyük han seçilince, Mesut Bey tekrar Türkistan'daki eski görevine getirilir.[46]
Çağatay Hanlığının batı kısmı; Maveraünnehir halkı daha önceden çiftçiliğe dayanan yerleşik ekonomik hayata geçtiği için, o yörenin Moğolları önce Türkleşir. Çağatay Hanlığının doğu kısmı; bugünkü Doğu Türkistan'daki Moğollar, Maveraünnehir Moğollarına nispeten göçebeliği ve Moğolluğu biraz daha devam ettirir. Çağatay Hanlığının bu iki kısmındaki iktisadî ve etnik farklılaşma, gitgide hanlığın siyasî ve manevî varlığının parçalanmasına yol açar. Maveraünnehir insanları kendilerini "Çağataylılar" diye adlandırıp, doğudaki Moğolları "haydutlar" olarak görürler. Doğudaki Moğollar ise, batıdakileri hulmuk "melez", kendilerini "asil Moğol" olarak kabul ederler.[47]
Çağatay Hanlığı ikiye bölündüğünde, batıda Timur'un mensup olduğu Barlas kabilesi ve onun nüfuzu Maveraünnehir'de ne ise, doğudaki Duğlat kabilesi ve onun nüfuzu Altışehir'de odur. Çağatay Han'ın ölümünden bir yüzyıl geçtikten sonra, Çağatay Han'ın soyu bu iki kabile beyinin eline geçer.
Moğolca Manglay Süye olarak adlandırılan "Altışehir"in adının Cengiz Han tarafından mı, yoksa Çağatay Han tarafından mı verildiği belli olmamakla beraber, Duğlat kabilesinin beyi Urtup'un idaresine verilmiştir. Bu kabileye mensup olan, Tarih-i Reşidî'nin yazarı Mirza Haydar Duglat, atalarını geçmişe doğru şöyle sıralamaktadır: Muhammed Hüseyin ¥Emiri Said Ali - Emir Ahmed ¥defa kabul eden Duğlat beyi olup Urtup'un torunudur.[48]
Herat şehrinde 1508 tarihinde Özbek hanı Şaybak tarafından öldürülen Muhammed Hüseyin Taşkent'te altı yıl kadar valilik yapmıştır. Muhammed Hüseyin'in oğlu olan Mirza Haydar Duğlat 1499 yılının Ağustos ayında Taşkent'te doğmuştur. Mirza Haydar Duğlat ana tarafından, Timur'un beşinci kuşaktan torunu Hindistan fatihi Babur'un akrabasıdır. Çağatay Hanı Yunus Han'ın kızı olan Babur'un annesi Kutluk Nigâr Hanım, Mirza Haydar Duğlat'ın annesi olan Hub Nigâr Hanım'ın ablasıdır.[49] Haydar Mirza Duğlat'ın amcası Seyit Muhammed Mirza, Seidiye Hanlığı'nın ikinci hanı Abdulreşit Han tarafından 1533'te öldürülünce, bu olaydan korkan Haydar Mirza Duğlat Timurlular tarafına kaçar ve 1541'de Keşmir'i fethederek, orada devlet kurar. Kendisini korkutan kişinin adına bağışladığı ünlü eseri Tarih-i Reşidî'yi burada yazar. O, 1551 Ekiminde yerlilerin bir isyanı sırasında, okla vurularak öldürülür.[50] Böylece, Haydar Mirza Duğlat'ın ölümüyle Altışehir ve Keşmir'de 13. yüzyıl ortalarından 16. yüzyıl ortalarına kadar süren, Duğlat soyunun 300 yıllık saltanatı sona erer.



1.2.6. Seidiye Hanlığı (Yarkent Hanlığı)



Çağatay Han'ın onüçüncü kuşaktan, Timur'un beşinci kuşaktan torunu ve Babur'un dayısı olan Ahmet Alçahan'ın oğlu Seyit Han (1484-1533), uzun bir müddet Babur ile kader birliği yaptıktan sonra, 4.700 kişilik kuvvet ile Artuş üzerinden Kâşgar'a doğru ilerleyecektir. Seyit Han'dan 350 yıl sonra, Ocak 1865 yılında Yakup Bey de bu yol ile Kâşgar'a gelecektir. Seyit Han'ın Kâşgar'ı hedef aldığı o zaman, Kâşgar'da zalimliği ile tanınmış Duğlat beylerinden Abubekir saltanat sürmektedir. O, 1478 yılında Seyit Han'ın dedesi Yunus Han'ı Yarkent civarında yenerek, Kâşgar'ı ele geçirmesinden, Seyit Han'ın Kâşgar'a geldiği 1514 yılına kadar 36 yıl buranın mutlak bir hükümdarı olacaktır. Sayramî'ye göre, "Abubekir kadar zalim padişahın tarihte yine bir benzeri yoktur".[51]
Seyit Han halkın da yardımıyla Kâşgar, Yarkent, Hoten şehirlerini ele geçirir ve 1514'te Seidiye Hanlığı'nı kurar. Seyit Han devletini güçlendirmek amacıyla birtakım ıslahat girişimlerinde bulunur. Aksu gibi verimli topraklara göç teşebbüsünde bulunur. Hazineden halka mülk dağıtır. En önemlisi, halkın iktisadî gücünü yükseltmek için, halk 10 yıl vergiden muaf tutulur.[52]
Aksu'nun kuzey doğusu ile Bay'ın batısındaki Arbat (Aravan) denilen yerde, 1516 yılında, Seyit Han ağabeyi Mansur Han ile görüşür ve aralarında, Altışehir'deki bu hanlığı beraber yönetmekten ibaret bir anlaşma ortaya çıkar. Bu görüşmede tarihçi Haydar Mirza Duğlat da bulunur. Seyit Han, Tibet Budistlerine karşı çıktığı cihat seferinde, 2 Ağustos 1533 günü 48 yaşında ölür.[53]
Hanlık ilk önce Kâşgar'ı, sonradan Yarkent'i başkent edinir. Başkentinin adıyla "Yarkent Hanlığı" veya kurucusunun adıyla "Seidiye Hanlığı" olarak bilinen bu hanlığın kurucusu Çağatay soyundan olsa da, tamamen Türk-İslâm geleneğine göre yaşatıldığı için, bu hanlığa Çağatay Hanlığı denilmemektedir. Eğer bu hanlığı kendine özgü bir özelliğiyle izah etmek gerekirse, en çarpıcı kendine özgü bir yönü, hanlığın kuruluşundan başlayarak hocaların koyu etkisi altında kalmasıdır. Hanlığın genel manevî havasına tasavvuf hâkim olduğu için, hanların ve devlet adamlarının askerî ve siyasî fikirleri sınırlı kalır. Dünyada ve komşularında cereyan eden değişiklikleri takip edemezler. Bu yüzden Seidiye Hanlığı siyasî ve askerî bakımdan komşuları ile rekabet edebilecek seviyeye ulaşamamıştır. Abdullah Han döneminde (1638/39-1668) kuzey komşuları olan Kalmukların büyük bir askerî güce sahip olduğu bilinmektedir. Buna karşı önlem alınırsa da iş işten geçmiş, her şey Abdullah Han'ın aleyhine, genel olarak Saidiye Hanlığı'nın aleyhine işlemiştir.[54]
Yarkent'te toplanan hocalar arasındaki iktidar mücadelesi, Abdullah Han ile oğlu Yolbars Han'ın arasının açılmasına sebep olur. Abdullah Han, 1662'de Yolbars Han'ı Kâşgar'a vali tayin ederek başkentten uzaklaştırır. Bu tedbir Yolbars Han'ın arkasındaki "Aktaglık" hocaları daha çok gücendirir. "Karataglık" Hocalar ise Abdullah Han'ı destekleyerek, iç savaşı körükleyecektir. Bundan sonra Kâşgar Aktaglık Hocaların merkezi, Yarkent ise Karataglık Hocalar'ın merkezine dönüşecektir.[55]
Hindistan'daki Timur oğullarının devleti ile iyi ilişki kurmaya çalışan Abdullah Han, 1664'te Mir Hacı Pulad'ı elçi olarak Hindistan'a gönderir. O zaman Hindistan padişahı, Babur'un beşinci kuşaktan torunu olan Alemgir (1618-1658-1707), 1665 yılında, Hoca İshak'ı elçi olarak Kâşgar'a gönderir. Fakat, o arada Kâşgar'da kargaşa olduğunu duyunca, Hoca İshak yoldan Hindistan'a geri döner. Sözü geçen kargaşa, Abdullah Han'ın oğlu Yolbars Han tarafından yenilip, tahtını bırakarak Hindistan'a sığınması sırasında çıkar. Abdullah Han'ın geleceğini duyunca Alemgir, onun olağanüstü bir şekilde karşılanmasını buyurur.
Aktaglık ve Karataglık Hocalar'ın çekişmeleri sırasında yalnız saltanatını değil, hayatını bile sürdüremeyeceğini anlayan Abdullah Han, 1667 yılında Seidiye Hanlığından ayrılarak, Hindistan'daki Timur oğullarına sığınır. Aktaglık Hocalar ve Aktaglık taraftarı beyler, 1668 yılında Abdullah Han'ın oğlu Yolbars'ı han ilân ederler. Karataglık Şadi Hoca'nın oğlu Abdullah Hoca, kendi taraftarı olan bey ve müridlerini yanına alarak, Aksu'ya çekilir ve orada iken, Abdullah Han'ın kardeşi İsmail'i kendileri için han tayin ederler. Aksu şehrinin Hakim Beyi ile Hoten şehrinin Hakim Beyi, İsmail Han'ı destekler. Karataglıklar işi daha sağlam bir kuvvete bağlamak için, Oyratların iktidar muhalifi Altan Teyci'ye adam gönderip yardım ister. Altan Teyci bu teklifi kabul eder ve asker gönderir. Oyratların iktidarında bulunan Singge ise, Yolbars Han'ı desteklemektedir. Böylece Oyratların da iki taraf olarak askerî kuvvete başvurmaları ile, Aktaglık ve Karataglık Hocalar'ın mücadelesi savaş hâline dönecek, çekişme sahası başkent Yarkent olacaktır. Bu savaşı Yolbars Han kazanır ve Yarkent tahtına oturur. Fakat, bu defa Yolbars Han'ın tahtı yanında başka birisi vardır; bu kişi, Singge'nin yüksek dereceli komutanı Erk Beg'dir. Erk Beg bir müddet sonra, Yolbars Han'a karşı olan kişileri kışkırtarak, Yarkent'te isyan çıkartır. İsyancılar Yolbars Hanı öldürür. Yolbars Han'ın küçük yaştaki oğlu Abdullatif, han ilân edilir. Abdullatif tahta çıkar çıkmaz annesinin aklı ile isyan eden beyleri kılıçtan geçirir, babasının öcünü almaya kalkar. Erk Beg Kâşgar'a kaçarken, yol üstü Aksu'daki İsmail Han'a haber gönderip, ona Yarkent'i ele geçirmenin tam fırsatı olduğunu anlatır. İsmail Han bu haberi duyunca askerî faaliyete başlar ve 2 Nisan 1670 tarihinde Yarkent İsmail Han'ın eline geçer. Yolbars Han'ın oğlu Abdullatif Kâşgar'a kaçar. İsmail Han Kâşgar'a kuvvet gönderip, Yolbars Han'ın çoluk çocuğunu öldürtür. Aktaglık Hocalar takip edilir.[56]
İsmail Han, ağabeyi Abdullah Han'ın izini takip ederek, Karataglık Hocaları desteklemeye devam eder. Aktaglık Hocalar'ın lideri Appak Hoca, İsmail Han tarafından kovulur. Appak Hoca Keşmir yolu ile Tibet'e geçer ve Budistler'in lideri V. Dalay Lama ile görüşür. Ondan İsmail Han'a karşı yardım etmesini ister. Bu istek, Dalay Lama ve Kalmuklar tarafından hoş karşılanır. Kalmuk komutanları ve Appak Hoca'nın başında bulunduğu 12 bin kişilik Cungar ordusu Yarkent şehrini ele geçirir. Esir alınan İsmail Han ailesiyle beraber İli'ye götürülür. 1678'de cereyan eden bu olay ile, Seidiye Hanlığı topraklarında, 1755'teki Birinci Çin İstilâsına kadar sürecek olan 77 yıllık "Hocalar Devri" başlar. Bu devir içinde Hocalar, her yıl Kalmuklara 100 bin madenî para vergi verirler. Bir madenî para 35 gram gümüşe eşit olup, toplam yıllık vergi miktarı, 3.5 ton gümüşe eşittir. Bu vergi Altışehir'deki her aile gelirinin %55'i ile karşılanır.[57]
Seidiye Hanlığı'nın, siyasî ve askerî cihetten güçsüz olmasına rağmen, iktisat, edebiyat ve sanatta birçok gelişmelere sahne olduğu bilinmektedir: Doğu Türkistan tüccarları Çin'e altın, yeşim taşı, yün, deri götürüp, oradan ipek giysi ve porselen alırlar. Hindistan'a keçe, pamuklu kumaş, altın ve Çin mallarını götürüp, oradan baharat getirirler.[58]
Edebiyat ve sanattaki gelişmelere ise, Mirza Haydar Duğlat'ın Tarih-i Reşidî'si, Şah Mahmut Çuras'ın Tarih-i Reşidi Zeyli gibi tarihî eserler, o dönemin ürünleridir. Seyit Han ile Seyit Han'ın oğlu Abdulreşit Han'ın ikisi de şairdir. Seidiye Hanlığı'nın en ünlü musikî-şinası Kıdırhan Yarkendî olup, onu Abdulreşit Han yanından hiç ayırmazmış. Onun zamanında Seidiye Hanlığı Türk musikî-şinaslığının merkezi olur. Irak, İran, Tebriz, Harezm, Semerkant, Endican, İstanbul, Keşmir, Belh ve Şiraz gibi yerlerden gelen müzik heveslileri Yarkent'te toplanırlar.[59] Abdulreşit Han'ın eşi Amannisahan hem şair, hem musikî-şinastır. Fakat, Amannisahan'ın eserleri, Amannisahan'dan yüzyıl sonra, Appak Hoca'nın tahta çıktığı sırada yasaklanır ve ateşe verilir.[60]
Sonuç olarak, Seidiye Hanlığı'nın genel durumu için şunları söyleyebiliriz: Bir millî devletin varlığını sürdürebilmesi için, iktisat ve sanattaki gelişmeler yetmeyecektir. Bu gelişmeler ile bütünleşen, komşuları ile rekabet edebilecek siyasî ve askerî güç de gerekecektir.
Seidiye Hanlığı'ndaki genel durumun tersine, Cungar Hanlığı'nda (Oyratlarda) göçebe bir milletin hayat tarzına uygun olarak, devletin bütün varlığını askerî güce dayanarak sürdürdüğü bilinir. Fakat, böyle bir devletin de uzun ömürlü olmayacağını Cungar Hanlığı'nın başına gelenler gösterecektir.
Yunus Han'ın torunları olan Babur, Seyit Han ve Haydar Mirza Duğlat'ın bu üç torununun olağanüstü girişimler ile, tarihin çetin denemelerinden geçerek, üç yörede, Hindistan, Altışehir ve Keşmir'de aynı çağda, 16. yüzyılın ilk yarısında üç devlet kurmaları bir rastlantı değildir. Cengiz'in ve Timur'un neslinden gelen bu üç şahsiyet, Türkistan tarihinin öyle bir dönüm noktasında doğup büyüyeceklerdi ki, Türkistan'da Çağatay'ın bıraktığı 250 yıllık devlet ile Timur'un bıraktığı 150 yıllık devlet, artık yok olma tehlikesi ile karşı karşıya kalacaktır. Böylece Çağatay ve Timur oğulları da yok olup tarihten silinebilecektir. Bu bütün bir devletin, bütün bir neslin başına çöken kara günler, ölüm-kalım savaşının doğurduğu o acımasız kanlı olaylar, Türkistan bozkır doğasının o sert iklimi, bu üç şahsiyeti, insanlarda olabilecek bütün yetenekler ile beraber doğurup, yoğurup büyütecektir. Onlar büyük bir asker, büyük bir devlet adamı olarak tarih yarattıkları gibi, büyük bir ülkücü, büyük bir yazar olarak Babur'un Vek?y?'si, Haydar Mirza Duğlat'ın T?r?h-i Reş?d?'si gibi ölümsüz eserler ile tarih de yazacaklardır. İşte onların sayesinde Çağatay devleti Doğu Türkistan'da yine 150 yıl, Timur devleti Hindistan'da yine 350 yıl yaşayacaktır.


1.2.7. Seidiye Hanlığından Günümüze Doğu Türkistan


Kalmuklar 1674'te Turfan, Ürümçi ve İli bölgelerinde Cungariye devletini kurdular. 1679'dan sonra 18 yıl boyunca bu devlet bölgenin güneyine de hâkim oldu. Kalmukların hâkimiyetindeki bu devir, Doğu Türkistan'da genel vali sıfatıyla hocaların hüküm sürdüğü bir devir olmuş; bu sebeple "Hocalar Devri" olarak adlandırılmıştır.[61]
Bu tarihten sonra bölgede yine karışıklıklar görülmeye başlanır. 1864'ün Aralık ayında Sıddık Bey Kıpçak isyan ederek Yenihisar ve Kâşgar'ı ele geçirdikten sonra Hokand Hanı Hudayar Han'a bağlılık bildirdi. Bunun üzerine Hudayar Han, Büzrük Han Türe'yi Kâşgar valisi, Yakup Bey'i de başkumandan olarak bölgeye gönderdi. Ancak Sıddık Bey bunu kabul etmeyince bertaraf edilerek Kâşgar resmen Hokand Hanlığı'na bağlandı. Bir süre sonra Yarkent de hanlığın topraklarına katıldı. Bu sırada Batı Türkistan Rus işgaline uğradı ve Kâşgar'a büyük göç oldu. Göç sırasında, 1865'te Yakup Bey Kâşgar valisini devirerek Hokand Hanlığı'nın sona erdiğini ilân etti ve Atalık Gazi Bedevlet Yakup Bey unvanı ile Kâşgar ve Yarkend hükümdarı oldu. Yakup Bey 1866'da Hoten'i, 1867'de Kuça'yı, 1868'de Turfan'ı, Ürümçi'yi ve Kumul'a kadar olan bölgeleri ele geçirerek hâkimiyet sınırlarını genişletti.[62]
İngilizler Yakup Bey'in bu hareketi ile ilgilendiler. 1868'de Kâşgar'a gelen ticarî heyet Yakup Bey ile görüştü ticarî antlaşma imzalandı. Yakup Bey bir yandan İngilizlerle dostça ilişkiler kurmaya çalışırken, diğer yandan da Osmanlı Sultanı Abdulaziz'e oğlu Seyid Yakup Han Töre (Hoca Töre)'yi yollayarak yardım talep etti. Hoca Töre, Türkistan'daki gelişmeleri sultana ve ileri gelenlere ilettikten sonra sultanın yüksek himayesine girmek istediklerini belirtmiştir. Sultan bu isteğe kayıtsız kalmayarak bir gemi ile silâh ve asker yardımı yollamıştır. Bu andan itibaren Yakup Bey, sultanın verdiği emirlik unvanını alarak hâkimiyeti altındaki topraklarda hutbeyi Abdülaziz Han adına okutmuş ve sikkeleri onun adına bastırmıştır.[63]
Yakup Bey Petersburg'a elçi yollayarak Rusya ile de dostça ilişkiler kurmaya çalışmıştır. Osmanlı himayesine giren ve Çin'e karşı Rusya ve İngiltere arasında denge politikası yürüterek yerini bir dereceye kadar sağlamlaştıran Yakup Bey, maalesef 1877 yılının Mayıs ayında vefat etmiş; Çinliler de hiç vakit geçirmeden yaptıkları taarruzla 16 Mayıs 1878'de Doğu Türkistan'ın tamamını işgal ve istilâ etmişlerdir. Bir süre Zo Zungtang komutasındaki ordu tarafından idare edilen Doğu Türkistan, 18 Kasım 1884'te Çin imparatorunun emriyle 19. eyalet olarak Şin-cang (Xin jiang "Yeni Toprak") adıyla doğrudan imparatorluğa bağlanmıştır.
Doğu Türkistan üzerindeki Mançu sülâlesinin hâkimiyeti 1911 yılına kadar devam etti. Bu tarihte Çin'deki Mançu sülâlesi yıkılarak cumhuriyet rejimi kuruldu ve bu rejim de bölgeyi kâğıt üzerinde elinde tuttu. Bu zaman zarfında mahallî idareciler merkezin zayıflığı sebebiyle tamamen bağımsız hareket ediyorlardı. Hatta dış ülkelerle doğrudan doğruya antlaşmalar yapabiliyorlardı. Ancak bu sürede de Doğu Türkistan idarecilerinin Çinli olduğu unutulmamalıdır.
1930'lara gelindiğinde, yerli idarecilerin halk üzerindeki baskıları artmış ve halkı bezdirmişti. Bunun bir sonucu olarak yer-yer ayaklanmalar patlak vermeye başladı. Bunlardan önemlileri şunlardır:
· Hoca Niyaz Hacı liderliğinde, Nisan 1931'de Kumul ayaklanması,
· Mahmut Muhiti liderliğinde, Ocak 1933'te Turfan ayaklanması
· Mehmet Emin Buğra liderliğinde, Şubat 1933 Hoten ayaklanması
Bunların yanında, yine 1933 yılı içinde Tarım havzasında Timur ve Osman isimli kişilerin liderliğinde, Altay'da Şerif Han Töre liderliğinde ayaklanmalar patlak verdi. Bütün bu ayaklanmalar sonuç verdi ve aynı sene Ürümçi şehri haricinde bütün Doğu Türkistan Çinlilerden temizlendi.
İhtilâllerin ilk başladığı yer olan Kumul'daki ayaklanmaya Döngenlerden Ma Jung Ying, Mayıs 1931'de emrindeki yüz gönüllü ile katıldı; ancak yaralanınca Temmuz'da Kansu'ya döndü.
Kumul'a Eylül 1931'de Ruslar yardım teklif etti ise de Kumul ihtilâlcileri reddetti. Bunun üzerine Rusya Doğu Türkistan'ın valisi Jing Şu Ren'le Ekim ayında gizli bir antlaşma yaparak vali kuvvetlerine silâh yardımına başladı. Buna rağmen bölgeye hâkim olamayan Jing Şu Ren, Nisan 1933'te Rusya üzerinden Çin'e kaçınca başkumandan Şing Şi Sey kendini askerî vali ilân ederek idareyi ele aldı.
1933'te Ma Jung Ying binden fazla gönüllüyle tekrar gelerek 16 Haziranda Hoca Niyaz Hacıyla görüştü. Ma Jung Ying'in bütün askerî işleri tek başına ele almak istemesine Hoca Niyaz karşı çıktı. Bunun üzerine Ma ihtilâlcilere saldırarak ellerindeki silâh ve mühimmatı aldı. Hoca Niyaz'ın zor duruma düştüğünü gören Rusya, Hoca Niyaz'a Şin ile anlaşmasını teklif etti. Teklifi değerlendiren Hoca Niyaz, 9 Temmuz 1933'te Şin ile anlaştı. Antlaşmaya göre Tanrı dağlarının güneyi Hoca Niyaz'ın, kuzeyi de Şin'in idaresinde olacaktı. Antlaşma Ürümçi'de imzalandı.
Bu şekilde 12 Kasım 1933'te, Kâşgar'da "Şarkî Türkistan İslâm Cumhuriyeti" ilân edildi ve aşağıdaki hükûmet kuruldu:
Cumhurbaşkanı Hoca Niyaz Hacı Başbakan Sabit Damollah Abdülbaki Erkan-ı Harbiye Reisi General Mahmut Muhitiİçişleri Bakanı Seyitzade Yunus BekDışişleri Bakanı Kasım CanEğitim Bakanı Abdulkerimhan MahdumEvkaf Bakanı Şemsettin TurdiAdalet Bakanı Zarif KariZiraat ve Ticaret Bakanı Abdul HüseyinMaliye Bakanı Ali AhunHarbiye Bakanı Oraz BekSağlık Bakanı Abdullah Hani Ocak 1934'te Çöçek ve Altay sınırından giren Kızıl Ordu, Ürümçi civarında Ma Jung Ying'i bozguna uğratarak Kâşgar'a doğru ilerlemeye başladı. Bu arada Ürümçi'den Kâşgar'a gelen başkonsolos Afserof, Hoca Niyaz ile görüşerek hükûmetin lâğvedilmesi ve kendisinin Ürümçi'de Şing Şi Sey ile birlikte ortak idare kurmasını teklif etti. Bunu kabul etmek zorunda kalan Hoca Niyaz, Afserof ile birlikte Kâşgar'dan ayrıldı. Ürümçi'de genel vali yardımcısı oldu ve böylece hükûmet sona erdi.
Eylül 1938'de Şing Şi Sey, Stalin'in mümtaz misafiri olarak Moskova'ya gitti ve Sovyetler Birliği Komünist Partisi'ne üye oldu.
Nisan 1937'de çıkan ihtilâlin bastırılmasının ardından Hoca Niyaz tutuklandı; sonra da Şerif Han Töre ve diğer mücahitler gibi işkence ile öldürüldü. Aynı yıl Barköl'de dört ayaklanma ile Şubat 1940'ta ve Haziran 1941'de Altay'da çıkan ayaklanmalar kanlı bir şekilde bastırıldı.
Şing Şi Sey bir yandan Sovyetler Birliği ile yakın ilişkiler kurarken diğer yandan Çin ile gizlice anlaşmıştı. İkinci Dünya Savaşı sırasında fırsatını bulan Şing Şi Sey Çin'e bağlılığını ilân etti. Bunun üzerine önceden sınıra yığınak yapmış bulunan Çin ordusu ülkeye girdi, Kızıl Ordu Doğu Türkistan'ı terk etti. Bu, Milliyetçi Çin'in Doğu Türkistan'a soktuğu ilk kuvvetti. Halk Çin işgaline karşı yer yer direnişe geçti. Bunlardan bir kısmını Rusya desteklemekteydi.
Eylül 1944'te İli'de çıkan ayaklanma sonuç verdi ve İli, Altay, Tarbagatay vilâyetleri kurtarılarak 12 Kasım 1944'te "Şarkî Türkistan Cumhuriyeti" ilân edildi:
Cumhurbaşkanı Ali Han Töre Cumhurbaşkanı Muavini Hekim Hoca BegGenel Sekreter Abdürrauf BegMaliye Bakanı Enver MusabayEğitim Bakanı Seyfettin AziziSağlık Bakanı Muhittin KanatAdalet Bakanı Mehmet Can Mahdum İli'de hükûmet kurulduktan sonra Ruslar isyancılara yardım olarak silâh, askerî ve sivil müşavirler yolladı. Bu müşavirler vasıtasıyla Rusya, Çin'le antlaşma yapılmasını telkin etti. Bunun üzerine Çin'le görüşmeler başladı. Çin görüşmelerde aracı olmaları için literatürde "Üç Efendi" olarak bilinen İsa Yusuf Alptekin, Mehmet Emin Buğra ve Mesut Sabrı'yi Doğu Türkistan'a davet etti. Ülkeye gelen Üç Efendi çoğunlukla gençlerin dinleyici olarak katıldığı bir konferans düzenleyerek tam bağımsızlığa ulaşmak için önce Çin'e bağlı bir millî muhtariyet kurulmasının ve bu şekilde kültürün, mefkûrenin ve iktisadî hayatın yükseltilmesinin en uygun yol olduğunu, bir süre sonra Doğu Türkistan'ın Rus boyunduruğuna girme tehlikesinden de uzak olarak bağımsız olabileceğini anlattılar. Görüşmelerin sonunda anlaşma sağlandı.[64] Ancak antlaşmaya taraftar olmayan Ali Han Töre ile birkaç reis Rusya'ya kaçırıldı.
Antlaşma neticesi Ürümçi'de 15'i yerli, 10'u da Çinli olmak üzere 25 kişilik ortak bir hükûmet kuruldu. Buna göre Çinli general Zhang Zhi Zhong Genel Vali, Kremlin yanlısı olan Ahmetcan Kasım ile Burhan Şehidî de vali muavinleri olmuşlardı. Aynı hükûmete Mehmet Emin Buğra Bayındırlık Bakanı, Canım Han Maliye Bakanı, İsa Yusuf sandalyesiz üye olarak girmiş, Mesut Sabri de Eyalet Genel Müfettişi olmuştu.[65]
İhtilâl kuvvetlerinin altında olan ve Ruslarca desteklenen İli, Altay, Tarbagatay vilâyetlerine Çin eli uzanmıyor, güneydeki Çinlileştirme politikası ise halkın kuzeydeki gibi Rusya'ya meyline sebep oluyordu. Bunun üzerine Çin, Mesut Sabri'yi genel valiliğe, İsa Yusuf'u da hükûmet genel sekreterliğine atamak yoluyla idareyi milliyetçilere bıraktı. Hükûmetin Rus yanlısı üyeleri bu yeni durum karşısında İli bölgesine çağrıldılar ve hükûmetten çekildiler.
"Milliyetçi hükûmet" ilk iş olarak Türkleşme prensibiyle eğitime el attı. Bu hareket Çin'i ve Rusya'yı telâşlandırdı. 1948'de Doğu Türkistan'da bulunan Çin silâhlı kuvvetleri başkumandanı bir beyanname yayınlayarak yerli milliyetçilerin Rus taraftarlarından daha tehlikeli olduğunu ifade etti.[66]
Aynı sıralarda Çin'de Mao'nun meşhur yürüyüşü gerçekleşmekteydi. Bunun bir neticesi olarak Çin hükûmeti, S.S.C.B.'ne hoş görünmek amacıyla, 1 Ocak 1949'da Mesut Sabri ve İsa Yusuf'u işten el çektirdi. Yerlerine Kremlin yanlısı komünist Burhan Şehidî getirildi. Bu arada Çinli komünistler yavaş yavaş Çin'e hâkim olmuş ve Doğu Türkistan sınırına dayanmıştı. Eylül 1949'da Doğu Türkistan'daki milliyetçi Çin birliklerinin baş kumandanı, Çin komünist hükûmetine bağlılık ilân etti. Böylece komünist ordu hiçbir askerî kuvvetle karşılaşmadan ülkeye girdi.
İsa Yusuf, Mehmet Emin Buğra ve binlerce Uygur ve Kazak Türkü Hindistan ve Pakistan'a iltica etti. Mesut Sabri şehit edildi. Böylece Doğu Türkistan'daki karanlık günler başladı. On binlerce aydın öldürüldü ve hapislere atıldı.
O tarihten günümüze dek Çin'e karşı bağımsızlık mücadelesi devam etmektedir. Son olaylarla doruk noktasına çıkmıştır ve yer yer ayaklanmalar olduğu gözlenmektedir. Ayaklanmaların Uygur Türkleri bağımsızlığa kavuşuncaya kadar devam edeceği anlaşılmaktadır.
1.3. Doğu Türkistan'ın yakın dönemi ile bugünkü nüfus yapısı Türkistan'daki 16. yüzyıl başında cereyan eden siyasî ve ekonomi buhranın sonucu olarak, Timur oğulları Hindistan'a, Çağatay oğulları da Altışehir'e çekilirler. Böylece, bütün Türkistan'ı bir arada tutan siyasî birlik dağılır. Gitgide etnik farklılaşmalar ortaya çıkar.
Dokuzuncu yüzyıl ortalarında, Orhun civarından göç eden Uygurlar, Turfan yöresinde İdikut devletini ve Kâşgar yöresinde de diğer Türk boylarıyla birleşip Karahanlı devletini kurarlar. Bugünkü Doğu Türkistan'daki Türk topluluğunun esasını teşkil eden Uygurlar, işte bu İdikut devletini ve Karahanlı devletini kuran Uygurların torunlarıdır.
On beşinci yüzyılın sonları ve on altıncı yüzyılın başlarında kuzeydeki Kıpçak bozkırlarından Türkistan'a göç eden Cuci ulusuna mensup olanlar, Çu nehri kıyısındaki hayvancılık bölgesine ve Maveraünnehir'deki Tarım bölgesine yerleşirler. Hayvancılık bölgesine yerleşenler "Kazak" adını, tarım bölgesine yerleşenler "Özbek" adını taşırlar.[67]
Tanrı Dağları'nda 16. yüzyılda Kırgızlar da ayrı bir Türk topluluğu olarak görünürler. Onlar 15. yüzyılın başlarında kuzeydoğudan Oyratlar ile beraber Türkistan'a gelmiş olabilirler. Kırgızlar, Çağatay Hanlığının izniyle Issık Göl'ün güneyinde hayvancılık ile meşgul olurlar. Onların Müslüman olmaları 16. yüzyılın sonlarına rastlar.[68] Tarihçi Prof. Enver Baytur'a göre "Kâşgar Hocalarının atası sayılan Mahdumî Azem'in küçük oğlu Hoca İshak Tanrı dağlarındaki Kırgız bölgelerine gidip İslâm dinini yaymış, Tezkire-i Cahan'daki belgelere göre, Hoca İshak Kırgız bölgelerinde 12 yıl kalmıştır".
Kazaklar ve Kırgızlar Doğu Türkistan'ın kuzey-batısını, Oyratlar Doğu Türkistan'ın kuzey-doğusunu işgal ettikleri için, Çağatay oğulları ve onlara bağlı olan Moğollar, ister istemez güneye (Altışehir'e) kaymışlardır. Güneydeki bu Moğollar, tamamen Türkleşip bugünkü Uygurlara karışıp gitmişlerdir.[69] Kâşgar, Yarkent, Hoten nehirlerinin kıyılarında ve Lopnor gölünün çevresinde yaşayan Dolanlar (dolan Moğolca "yedi = 7" demektir) 18. yüzyılın başlarında, Kalmukların Altışehire hâkim oldukları devrede, buralara gelip yerleşen ve Türkleşen Kalmuklardır. Dolanlar, Çaş-şirin, Barçuk, Bögür kabilelerinden müteşekkil olup, Şamanizm kalıntıları, diğer Türk boylarına nazaran Dolanlarda daha yaygındır.[70]
Günümüzde Doğu Türkistan'da en büyüğü Uygurlar olmak üzere, çok sayıda Türk toplulukları ve diğer milliyetten halk bir arada yaşamaktadır. Sağlıklı bir veri olmamakla birlikte 1993 nüfus sayımına göre ve 1993 sonu itibariyle bölgenin toplam nüfusu 16.052.648 kişidir. Bu nüfusun yüzde 62'sini oluşturan10.015.948 kişi Türk kökenlidir. Doğu Türkistan'ın yüzde 47'sini oluşturan Uygurların nüfusu 7.589.468'dir; nüfusun yüzde 37'si, yani 6.036.700 kişi (Çin Ordusu hariç) Han milliyetindendir; 1.196.416 Kazak Türkü, Doğu Türkistan nüfusunun yüzde 7.3'ünü oluşturur. Ayrıca bölgede 732.294 Huy (Çinli Müslüman); 149.198 Moğol; 154.282 Kırgız Türkü; 36.785 Şibe; 36.108 Tacik; 12.782 Özbek Türkü; 18.856 Mançu; 5.827 Dagur; 4.440 Tatar Türkü ve 8.563 Rus yaşamaktadır.
Yukarıda adı geçenlerden Han milliyeti dışındaki Türk ve daha sonra da Moğol soylular yüzyıllardır Doğu Türkistan topraklarında bir arada yaşamaktadırlar. Ayrıca Doğu Türkistan nüfusunun 70.929 kişilik bir bölümü Dong Şiang, Tibet, Miao, Yi, Buyi ve Kore milliyetlerindendir[71]. Bu toplulukların büyük bir bölümü Çin Halk Cumhuriyeti'nin Doğu Türkistan'ı işgalinden hemen önce ya da sonra diğer eyalet ve özerk bölgelerden bölgeye göç etmişlerdir. Özellikle Han milliyetini Çin hükûmeti Doğu Türkistan'da çoğunluğu sağlayarak asimile etme siyaseti ile göç ettirmiştir. Doğu Türkistan'ın ilk işgal yıllarında Han milliyetinden olanların sayısı 200 bin iken, bugün altı buçuk milyona ulaşmıştır. Bu göç bugün bütün hızıyla devam etmektedir.



1.4. Doğu Türkistan'ın dinî yapısı



Doğu Türkistan bugün de birçok dinin yaşandığı bir bölgedir. Bölgede en yaygın dinler İslâmiyet, Lamaizm (Tibet Budizmi), Budizm, Taoizm, Hristiyanlık (Katoliklik, Doğu Ortodoks Kilisesi) ve Şamanizmdir. Uygur, Kazak, Huy (Döngen), Kırgız, Tacik, Özbek, Tatar, Salar, Dong Şiang ve Baoan milliyetlerinden halklar İslâm dinindendir. Dolayısıyla Doğu Türkistan'ın toplumsal yaşamında en etkin din İslâmiyet'tir. Doğu Türkistan'da 23.000 cami, Lamaist tapınağı ve Katolik kilisesi bulunmaktadır. Çin, tarihten beri uyguladığı ikili dinî siyaseti günümüzde de uygulamaktadır. Mao'nun ölümünden sonra dinî siyasette kısmen de olsa yumuşama olmasına rağmen, dinî baskı günümüzde de devam etmektedir.



1.5. Doğu Türkistan'ın bugünkü yönetim sistemi



1949 yılında komünist Çin işgalinden sonra, Çin Hükûmeti tarafından 1 Ekim 1955'te eyalet statüsüne son verilip, Doğu Türkistan'ın adı Xin Jiang Uygur Özerk Bölgesi olarak belirlendi. Bölgenin başkentinin "Dihua" olan eski adı da "Ürümçi" olarak değiştirildi. "Şin Jiang Uygur Özerk Bölgesi" hükûmeti kuruluşundan itibaren Çin Komünist Partisi Merkez Komitesi'nin özerklik siyasetini uygulamadı. Kendi başına karar alıp Çinlilerin sindirme politikasını uyguladı. Uygur Türkleri siyasî yaşama, hükûmet çalışmalarına, ekonomik kalkınma ve kültürel etkinliklere katılamadı.
Doğu Türkistan'da Turfan, Kumul, Aksu, Kâşgar, Hoten, İli, Çöçek ve Altay adı taşıyan sekiz "yönetim bölgesi" vardır.
İli Kazak Özerk Yönetim Bölgesi, Böritala Moğol Özerk Yönetim Bölgesi, Cimisar Huy Özerk Yönetim Bölgesi, Bayangol Moğol Özerk Yönetim Bölgesi ve Kızılsu Kırgız Özerk Yönetim Bölgesi olmak üzere beş "özerk alt bölge" bulunmaktadır.
Ürümçi, Karamay ve Şihenze kentleri doğrudan doğruya "Şin Jiang Uygur Özerk Bölgesi" hükûmetine bağlı olarak yönetilirler.
Turfan şehri, Kumul şehri, Aksu şehri, Kâşgar şehri, Hoten şehri, Gulca şehri, Çöçek şehri ve Altay şehri kendi isimlerini taşıyan bölge yönetimlerine bağlı olarak yönetilirler. Kuytun şehri, Korla şehri, Böritala şehri, Cimisar şehri, Fukang şehri ve Artuş şehri özerk bölge yönetimlerine bağlı olan şehir merkezleridir.
Doğu Türkistan'da 64 kasaba, 6 özerk ilçe, 802 nahiye ve 42 azınlık özerk nahiyesi bulunmaktadır.



1.6. Doğu Türkistan'ın bugünkü ekonomik ve sosyal durumu



Ekonomi: Doğu Türkistan petrol, uranyum, demir, kömür, altın, volfram, tuz, doğal gaz gibi stratejik yeraltı ve yerüstü zenginliklerine sahip bir ülkedir. Bütün Çin'de mevcut 148 çeşit madenin 118 çeşidi Doğu Türkistan'dan çıkarılmaktadır. Doğu Türkistan'da şimdiye kadar 5.000 yerde maden ocağı bulunmuş olup bu, Çin'deki toplam maden ocağının % 85'ini teşkil eder.
Yaklaşık 500 bölgeden petrol, 30 bölgeden doğal gaz çıkarılmaktadır. Petrol rezervi 8 milyar ton olarak tespit edilmiş ve her yıl 10 milyon ton petrol Çin'e taşınmaktadır.
Çin'in kömür rezervinin yarısı Doğu Türkistan'dadır. Yıllık altın üretimi de 360 kg. civarındadır. Uranyum, volfram gibi stratejik madenler ile tuz ve renkli kristal taşları Doğu Türkistan'ın başlıca yer altı ürünlerindendir.
150 bin km2 tarım arazisine ve bir o kadar ekilebilen toprağa ve 12 bin km2 genişliğinde ormanlık alana sahip Doğu Türkistan yaylalarında 60 milyona yakın küçük ve büyük baş hayvan beslenmektedir.
Bu doğal kaynakları bakımından dünyanın en zengin ülkelerinden sayılması gereken Doğu Türkistan, maalesef şu anda "geri kalmış bir ülke" hüviyetinde olup, halkı kendi topraklarında yoksulluk içinde yaşamaktadır. Bunun başlıca sebebi, bu zenginliklerin talan edilircesine Çin'e taşınması ve ülkede kurulu bütün sanayi tesislerinden sağlanan gelirin Pekin'e aktarılmasıdır. Nitekim, Çin yöneticileri, Çin'in ham madde zenginliklerinin % 85'inin Doğu Türkistan'dan elde edildiğini itiraf etmektedirler. Ülke sanayi kuruluşlarında çalışanların % 90'ını ve petrol tesislerinde çalışanların % 99'unu bölgeye yerleştirilen Çinliler oluşturmaktadır. Bu bakımdan Türkler arasında işsizlik oranı çok yüksektir.
Kısacası, Doğu Türkistan dünyanın en zengin ülkelerinden biri olmasına rağmen, belki en fakir olan ülkedir...
Eğitim: Doğu Türkistan bölgesinde 800 anaokulu, 7100 ilkokul, 1900 ortaöğretim okulu, 100 meslekî ortaöğretim okulu, sağır dilsiz ve görme özürlü çocuklar için 20 özel okul, 21 yükseköğretim enstitüsü ve çeşitli branşlarda 100 fakülte vardır. Teknik ve meslek içi eğitim kurslarıyla tatil dönemlerinde eğitim sunan programlar da oldukça yaygındır. Günümüzde 40 üniversite ve 90 lisansüstü uzmanlık okulu vardır. Endüstri, tarım, ormancılık, tıp ve halk sağlığı, finasman, hukuk ve siyasal bilimler, kültürfizik, sanat eğitimi, öğretmen okulları ve okul öncesi eğitim uzmanlığı gibi branşlarda yaygın eğitim verilmektedir. Günümüzde Doğu Türkistan eğitim kurumlarından yararlanan çocuk, ergen, yetişkin, sağır-dilsiz ve görme özürlü kişilerin toplamı dört milyon civarındadır ve sayılan eğitim kurumlarında 180.000 öğretmen çalışmaktadır.
Eğitim alanında da bu eşitsizlik sürmektedir. Uygur ve diğer Türk kökenli halkların çocuklarının üniversite kazanma oranı oldukça düşüktür. Yukarıda bahsettiğimiz okulların çoğunda Han milletinden öğrenciler eğitim görmektedir. Çin Hükûmetinin eskiden beri Uygur Türklerini cahil bırak-yönet siyasetiyle eğitim kalitesini yükseltmeye yönelik hiçbir girişim yoktur. Kâğıt üzerinde eğitimde eşitlikten bahsedilmesine rağmen Uygurların eğitim hakkı her zaman engellenmiştir. Hanlılar bakımlı ve bilgisayarla donatılmış okullarda eğitim görürken, Uygur Türkleri ilkel okullarda eğitimini sürdürmektedirler.
Eskiden okullarda Çince ağırlıklı eğitim yapılırken, 1998 yılında alınan bir kararla üniversitelerde eğitim Çince ağırlıklı yapılmaya başlanmıştır. Yavaş yavaş bütün okullarda Çince eğitime geçilmesi plânlanmaktadır.
Basın-yayın: Doğu Türkistan'da basın-yayın hayatının durumu ile ilgili olarak F. Sema Barutcu Özönder'in "Doğu Türkistan'da Basın¥Milletler Neşriyatı'nın Edebi Neşriyatı Örneğinde" adlı çalışması da bir fikir verebilir. Bu makalede Çin'in en büyük azınlıklar neşriyatı olan Milletler Neşriyatının Uygurca kitap kataloğunu incelemiş ve Kurum'un neşriyatı Merkezî hükûmetin azınlık topluma karşı yürüttüğü siyasetle birebir uygunluk gösterdiği tespit edilmiştir. Yayınevinin 1953-1980 yılları edebî yayın faaliyeti birkaç istisna dışında tamamen parti ideolojisine dönük propaganda eserleridir ve çok az Rusçadan tercümeyi saymazsak, hemen hepsi Çinceden tercümedir.[72]
Sağlık: Halk, devletin sağlık hizmetlerinden de mahrumdur. Doğu Türkistan'daki Çinli nüfusun %95'i devletin ücretsiz sağlık hizmetlerinden yararlanmasına karşılık, Türklerin yararlanma oranı ancak % 12 civarındadır. Kalanı, % 88'i ücrete tâbidir.


2. Uygur Türkçesi


2.1. Uygur Türkçesinin Genel Türk dili içindeki yeri


Uygur Türkçesi tarihte Türk milletinin kültürünün gelişmesinde önem rol oynamıştır. Çağdaş Uygur Türkçesi de Eski Uygurcanın devamıdır. Uygur Türkçesi Türk dilinin gelişmesinde bir dönüm noktasıdır. Çünkü Uygur Türkçesi ¥müstesna olmak üzere bugünkü Türk lehçeleri için bir ana dil mahiyetindedir. Bugünkü lehçeler, Türk dilinin gelişme kanunları bakımından, Uygur Türkçesi devrinden ayrılmışlardır. Bu gün ayrı ayrı lehçelerin özellikleri gibi görünen teferruat, Uygur Türkçesi devrinde bir dil içinde ve o dilin tam hukuklu unsurları halinde yaşamakta idiler. Bunun tespiti Uygur Türkçesinin, Türk dilinin gelişmesinin tarihi ve bu gelişmenin yol ve kanunlarını tayin için de ne kadar mühim bir yer tuttuğunu göstermeğe kâfidir.
Türk dili Türk milleti kadar yaşlı bir teşekküldür. En eski Türk dilinin nasıl olduğunu şimdiden katiyetle söyleyememekle beraber, bugün elimizde bir müspet netice olarak şunu söyleyebiliriz. Türk dilinin tarihî devirlerine giden yol Uygur Türkçesi devri üzerinden gidecek ve onun araştırılması da bu devrin bize gösterebildiği yollardan istifade edecektir.[73]
Uygur Türkçesinin tasnifine gelince, XIX. yüzyılın başlarından son yıllara kadar yirmiden çok tasnif denemesi yapılmıştır. Bunların içinde en önemlileri Radloff'un, Ramstedt'in ve Samoyloviç'in tasnif denemeleridir.
Türk dil biliminin kurucusu Wilhelm Radloff'un "Kuzey Türk Dillerinin Ses Bilgisi" adlı eserinde yayımlanan ve "Türk lehçelerinin ses özelliklerine göre tasnifi" adını taşıyan denemesi, daha önceki tasnif denemelerine bakarak, çok daha bilimsel ve ayrıntılıdır. Radloff Türk lehçelerini dört gruba ayırmıştır:
I. Doğu Diyalektleri: 1. Asıl Altay diyalektleri (Altay, Teleüt), 2. Baraba diyalekti, 3. Kuzey Altay diyalektleri (Lebed, Şor), 4. Abakan diyalektleri (Sagay, Koybal, Kaç, Yüs ve Kızıl, Küerik (Çolım), Soyon, Karagas, Uygur);
II. Batı Diyalektleri: 1. Kırgız diyalektleri (Kara-Kırgız, Kazak-Kırgız, Kara-Kalpak), 2. İrtiş diyalektleri, 3. Başkurt diyalekti, 4. Volvo ya da Kuzey Rusya diyalektleri (Mişer, Kama, Simbir, Kazan, Belebey, Kasım);
III. Orta Asya Diyalektleri: 1. Tarançi, Kumul, Aksu, Kâşgar; Çağatay diyalektleri (Kuzey Sart, Hokant, Zerefşan, Buhara, Hive).
IV. Güney diyalektleri: 1. Türkmen, 2. Azerbaycan, 3. Kafkasya diyalektleri, 4. Anadolu diyalektleri, 5. Kırım diyalekti, 6. Osmanlı diyalekti.
Radloff'un bu tasnifi, görüldüğü gibi, sadece dilleri değil, diyalektleri de içine alması bakımından çok ayrıntılı bir tasnif denemesidir.
Radloff'tan sonraki en önemli tasnif denemesi ünlü Mongolist ve Altayist Ramstedt yapmıştır. Ramstedt tek heceli sözlerin sonundaki ¥durumu, Eski Türkçedeki /d/ foneminin korunması ya da /z/ ve /y/ seslerine gelişmesi, söz başındaki /t/ sesinin durumu gibi ölçütlere göre Türk lehçelerini şöyle tasnif etmiştir:
I. Çuvaş dili (ta? > tu "dağ")II. Yakut Dili (ta? > tıa "orman")III. Kuzey Grubu:
· 1. d- alt grubu (ta? > ta?): Uranhay, Soyot; Karagas
· 2. z- alt grubu: Koybal, Şor; Çolım
· 3. y- alt grubu (ta? > to: ya da tu:): Barada; Altay (Altay Kalmıkları, Teleüt, Lebed, Kumandı)
IV. Doğu Grubu (d > y, ta? > ta?): Sart (Buhara, Hive); Doğu Türkistan (Yarkent, Kaşgar, Turfan, Hami, Tarançi, Çağatay)
V. Batı Grubu (ta? > taw, d > y): Kırgız, Kazak, Kara-Kalpak, Nogay, Kumuk, Karaçay, Balkar, Karaim, Volga diyalektleri (Tatar, Mişer), Başkurt.
VI. Güney Grubu (ta? > da?, da:, d > y): Türkmen (Türkmenistan, Stavropol), Türk ya da Osmanlı.
Ramstedt'in tasnifi, kullandığı ölçütlerin az olmasına rağmen, görüldüğü gibi, oldukça ayrıntılı ve gerçeğe yakındır.
Yine önemli tasniflerden biri olan Samoyloviç'in tasnifidir. O Türk lehçelerini altı gruba ayırmıştır. Tasnifinde Yeni Uygur Türkçesini ta?liq- grubu (Çağatay, Güney-Doğu)'na dâhil etmiştir. Bu grubun özellikleri şunlardır:
· 1. Z (toquz),
· 2. d > y (adaq > ayaq),
· 3. bol-,
· 4. -a? > aw (ta? > taw).
· 5. -ı? > -ıq (ta?lı? > ta?lıq),
· 6. -?an (qal?an). Eski yazı dillerinden Çağataycayı da bu gruba dâhil etmiştir.
Modern Türk dil ve lehçelerinin bugüne kadar yapılmış tasnif denemelerinden yola çıkarak Türk lehçelerini 12 gruba ayırmıştır: Yeni Uygurca ile Özbekçeyi ta?liq veya Çağatay grubuna dahil etmiştir[74].



[1] Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih ¥Edebiyatları Bölümü Öğretim Görevlisi [2] Bkz. Bilge Kağan Yazıtı, Doğu 37: "Uygur il teberi yüz kadar askerle doğuya kaçıp gitti." Bilge Kagan yazıtları için bkz. T. Tekin, Orhon Yazıtları, Ankara 1988. 50-51. [3] E. Chavannes, Notes Additionnelles Sur Les Tou-Kiu (Turcs) Occidentaux, Paris 1903, s. 87; W. Eberhard, Çin'in Şimal Komşuları, Çev. N. Uluğtuğ, Ankara 1942, s. 74; B. Ögel, Sino-Turcica. Cengiz han ve Çin'deki Hanedan'ın Türk Müşavirleri, Taipei 1964, s. 30; B. Ögel, "Uygur Devletinin Teşekkülü ve Yükseliş Devresi", Belleten, C. 19, Ankara 1964, s. 334. [4] J. Bacot, "Reconnaisance en Haute Asie Septentrionale par Cinq Envoyes Ouigours au VIIIe Siecle", JA, Tom. CCXLIV, Paris 1956, s.145-148.[5] J.R. Hamilton, "Toquz-Oguz et On-Uygur", JA, Tom. CCL, Paris 1962, s. 61; S. Gömeç, Uygur Türkleri Tarihi ve Kültürü, Ankara 1997, s.12-13; B. Ögel, a.g.e., s.30; S. Tezcan, "1283 Numaralı Tibetçe Pelliot Elyazmasında Geçen Türkçe Adlar Üzerine", 1. Türk Dili Bilimsel Kurultayına Sunulan Bildiriler, Ankara 1975, s.304. [6] Gy. Németh, Attila ve Hunları, . Bunun için bkz. İ. Kafesoğlu, Türk Milli Kültürü, İstanbul, 1983, 2. baskı s. 122; S. Tezcan, a.g.m., s. 303.[7] Ebu'l-Gazi Bahadır Han, Türklerin Soy Kütüğü (Şecere-i Terakime), Haz. M. Ergin, İstanbul, (Tarihsiz), s. 28-29. [8] Kâşgarlı Mahmud, Divanü Lügat-it-Türk Tercümesi, Çev. B. Atalay , C.1, 2. Baskı, Ankara 1985, s. 111-112.[9] J. R. Hamilton, "Toquz-Oguz et On-Uygur", JA, Tom. CCL, Paris 1962, s.41.[10] W. Eberhard, a.g.e., s.75; B. Ögel, Türk Mitolojisi, C. I, 2. Baskı, 1993, s. 80. [11] E. Esin, İslamiyetten Önceki Türk Kültür Tarihi ve İslama Giriş, İstanbul 1978, s.14. [12] W.Eberhard, a.g.e., s.74; B. Ögel, "İlk Tölös Boyları", Belleten, C. Sayı 48, Ankara 1951, s. 795-831.[13] F. László, "Dokuz Oğuzlar ve Göktürkler", Belleten, C.14, Ankara 1950, s.42. [14] V. Barthold, Orta Asya Türk Tarihi Hakkında Dersler, İstanbul 1927, s. 47.[15] Bkz. KBY, 1. Satır. H. Namık Orkun, Eski Türk Yazıtları I-IV, İstanbul 1936-1941. [16] Liu Zhi Shiao, Uygur Tarihi, Pekin 1988, s.593; B. Ögel, "Şine Usu Yazıtının Tarihi Önemi" Belleten, C.15, Ankara 1951, s. 361, S. Gömeç, [17] V. Barthold, a.g.e., s.31. [18] E. Chavannes, a.g.e., s.90; B. Ögel, "Uygurların Menşei Efsanesi", DTCF Dergisi, 6/1-2, Ankara, s.17; [19] "Yabgu" unvanı Türk devletlerinin Doğu kısmını idare eden kişinin unvanıdır. Bu unvan için Bkz E. Chavannes, Documents sur les Tou-kiue Occidentaux, St. Petersbourg, 1903, s. 95. [20] Özkan İzgi, Uygurların Siyasî ve Kültürel Tarihi, Ankara 1987, s.,14. [21] "Uygur Kağanlarının Tang Sülalesi tarihlerine göre Soy Kütüklerinin İncelenmesi" Atatürk Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi, Araştırma Dergisi, Sayı, 13, Erzurum 1985, s. 263.[22] Ö. İzgi, a.g.e., s., 264.[23] Tai Wen-Shen, Li Te-Yü'nün Mektuplarına göre Uygurlar, Doktora Çalışması, Taipei, 1967, s. 2. [24] B. Ögel, Türk Kültürünün Gelişme Çağları I, s., 107.[25] Gülçin Çandarlıoğlu, Sarı Uygurlar ve Kansu Bölgesi Kabileleri, Doktora Tezi, İstanbul, 1967, s., 98. [26] B. Ögel, Türk Kültürünün Gelişme Çağları I, s. 110. [27] G. Çandarlıoğlu, a.g.e., İstanbul, 1967, s. 103. [28] İ. Kafesoğlu, Türk Milli Kültürü, 3. Baskı, İstanbul, 1984, s. 115. [29] Bu kağan 840'da Karabalasagun'da öldürülen Uygur Kağanının kız kardeşinin oğludur. Bkz. B. Ögel, a.g.e., s.193, S. Gömeç, a.g.e., s. 62.[30] J.R. Hamilton, a.g.e, s. 142; B. Ögel, a.g.e, s. 193; S. Gömeç, a.g.e, s. 62.[31] B. Ögel, a.g.e., s. 193-194; S. Gömeç, a.g.e., s. 62.[32] Rásónyi, Tarihte Türklük, s. 61. S. Çağatay "İl, Ulus ve Yönetenler" A. Ü. Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi, Cumhuriyetin 50. Yıldönümü Anma Kitabı, Ankara 1974, s. 290. [33] L. Ligeti, Bilinmeyen İç Asya, 2 cilt, Çev. S. Karatay, İstanbul 1970, s. 79-81; [34] A. Stein, Innermost Asia, Vol.2. Oxford 1928, s. 581; S. Gömeç, a.g.e., s. 63. [35] Reşat Genç, Karahanlı Devlet Teşkilâtı, İstanbul 1981, s. 36-7.[36] Hıtay diline ait Çince bir lûgat için bkz. P. Pelliot, JA, seri 2, IV. 174. [37] H.H. Howorth, History of the Mongols From th to 19 th Century Part. I. The Mongol Proper and the Kalmuks, Londra, 1876, s. 64. [38] H.H. Howorth, a.g.e., 1876, s. 62.[39] Liu Zhi Shiao, a.g. e., Pekin 1988, s.499. [40] Liu Zhi Shiao, a.g.e., 1988, s.501; B. Ögel, Sino ¥[41] Liu Zhi Shiao, a.g.e., 1988,s.468. [42] Liu Zhi Shiao, a.g.e., 1988, s.227.[43] W.W. Barthold, Moğol İstilâsına Kadar Türkistan, Ankara 1990, s.506-507.[44] W.W. Barthold, a.g.e., s.417.[45] Liu Zhi Shiao, a.g.e., s.276. [46] H.H. Howorth, a.g.e., 1876, s. 158, 161, 163, 164, 188. [47] Şin Cangning Kiskiçe Tarihi, Ürümçi, 1984, s.302-303. [48] Şin Cangning Kiskiçe Tarihi, Ürümçi, 1984, s.304.[49] Dughlat, Mirza Muhammed Haydar, A History of the Moghuls of Central Asia, Londra,1972, s. 9.[50] Dughlat Mirza Muhammed Haydar, a.g.e., s. 22.[51] Musa Sayrami, Tarih-i Hamidi, Pekin, 1986, s. 123.[52] Musa Sayrami, a.g.e., 1986, s.123-124.[53] Dughlat, Mirza Muhammed Haydar, a.g.e., 1972, s.143. [54] Mehmet Emin Buğra, a.g.e. 1987, s.380.[55] Liu Zhi Shiao, a.g.e., Pekin 1988, s.811-815. [56] Uygurlarning Kiskiçe Tarihi, s.319-321.[57] Uygurlarning Kiskiçe Tarihi, s.343.[58] Mehmet Emin Buğra, a.g.e., 1987, s. 381-382.[59] Mucizi, Molla İsmetulla Binni Molla Nimetulla, Tevarih-i Musikiyyun, Pekin, 1982, s.33-34.[60] Mucizi, Molla İsmetulla Binni Molla Nimetulla, a.g.e. Pekin, 1982, s.12. [61] Mehmet Emin Buğra, a.g.e.,s.8-16.[62] Mehmet Emin Buğra, a.g.e., s.23-27.[63] İklil Kurban, a.g.e, s. 9-15.[64] Mehmet Emin Buğra, Amaç Karahoca, Doğu Türkistan ¥1960, s. 55-61[65] Mehmet Emin Buğra, a.g.e., s. 61.[66] Mehmet Emin Buğra, a.g.e, s. 85.[67] Mehmet Emin Buğra, a.g.e, s.348-350.[68] Şin Cangning Kiskiçe Tarihi, 1984, s. 325-326.[69] Şin Cangning Kiskiçe Tarihi, 1984, s.328.[70] A.N. Korupatkin, Kâşgariye, (İngilizceden Uygurcaya çeviren: Hekime Erşidin) Ürümçi 1984.[71] Çin Halk Cumhuriyeti Türkiye Büyük Elçiliği, Sincian'ın Şimdiki Durumu, Ank. 1997.[72] F. Sema Barutcu Özönder, "Doğu Türkistan'da Basın¥Neşriyatı'nın Edebi Neşriyatı Örneğinde", Doğu Türkistan Çağdaş Uygur Edebiyatında Millî Mücadele, (Sempozyum) Ankara 1996, s. 65 vd.[73] R.R. Arat, "Uygur Türkçesi'nin Türk Dili Tarihindeki Yeri", Makaleler, Ank. 1987, s. 400.
[74] Erdem Dergisi, Ankara, cilt 5, Ocak 1989.


Uyghuristan

Freedom and Independence For Uyghuristan!

FREE UYGHURISTAN!

FREE UYGHURISTAN!
SYMBOL OF UYGHUR PEOPLE